مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

پنجشنبه ۱۷ فوریه ۲۰۲۲

 چرا همسویان از حمایت آشکار
 از جمهوری اسلامی واهمه دارند؟

یکی از کاربران غیر ایرانی، آرنولد آگوست، که مدت چهارماهی به فوروم کنگره پیوسته است، گردهمایی را در تاریخ ۴ فوریه اطلاع رسانی میکند. ولی فردای آنروز، اثری از آن مطلب دیده نمیشود. با استناد به اینکه آرزوی خدیر، یکی از سخنرانان این گردهمایی بوده و تحت عنوان نایب رئیس کنگره معرفی شده است، من، این مطلب را مرتبط  با کنگره دانسته و آنرا در فوروم به اشتراک گذاشتم که آنهم، حذف گردید.

چند روز بعد، این مطلب را مجددن بدون توضیح همراه، به اشتراک گذاشتم که حاصل آن، حضور من در این گردهمایی، متنی به زبان انگلیسی، تحت عنوان «گپی با رونالد آگوست» و این مقاله است.

این رویداد را بهانه ای قرار میدهم تا به موردی بپردازم که تا به حال به آن توجه کافی نشده است. چرا همسویان از حمایت آشکار از جمهوری اسلامی واهمه دارند؟ آیا چون به قساوت هایی که رژیم بر مردم خود وارد میسازد، آگاه هستند و آنرا قابل دفاع نمیدانند؟ و یا اینکه چون مانند سخنرانان چپ گرا در گردهمایی اخیر، در چندین دهه آنقدر شستشوی مغزی شده اند که کاملن مسخ و از دیدن حقایق عاجزند؟ و یا اینکه منافع دیگری در میان است که از آشکار شدن آنها بیم داشته و سعی در پنهان کاری آن میکنند؟

ایکاش نایب رئیس کنگره، برای یکبار هم شده، از خود شهامت نشان میداد و بصورت شفاف، دلیل حضورش در این گردهمایی که همه شرکت کنندگان آن، از حامیان رژیم و باورمندان به انقلاب اسلامی هستند را بیان میکرد. بخصوص که تاخیر و پیوستن در خاتمه جلسه، و مطرح کردن موردی که ارتباطی به موضوع نشست نداشت، نباید چهره مناسبی از کنگره و کامیونیتی به حضاری که از نقاط مختلف جهان آمده بودند، عرضه کند.

حضور آرزو خدیر در این گردهمایی که همسویی آشکار با رژیم است را میتوان یک خطای اساسنامه ای به حساب آورد. آیا این عمل را میتوان مشابه خطای رضا بنایی در حمایت از کاندیدای ایتالیایی تبار در انتخابات درون حزبی لیبرال ها در سال ۲۰۱۴ دانست؟ آیا عدم جانبداری، ایجاب نمیکند که اعضا اینبار نیز با تنظیم طوماری، برکناری آرزو خدیر را تقاضا کنند؟ و یا اینکه شاید لازم باشد که یکبار دیگر طوماری تهیه و با مخاطب قرار دادن دولتمردان و سیاستمداران کانادایی، بار دیگر اعلام نماییم که تا زمانیکه این هییت مدیره از جمهوری اسلامی حمایت میکند، این نهاد نماینده و سخنگوی ایرانی تبارها در کانادا نبوده و نیست؟

و یا اینکه در جهت منافع همگان خواهد بود که همسویان نیز مانند سخنرانان در گردهمایی اخیر، بی شک و شبهه حمایت خود را از رژیم اعلام دارند، تا هم ابهامات از میان روند و هم اینکه گفتگوها به سطح بالاتری ارتقاء یابند تا راه حل هایی را هم به همراه داشته باشند. ایکاش، آنها درمییافتند که در جامعه ای آزاد و دموکراتیک زندگی میکنند که این حق را برای همگان قائل است که از هر دیکتاتوری که در شان خود میدانند حمایت کنند.

ترجمه متن ارسالی به نویسنده کتاب و برگزار کننده گردهمایی اخیر را منتشر میکنم تا هر کس، خود قضاوت کند که چرا نه تنها این متن بلکه خود من نیز میبایست از فوروم کنگره یکبار دیگر حذف گردم!

گپی با رونالاد آگوست

« وقایعی که پیرامون اطلاع رسانی نشست رونمایی و معرفی ترجمه به زبان فارسی کتاب شما تحت عنوان "روابط کوبا و آمریکا" در صفحه فوروم کنگره صورت گرفت، سرانجامش حضور من در این گردهمایی بود. در این نشست که در 43 مین سالروز انقلاب اسلامی ایران برگزار گردید، سخنرانانی حضور داشتند که همگی باورمند به انقلاب اسلامی و حامی جمهوری اسلامی بودند. از جمله سعیده (آرزو) خدیر، نایب رئیس کنگره ایرانیان که با تاخیر و در دقایق آخر به گردهمایی پیوست. متاسفانه ایشان موفق نشد که سخنرانی خود را به صورت کامل انجام دهد و بخش کوتاه ایراد شده نیز در رابطه مستقیم با موضوع جلسه نبود.  

این نشست، خاطراتِ زمان دانشجویی من، در اوائل دهه 1970، در فرانسه را زنده کرد. زمانی که بیشترین نزدیکی به سوسیالیسم را در خود حس میکردم و شیفته گفتگوهای بی پایان با چپی ها بودم که فعالترین و پر سر و صداترین دانشجویان دانشگاه بودند.

کتاب "زمانی که چین برمیخیزد ..... دنیا خواهد لرزید" نوشته آلن پیرفیت، در سال 1973، همزمان که ترسی را در من بوجود میاورد، اما در عین حال، آرام بخشی بود برای همه سرخوردگی ها، ناامیدی ها و خشم درونیم در برابرکمبود عدالت های اجتماعی.

در آنزمان، من هم براین باور بودم که این پدیده ها عواملی ناشی از جنبه های اقتصادی امپریالیسم است.

نمیتوانم بگویم که از تاثیرات مذهبی، در امان بوده ام. شاید هم برای همین است که نسبت به هر اندیشه، طرح، ایدئولوژی و عملی که حاضر است خود را فدای فردایی کند که بر پایه وعده و خیال و احتمالات بنا شده، حساسیت پیدا کرده ام.

من هم از مخالفین حکومت شاه و همراهان انقلاب بودم که خیلی سریع متوجه شدم که ما ایرانیان برای انقلابی که توسط ما صورت گرفته، آمادگی نداشتیم. از آنجاییکه انقلاب ها وابسته به زمان، محل وقوع، و مردمی که آنرا بوجود آورده نیستند، انقلاب اسلامی نیز ثمره ای جز بی عدالتی، ظلم، و فقر بیشتر، برای مردم ایران نداشته است.

با شنیدن سخنرانان ایرانی در نشست اخیر، در تعجبم که بعد از 43 سال، چگونه کوردلانه، هنوزمیتوانند طوری سخن بگویند که انگاری در سال های 78/79، در ایام انقلاب، در دانشگاه ها و خیابان های اطراف آن، دارند گفتگو میکنند! انگاری عقربه های ساعت، نه تنها برای آنها، بلکه برای بسیاری از حضار که موهای سپیدشان، حکایت از حدیث برباد رفته ها را دارد، در جای ایستاده اند.

اگرچه بسیاری از ما لرزیدن زمین را هنوز حس نکرده ایم، ولی در واقع، چین با تکانی شدید، از خواب برخاسته است. چه بسا که ضدیت ما با هیولایی که ما را در طول زمان مسخ کرده است، از دیدن شکل گیری هیولایی که از نشان دادن چنگ و دندان هایش ابایی ندارد، عاجز مانده ایم.

اما دیگر ترس پنجاه سال پیش را احساس نمی‌کنم. ترسی که می‌تواند بیشتر زاییده هر گونه ایدئولوژی باشد که دوره ایدئولوژی ها به پایان رسیده است. پیشرفت های تکنولوژی چه در بخش تولید و چه در بخش ارتباطات آنچنان تغییراتی را بوجود آورده اند که حتی تجزیه و تحلیل آنچه امروز در حال صورت گرفتن است برایمان امکان ندارد، چه رسد به آنچه قرار است فردا پیش آید.

آنچه باقی میماند و در دسترس همگان، بخصوص در دسترس امثال ما که در جوامع آزاد و دموکراتیک زندگی میکنیم، قرار دارد، تلاش در ترویج سیاسی اندیشی بر پایه اصول حقوق بشری است. بر خلاف بعضی از سخنرانان، بر این باورم که هیچ مقابله ای با امپریالیسم نباید برای لحظه ای، دموکراسی، آزادی،عدالت های اجتماعی، و قانونمندی را از نظر دور دارد.

و خلاف آنهاییکه در مذهب سیاسی، انحصار طلبی و امپریالیسم را نمیبینند، و تا جایی پیش میروند که اصول گرایی را توجیه میکنند، بر این باورم که هزینه های رسیدن به اهداف ایدئولوژیکی حکام را، مردم نباید بپردازند، حتی اگر در سطح سخنزانی  و یا گفتگو در یک نشست صلح آمیز باشد.

قصد دارم که برگرفته هایی از سخنرانی و گفتگوهای به عمل آمده در نشست اخیر که به همت شما برگزار شده را تنظیم و منتشر نمایم. ضمن تشکر از زحمات شما تقاضا دارم که موافقت خود را اعلام دارید.

با تشکراز تلاش های شما و گفتگوی صلح آمیزی که برگزار نمودید.»

 ویدئو کامل نشست ۱۲ فوریه ۲۰۲۲

به سخنان آرزو خدیر در دقایق 2:23:10 ویدئو کامل نشست میتوان دسترسی داشت

به نظر میاید از آنجاییکه سخنان آرزو خدیر در رابطه با موضوع این جلسه نبوده است
 سخنرانی ایشان بصورت جداگانه تنظیم و  به اشتراک گذاشته
 نشده است.

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada