Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance protocols Elections By-Law Legal AbstractsCharter
 E-mails  Hambastegi ICC Club For Democracy

 

مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما - ۹۱۸

 


www.signshopclosing.ca


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1

 


پنجشنبه  ۳۰ جون ۲۰۲۲

 اقامتگاه جدید پناهجویان در ویلودیل

هتل نووتل واقع در شماره ۳ خیابان هوم پارک(Home Park )، مجاور ساختمان های کتابخانه نورت یورک و سیویک سنتر و در نزدیکی میدان مل لستمن برای کامیونیتی ایرانی، ناشناخته نیست. رویدادهای مختلفی را به یاد داریم که در این ساختمان برپا شده اند. راه اندازی کمپین انتخاباتی دیوید موسوی در رابطه با انتخابات درونی حزب لیبرال در سپتامبر ۲۰۱۳، یکی از گردهمایی دوستانه کنگره ایرانیان در نوامبر ۲۰۱۸ و یا گردهمایی نوروز ۲۰۱۹  را در این محل به خاطر داریم.

مطلع شدن از اینکه این محل برای سکونت پناهجویان پیشنهاد شده است، از طریق آخرین خبرنامه جان فیلیون، نماینده ویلودیل در شورای شهر، نه تنها توجه عده ای از اهالی این منطقه را به خود جلب کرد، بلکه باعث مطرح شدن نکات سئوال برانگیزی گردید.

" درست زمانی که داشتم این خبرنامه را تمام می کردم، متوجه شدم که ویودیل در آینده ای نزدیک، فرصتی خواهد داشت تا از تعداد زیادی از خانواده های پناهنده در کانادا استقبال کند. در گزارشی که امروز منتشر شد و در تاریخ ۴ جولای به دولت عمومی و کمیته صدور مجوز ارائه خواهد شد، شهرداری پیشنهاد می‌کند که هتل نووتل در خیابان یانگ و هوم پارک به محل اسکان خانواده مادرانی با چند فرزند تبدیل شود، که بدلیل وضعیت خطرناک موجود، از کشورهای خود گریخته اند.

چند سال پیش، هنگامی که ساختمان واقع در شماره ۵۸۰۰ خیابان یانگ تبدیل به محل اقامت متقاضیان پناهجویی مجرد شد، تعداد زیادی از ساکنان و سازمان‌ها برای ارائه کمک حاضر شدند. بسیاری از آن افراد با بهره گیری از پشتیبانی ای که از آنها شد، موفق گردیدند ظرف چند ماه پس از ورودشان، شغل و مسکن دائمی پیدا کنند.

در زمان کووید ۱۹، تعداد متقاضیان پناهندگی به طور چشمگیری کاهش یافت، اما اکنون دوباره افزایش یافته است. ۵۰۷ نفر نیازمند به مسکن در سپتامبر ۲۰۲۱ به ۱۶۷۷ نفر در ماه جون امسال افزایش یافته است. بسیاری از آنها کودکانی هستند که به همراه مادران خود از کشورهای خود به دلیل وضعیت خطرناک و ظلمی که در آنجا حاکم است  فرار کرده و به کانادا پناه آورده اند.

در طی چند هفته آینده، من زمان زیادی را صرف ملاقات با کارکنان شهرداری، نهاد‌های اجتماعی، هیئت ‌مدارس و بسیاری دیگر خواهم کرد تا مطمئن شوم که این بچه‌ها و مادرانشان از مسکن پایدار و حمایت های لازم برای موفقیت در کشور جدید برخوردار هستند.

امید است که خانواده های پناهجویان که در حال حاضر با مشکل مسکن مواجه هستند، در اوائل سپتامبر به محل جدید نقل مکان نمایند. انتظار نمی رود که حداقل در ابتدا، خانواده های اوکراینی در این محل اسکان یابند، زیرا که آنها در حال حاضر در نزدیکی فرودگاه سکونت یافته اند، تا دولت های فدرال و استانی، محل سکونتی دیگری برای آنها مهیا سازند.

در خبرنامه بعدی اطلاعات بیشتری برای شما خواهم داشت. تا آنزمان از هر پیشنهاد پشتیبانی، استقبال می شود."

از نحوه اعلام این خبر اینگونه برمیاید که جان فیلیون در جریان این تصمیم گیری ها نبوده که این خود سئوال برانگیز و مایه تاسف است. اگر نماینده شهر در تصمیم گیری و جریان چنین اموری نباشد، دیگر چه انتظاری میتوان داشت که قبل از تصمیم گیری های نهایی، شهروندان را مطلع و بخصوص با اهالی محل، تبادل نظر شده باشد.

مارکوس اوبرایان فهر، یکی از کارمندان ارشد جان فیلیون و کاندیدای انتخاباتی امسال شورای شهر، که خبر کناره گیری موقتش بدون حقوق تا پایان انتخابات در همان خبرنامه آمده است، در مطلبی در سایت خود تحت عنوان "ویلودیل به استقبال عالم میرود"، از این طرح استقبال کرده است.

در مطلبی دیگر در سوشیال مدیا مارکوس، سیاست های مهاجرتی دولت کانادا و تعهدات بین المللی اسکان پناهندگان را همچون سئوالی مطرح میکند. در ضمن جلسات متعدد گفتگوهای عمومی پیرامون این موضوع را اطلاع رسانی مینماید.

لیلی چنگ، یکی دیگر از کاندیدای های انتخاباتی امسال شورای شهر در مطلبی در سوشیال مدیا ضمن تعجب از اینکه چرا خانواده های اوکراینی شامل این طرح نمیشوند، نکاتی را مطرح میکند که چکیده ای از خواسته های اهالی ویلودیل است که در این گفتگوها شرکت دارند.
۱- چرا تورنتو، شهری به این گرانی؟
۲- چه حمایت های زیرساختی در اختیار مدارس، پارک ها و محل های تجمع که هم اکنون با کمبود های زیادی مواجه هستند، قرار خواهد گرفت؟
۳- چرا با کامیونیتی مشورت و امکان مشارکت آنها، در نظر گرفته نشده است؟
۴- آیا احتمال این وجود دارد که این محل نیز مانند محل های مشابه دیگر، به پناهگاهی برای بی خانمان ها مبدل گردد؟
۵- چگونه از تجربیات گذشته چنین طرح هایی، میتوانیم بهره بگیریم؟
۶- آیا طرح های دیگری که در ابعاد کوچکتر، ولی متعدد که نتایج خود را به اثبات رسانده اند، مناسب تر نیستند؟

در پایان، لیلی چنگ با بیان این مطلب که " این تصمیمات باید با همکاری جامعه گرفته شود تا منجر به نتایج بهتر، طرح و برنامه های مناسب تری گردد، و ارتباطات شفاف اعتماد و همکاری را تقویت می کند" آنچه را که بسیاری از اهالی ویلودیل در ذهن دارند را بر زبان میاورد.

از گفته های اهالی محل که در این گفتگوها شرکت کرده اند، چنین برمیاید که کمک به پناهجویان را لازم میدانند ولی آنچه آنها را به خشم میاورد، عدم اطلاع رسانی به موقع که می شود به گونه ای، اهمیت قائل نشدن به نظرات، منافع و مشارکت مردم تلقی کرد میباشد.

جای تعجب نیست که بسیاری از شهروندان، امید خود را از سیاست، سیاست مداران، نظام، نهادها و رسانه ها از دست داده اند. با مشاهده و استناد به چنین وقایع، نیازی به نظرسنجی و یا بررسی نیست تا دریابیم چرا میزان مشارکت مردم در فعالیت های اجتماعی و انتخابات تا این حد، پایین آمده است.

این نوع برخوردها که با بدبینی و خشم همراه است، باعث میگردند که اصل موضوع که انساندوستی است و اکثر مردم با آن موافق بوده و دوست دارند که در آن سهیم باشند، به حاشیه کشانده شوند.

پروژه واحدهای پیش ساخته برای اسکان بی خانمان ها در شماره ۱۷۵ خیابان کامر، مثال مشابه دیگری است، که اگر روند صحیح را طی کرده بود، ۵۹ انسان، سرمای زمستان گذشته را در خیابان به سر نبرده بودند واهالی محل و نمایندگان منتخب مردم رودرروی یکدیگر قرار نمیگرفتند.

چنین تجربیاتی میبایست به ما بیاموزند تا به این باور برسیم که مشکلات ناشی از کوتاهی و خطاهای مسئولین و منتخبین را مردم باید متحمل شده و هزینه های آنرا بپردازند. باید بدانیم که وظیفه شهروندی به مشارکت در انتخابات و رای دادن خاتمه نمییابد. بدون حضور، مشارکت، حمایت و جوابخواهی از نمایندگان و مسئولین، نباید انتظاری غیر از سرخوردگی، نابسامانی های اجتماعی و وخیم تر شدن شرایط بد کنونی را داشت.

حتی اگر کوتاهی هایی در نحوه عمل سیاستمداران، نهادها، مسئولین و منتخبین وجود داشته باشد، حتی اگر نتوانیم به رسانه ها آنطور که باید اعتماد کنیم، باز به اندازه کافی اطلاعات، و امکان عمل وجود دارد که اگر بصورت جمعی، مورد استفاده قرار بگیرند، نه تنها مانع از به هدر رفتن میلیون ها دلار میشوند، بلکه با حمایت بیشتر مردم، نتایج بهتری را به همراه خواهند داشت.

از طرفی هم باعث خوشنودی است که چنین رویدادی با همه بدی هایش، باعث بوجود آمدن شور و هیجانی در منطقه ویلودیل در ابتدای فعالیت های انتخاباتی شورای شهر امسال شده است.

باشد که این مشارکت مردم، از گفتگوهای فیسبوکی فراتر رفته و تا پای صندوق های رای و حمایت از نمایندگان انتخابی، ادامه پیدا کند.

 

 


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 05/07/2022 - For all comments on this site info@signandprint.ca