Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance protocols Elections By-Law Legal AbstractsCharter
 E-mails  Hambastegi ICC Club For Democracy

 

مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

 


www.signshopclosing.ca


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1

 

پنجشنبه ۱۷ مارچ ۲۰۲۲

 درد دل با یک زن

هفته گذشته گفتگویی با جناب زرین مهر در رابطه با حمایت از یکی از پناهجویان که در معرض دیپورت قرار گرفته است داشتم. ایشان از فرصت استفاده نمود و فرارسیدن نوروز را به من یادآور شد تا هنگام نوشتن این مقاله آنرا در نظر داشته باشم.

آمدن بهار را با تمام وجود، بعد از زمستانی طولانی و پر برف احساس میکنم. من هم دوست دارم که در این ایام از گل و سبزه، از امید و آرزو، از سالی پر از شادی و موفقیت برای همه بگویم. آیا با رسیدن بهار و به خاطر بهار ما نیز در پندار و گفتار و کردار خود تغییر داده و برای مدت کوتاهی هم که شده آنها را به رنگ و بوی و شکل بهار درمیاوریم؟

آیا با آمدن بهار، حتابرای چند لحظه هم که شده، پوتین دست از کشتار و تخریب کشور اوکراین که باعث آوارگی بیش از سه میلیون نفر شده بر خواهد داشت؟

نمیتوان رسانه ای بود و بیخیال درد مردم شد. زمانی که همه درب ها به روی ما بسته می شوند و ما بیعدالتی را با تمام وجود حس میکنیم، چشم به رسانه ها میدوزیم و از آنها طلب یاری میکنیم. در رابطه با پناهجویانی که در معرض بازگشت اجباری قرار میگیرند، که تا به حال اینچنین بوده است، بارها با جناب زرین مهر در این رابطه گفتگو و مشورت داشته ایم.

قلم در دست داشتن، صبر و تحمل و چشم و گوش باز میطلبد. همینقدر بدانیم که دراین ایام که دغدغه ما چهارشنبه سوری بود و تدارک سفره هفت سین است، عزیز ناشناخته ای، شب و روزش در نگرانی آینده ای نامعلوم، آنهم بعد از پنج سال اقامت در کانادا میگذرد.

بارها از آنها پرسیده ام که چرا به کنگره ایرانیان مراجعه نمیکنند؟ در جواب هم بارها شنیده ام که یا اینکه اصلن نام این نهاد را نشنیده اند و یا اینکه امید و انتظاری از آن ندارند. جای بسی تاسف است که چنین نهادی وجود داشته باشد ولی در جهت یاری به نیازمندان جامعه قدمی برندارد.

من هم مانند بسیاری از افراد بارها با خود گفته ام که ایکاش اصلن چنین نهادی نداشتیم تا دردی بر دردهایمان نمیافزودیم. نهادی که نقش خود را در ایراد بیانیه و یا نوشتن نامه، خاتمه یافته میداند، در ۲۱ فوریه روز زبان مادری را به ما یادآور می شود و تبریک میگوید، ولی در عمل، در ارزش قائل شدن برای زبان فارسی، حتا در خود این نهاد قدمی بر نمیدارد.

کنگره ایرانیان،امسال نیز مانند سال های گذشته، به مناسبت هشتم مارچ، روز بین المللی زنان، بیانیه ای صادر میکند و از طریق یکی از اعضای زن در هییت مدیره، این روز را تبریک میگوید.

از سال ۲۰۱۵ ریاست و یا نیابت در کنگره در اختیار زنان بوده است. سوده قاسمی، به مدت سه سال در مقام نیابت و دو سال هم در جایگاه ریاست قرار داشت. در دو سال اخیر نیز این سمت به عهده آرزو خدیر، از شهر مونترال واگذار شد. هر دوی این عزیزان در رابطه با روز زن، ویدئوهایی از خود به یادگار گذاشته اند. موضوع اصلی این نوشتار هم، درد دل با خانم هایی است که در هییت مدیره این نهاد، سمتی داشته اند.

حال که از زنان در هییت مدیره میگوییم، جای دارد که از مهرنوش احمدی که سال گذشته درهمین ایام استعفا داد، یادی کرده باشیم. ایشان به دلایل جو نامناسبی که بقیه اعضاء هییت مدیره برای او فراهم کرده بودند، در تاریخ ۱۸ مارچ فرار را برقرار ترجیح میدهد.

در اولین خبرنامه که در ماه فوریه سال قبل منتشر گردید، آرزو خدیر، نایب رئیس کنگره، در مقاله ای تحت عنوان چگونه از پدر و مادران سالمند و ناتوانمان، بهتر نگهداری کنیم؟ چنین میگوید: "کنگره ایرانیان کانادا بررسی امکانات موجود برای برآورده کردن این نیاز در شرایط کمبود منابع لازم را از وظایف خود می داند. به همین منظور کنگره در نظر دارد کمیته ای شامل افرادی تشکیل دهد که در زمینه ی مراقبت های بهداشتی، تجربه کاری دارند یا علاقمند به فعالیت در این زمینه هستند."

منطقی مینماید که یک پزشک بخواهد که چنین فعالیتی در این نهاد شکل بگیرد، ولی چرا این کمیته راه اندازی نشد و در این زمینه فعالیتی صورت نگرفت! این هم یکی دیگر از سئوالاتی است که بی جواب ماند.

نمیدانم با چه زبانی با آرزو خدیر سخن بگویم تا در آنچه که میگویم، مخالفت و تخریب نبیند. شاید لازم باشد که ایشان را یادآور شوم که قبل از اینکه اسم ایشان را شنیده باشم به مقابله با آی سی ژورنال برخاستم که به تخریب خانواده ایشان پرداخته بود. همان رسانه ای که امروز، هییت مدیره با آن همکاری نزدیک دارد. ایکاش ایشان هم میتوانست همچون من بیاندیشد که اگر ما نمیتوانیم دوست خوبی برای یکدیگر باشیم، حداقل سعی نماییم مانند دشمن دانا نسبت به هم نظر کنیم. مگر نه اینکه در پاسخ به اتهام ناروایی که بر من وارد کرد، به او رای دادم؟ مگر نه اینکه باعث شدم که مقاله ایشان در رابطه با سالمندان، در نشریه شهرما منتشر گردد؟

ولی چه شد که توجه و علاقه آرزو خدیر از سالمندان، به هنر و برگزاری جشنواره در این زمینه تغییر کرد؟ مگر سرپرستی کمیته فرهنگی به عهده سمن طبسی نژاد واگذار نشده بود؟ چه  بسا که آرزو، اعتراض مرا به غیبت های بیش از حد مجاز سمن طبسی نژاد ناوارد دانسته و در عوض، ترجیح داده که وظیفه ایشان را خود به عهده بگیرد.

سال گذشته به مناسبت روز زن، کنگره ایرانیان بیانیه ای صادر و به نمایش تابلوهای نقاشی زنان ایرانی در داخل و خارج ایران با شعارامروز ما دوباره خود را به عدالت اجتماعی و اقتصادی برای همه زنان در فراسوی مرزها متعهد می‌کنیم. پرداخت.

امسال آرزو خدیر به مناسبت روز زن، در یک ویدئوی ۱۲ دقیقه ای آثار هنری را به نمایش میگذارد و یاد آوری میکند که " ایرانیان باستان، معتقد بودند که در اینروز، زنان نیک و با خرد و نکو منش، اداره امور جهان را به دست بگیرند." در ضمن، به خشونت و قتل زنان در مونترال اشاره میکند، ولی در این میان، می بینیم که ویدئویی که نمایانگر خشونت رژیم علیه زنان در ایران بود، از فوروم کنگره حذف می شود. او به دفاع از ویدئوی نامربوط خود در فوروم میپردازد و آنرا در رابطه با حقوق زنان در عدم انتخاب حجاب اعلام میکند. در صورتیکه در این ویدئو، زنی که موهای مصنوعی زن دیگری را به شکل برج شهیاد در میاورد، دارای حجاب است.

مگر نه اینکه آرزو به عنوان یک پزشک و نایب رئیس کنگره ایرانیان در جایگاهی قرار گرفته است که میتواند به سهم خود در امور زنان کامیونیتی مهاجر، تاثیر گذار باشد؟ ولی بیشک این تاثیر گذاری از طریق تهمت زدن، خود را با هنر سرگرم کردن، چشم پوشیدن به ظلم و ستمی که به زنان در ایران وارد میشود، و یا بی تفاوتی به وضعیت مادرانی که به همراه کودکانشان در حال فرار از اوکراین هستند، صورت نمیگیرد.

من، زن نیستم، ولی هر بار که کلمه زن به گوشم میرسد، مادر، خواهر، همسر، دختر، دختر عمو و دختر دایی و دختران دوست و آشنا برایم تداعی میشوند. همانطور که هر بار از انسان گفته میشود، من پدر، مادر، پدر بزرگ و مادر بزرگ، فرزند، دایی و عمو را در مقابل خود میبینم. در نهایت زن و مرد برای من تفاوتی ندارند. ولی صادقانه باید بگویم که از فعالیت های زنان در سال های اخیر در کنگره ایرانیان، خجلم و از طرف خود و به جای آنان، از همه زنان هموطنم پوزش میطلبم.  


ویدئو تحریف توضیحات کیهان رضوی عضو مستعفی کنگره ایرانیان

 

 

 

 

 

 

 


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 16/03/2022 - For all comments on this site info@signandprint.ca