August 09, 2018
با تشکر از شهرما  

بطور مثال میتوان از جریان خودجوش اعتراضات به لایحه سی 24 که لغو شهروندی را امکان پذیر کرد نام برد که آنهم توسط بعضی از فعالان اجتماعی شناخته شده و کهنه کارکامیونیتی از مسیر اصلی در جهت اهداف سیاسی خارج شد.

ناهنجاری ها در انتخابات اخیر باعث بوجود آمدن "کنگره برای همه" گردید، که بنا به گفته عده ائی یک کمپین و بنا به باور عده ائی دیگر بوجود آمدن تشکل اعضاء برای موازنه قدرت در مقابل هییت مدیره است. در هر دو حالت لازم است به گونه ائی عمل شود که کنگره میبایست در سال های گذشته عمل میکرد و نکرد. و آنهم جز با فرهنگ سازی، باز گرداندن اعتماد از دست رفته، افزایش مشارکت جمعی، و همه گیری این نهاد از طریق عمل و نه گفتار امکان پذیر نیست. پی بردن به مشکلات ریشه ائی این نهاد را شاید بتوان تنها نتیجه مثبت و ناخواسته فعالیت های هییت مدیره های قبلی  این نهاد بخصوص هییت مدیره های سه سال اخیر دانست. بیشک اگر اینبار به بازبینی اساسنامه پرداخته شود گفتگو ها بصورتی دیگر و تغییرات بر پایه نکاتی خواهند بود که در گذشته به هیچ عنوان در نظر گرفته نشده اند.

سه ماهی میباشد که که "کنگره برای همه" مطرح گردیده، گروهی شکل گرفته، منشور و یا مرامنامه ائی را تهیه کرده، دو گردهمائی را برگزار و گفتگوئی های را صورت داده است، و کلمه "کمپین" که نشان از موقتی بودن زمانی و محتوائی است را برای آن انتخاب کرده است.  مشخص نیست که آیا هدف بوجود آوردن تشکل موقتی پیرامون یک مرامنامه فکری برای رسیدن به هدف مشترکی میباشد، و یا اینکه این حرکت آغاز فصل جدیدی برای این نهاد بنا بر منشوری میباشد که اساسنامه آن میبایست بر پایه آن بازبینی گردد.

از گفتگوهای به عمل آمده در دو گردهمائی نهم و بیست و ششم جولای به نظر نمیاید که شرکت کنندگان هدف مشترکی را دنبال و یا برداشت واحدی از نکات مطرحه داشته اند. نحوه اطلاع رسانی، دعوت از شرکت کنندگان، مستند سازی، تهیه و انتشار گزارشات به نحوی نیست که از طرفی نکات مطرحه در منشور رعایت شده، و یا از طرف دیگر اکثریت جامعه مخاطب قرار گرفته باشند. با اینکه بیش از سه ماهی از آغاز این جریان میگذرد باید بپذیریم که این حرکت که در نوع خود جدید میباشد مراحل اولیه را طی میکند. ولی به هر حال دیر یا زود لازم است که مشخص گردد که آیا هدف آماده سازی از هم اکنون جهت شرکت و موفقیت در انتخابات آینده کنگره است؟ و یا اینکه فعالیت هائی که به صورت طبیعی ساختار این نهاد را تغییر میدهد مد نظر است؟

در هر دو حالت، اگر توافق داشته باشیم که اتحاد اکثریتی و یا گروهی هدف اصلی و راه رسیدن به آن عدم جانبداری، مشارکت، شفافیت و جوابگوئی میباشد، باید بپذیرم که هر کدام از آنها مسیر مختلفی را میطلبد، واژه ها معانی دیگری به خود میگیرند، و نحوه عمل ها تغییر خواهند کرد. حتی اگر بصورت جمعی برایمان امکان پذیر نیست، شاید لازم باشد که هرکدام از ما بصورت فردی اتحاد با کی و برای چه را برای خود مشخص نماییم، و طبق آن پندار، گفتار و کردار خود را مطابقت دهیم. اینرا هم در نظر داشته باشیم که ضعف ما در عمل بوده و در آن موقعیت هاست که تضاد های فکری آشکار میگردند. از اینرو چه بهتر که به عمل پرداخته، و از طریق کردار آنچه را که در ذهن به آن باور داریم در خود نهادینه کنیم.

آنهائیکه که ابتکار عمل این جریان را در اختیار داشته و دارند این نکته را هم در نظر داشته باشند که خطای بنیانگزاران کنگره دوباره تکرار نگردد. تا زمان پیاده شدن منشور ارزش ها و اصول "کنگره برای همه"، و شکل گیری این جریان، در فعالیت ها شرکت داشته و میدان را خالی نکنند.

هیچ استبداد و نابسامانی پایدار و همیشگی نیست و هر ویرانی قابل بازسازی میباشد مگر تخریب فرهنگی که جبران آن نیاز به گذشت زمان طولانی دارد. سخن از آنچه در چهل سال گذشته در ایران رفته و میرود نیست، بلکه تفرقه، بی اعتمادی و بی تفاوتی های حاصله از ندانم کاری ها و نابسامانی های سه سال اخیر در کامیونیتی در نظراست که برای رفع آنها نیاز به تلاش و فعالیت های بسیار میباشد.

چند روز پیش در اول آگوست، نرگس محمودی طومار پارلمانی  1805 را به پشتیبانی میشل رمپل، یکی از نمایندگان حزب کانسرواتیو شهر کلگری در استان آلبرتا، برای جمع آوری امضاء آغاز میکند. این طومار که قرار است تا تاریخ بیست و نهم نوامبر امسال در جریان باشد، اداره مهاجرت، پناهجوئی و شهروندی کانادا را مخاطب قرار داده و خواهان رفع تبعیض و رسیدگی به تاخیر و طولانی تر از حد معمول زمان بررسی ویزا، اقامت دائم و شهروندی بعضی از ایرانیان میباشد. این طومار اظهار میدارد که دولت در تخصیص منابع جهت بررسی پرونده های مهاجرتی غیر منطقی و غیر منصف بوده و در پروسه بررسی های امنیتی، با ایرانیان شفاف نبوده است. در ضمن خواهان تسریع، شفافیت و زمانبندی مشخص در تمام مراحل بررسی های امنیتی برای همه درخواست ها میباشد. این طومار که یک هفته از عمر آن میگذرد توانسته بیش از هزار و ششصد و پنجاه امضاء که اکثرن از استان های کبک، انتاریو و آلبرتا میباشند جمع آوری کند.

چه بهتر که این طومار از کلگری و به حمایت یکی از نمایندگان حزب کانسرواتیو تهیه و به جریان افتاده است. چون ما ایرانیان انتاریو مانند مارگزیدگانی میمانیم که با شنیدن نام طومار، شکست بازگشائی سفارت، رفتار های غیر دموکراتیک و غیر قانونی هییت مدیره های کنگره، تفرقه و رودروئی های بوجود آمده را به خاطر میاوریم که برای از یاد بردن آن نیاز به زمان طولانی داریم.  و با اینکه شکی در مشکلات مطرحه در طومار اخیر نداریم، باز نمیتوانیم احتمال دست داشتن هییت مدیره در آن را از ذهن خود دور کنیم.

در شرایط عادی، در صورت وجود حسن نیت و اعتماد، و بنا به اساسنامه کنگره، از وظایف هییت مدیره میباشد که از چنین طوماری که در رابطه با مشکلات ایرانیان کانادا میباشد حمایت کند. ولی متاسفانه نه شرایط عادی، و نه از حسن نیت و اعتماد اثری میباشد. چه بسا که کنگره با بی اعتباری که برای خود بوجود آورده است اگر به حمایت از این طومار برخیزد به عکس باعث عدم استقبال از آن گردد. اگر بر کجروی ها در نحوه عمل هم چشم بپوشانیم، در گذشته شاهد بوده ایم آنجائی که به ایرانیان کانادا مربوط میشود، مدیران این نهاد باز در پی منافع شخصی، جانبداری از این و آن، و یا رفتار های تبلیغاتی-نمایشی بوده اند.

مورد مریم رشیدی که جان خود را در حادثه پمپ بنرین در شهر کلگری در سال 2015 از دست داد را به خاطر داریم که چگونه کنگره از آن بهره برداری سیاسی مینماید و نیمه کاره رهایش میسازد. در ماه مارس همین امسال بعد از اینکه پانته آ جعفری، یکی از وکلای جوان کامیونیتی فعالیت هائی را در جهت بازگشائی دفتر کنسولی آغاز مینماید، کنگره با صدور بیانه ائی یکبار دیگر سعی میکند که رهبری این جریان را به عهده بگیرد. متاسفانه نه تنها باعث توقف فعالیت های پانته آ میگردد، غیر از صدور یک بیانه و جمع آوری اطلاعات شخصی افراد، قدم دیگری برنمیدارد. البته باید اذعان داشت که در کامیونیتی ما اینگونه موج سواری ها  مرسوم بوده و محدود به کنگره نمیشود.

برای پیوستن به "کنگره برای همه" ، مطلع شدن از فعالیت ها، شرکت در گردهمائی با ایمیل زیر تماس گرفته شود.

info@icc4all.com