Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance protocols Elections By-Law Legal AbstractsCharter
 E-mails  Hambastegi ICC Club For Democracy

 

مقالات هفتگی

 


www.signshopclosing.ca


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1

 


دموکراسی در خطر است

پنجشنبه  ۲۱ جولای ۲۰۲۲
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس


اکثر ما به نظام حاکم در کانادا باور داریم. نظامی که برپایه قوانین، اصول دموکراسی و وظایف و حقوق شهروندی استوار میباشد. حاصل آن محیطی میباشد که زندگی روزمره خود را در آن میگذرانیم و اخلاق جمعی و اجتماعی ما را شکل میدهد. این امکان را بوجود میاورد که شهروندان که اکثرن مهاجر میباشند در کنار هم در صلح و تفاهم زندگی کنند.

در سی سال حضورم در این کشور که ۲۵ سال آن در ویلودیل بوده است تغییراتی را شاهد هستم که بخشی از آنها خوشایند نمیباشند. متاسفانه روز بروز حس تفاهم، پذیرش دیگری، مدارایی، انساندوستی، بخصوص حس تعلق و توجه به آنچه پیرامون ما میگذرد کمتر میگردد. ولی در عوض فردگرایی، از هم گریزی، مهاجر ستیزی و نارضایتی ها پررنگتر میگردند.

افزایش جمعیت، بخصوص افزایش سریع تعداد مهاجرین بدون برنامه ریزی های لازم برای پذیرش مطلوب آنها، عوارض ناشی از تحولات در صنعت ارتباطات، در بوجود آوردن اینگونه تغییرات بی تاثیر نبوده اند. عاملی را که من مد نظر دارم دموکراسی میباشد که در حال از دست دادن ماهییت خود است. قصد دارم که انتخابات شورای شهر را بهانه قرار داده و توجه عمومی را به این نکته مهم جلب نمایم.

بعد از آخرین انتخابات شورای شهر در سال ۲۰۱۸، با مشاهده میزان مشارکت حداقلی مردم، و تغییرات جزیی که انتخابات در تشکل شورا های شهر بوجود آورد، تحت عنوان "برای دموکراسی" فعالیت هایی را در این راستا آغاز نمودم. به بررسی مشکلاتی پرداختم که در تقلیل مشارکت مردم تاثیر گذار بوده اند. متاسفانه به علت کمبود وقت و امکانات، این فعالیت ها آنطور که باید پیش نرفتند.

بطور کلی مردم برای انتخابات شورای شهر اهمیت کمتری قائلند و بر این باورند که شهرداری ها که با زندگی روزمره ما در ارتباط میباشند در وضعیت کشور تاثیر گذار نیستند. بسیاری از آنها کسانی میباشند که درگیر مشکلات اولیه زندگی بوده و هنوز موفق نشده اند که  با جامعه بزرگتر ارتباط برقرار کنند، و یا اینکه توجه شان بیشتر معطوف به کامیونیتی های خودشان میباشد. این بخش حتی از برگزاری انتخابات با خبر نمیشوند، چه رسد که با نماینده خود در شورای شهر و یا کاندیدا ها آشنایی پیدا کنند.

با تقلیل تعداد مناطق و نمایندگان در تورنتو از ۴۷ به ۲۵ ، تغییرات در سطح نمایندگان نیز کمتر گردید. در انتخابات گذشته در تورنتو چهار نماینده جدید به شورای شهر راه یافتند که فقط دو نفر از آنها در رقابت با نمایندگان قبلی بوده اند. در ریچموندهیل هیچ تغییراتی در سطح نمایندگان شورای شهر بوقوع نپیوست. در مارکهام فقط یک نماینده جدید بعد از رقابت و پیروزی با نماینده قبلی به شورای شهر راه یافته است. جای تعجبی ندارد که با مشاهده چنین تغییرات جزئی، مردم لزومی در بر گذاری چنین انتخابات ندیده و تمایلی برای مشارکت در آن ندارند. در صورتیکه دموکراسی بر پایه مشارکت اکثریتی مردم از طریق انتخاباتی که هر چهار سال برگزار میگردد، تغییرات را در سطح نمایندگان میطلبد.

در مقایسه با انتخابات استانی و فدرال که حزبی میباشند، انتخابات شورای شهر با تمام کاستی هایش دموکراتیک تر میباشد. هرچند که از لحاظ کمی و کیفی نیاز به تغییرات فاحشی دارند. رقابت با نمایندگان قدیمی همچون جان فیلییون که از سال ۱۹۹۰ در شهرداری جایگاهی محکمی برای خود بوجود آورده بود، نباید کار ساده ای باشد. با وصف این شاهد هستیم که در انتخابات گذشته، ایشان فقط ۸۱۰۰ رای معادل ۳۱% آرا را به خود اختصاص میدهد، در صورتیکه لیلی چنگ که برای اولین بار در انتخابات شرکت میکند موفق میگردد ۲۰%  یعنی حدود ۵۰۰۰  رای بیاورد. البته بعید نیست که عده ای به صرف مخالفت با جان فیلیون به لیلی رای داده باشند. میتوان از خود پرسید که اگر جان فیلیون در انتخابات گذشته اعلام کناره گیری نکرده بود، غیر از مارکوس فهر که کناره گیری نمود، آیا باز هم ۱۷ کاندیدا، که نشان از مشارکت بالا است، میداشتیم؟

برابری کمی که به نحوه شمارش آراء بستگی دارد، نیاز به اصلاحات دارد، به گونه ای که تعداد بیشتری از آرا در نتایج انتخابات تاثیر گذار باشند. برابری کیفی، که شرایط را برای انتخاباتی منصفانه بوجود میاورد، نه تنها نیاز به تغییرات در ضوابط، بلکه نیاز به بازبینی نحوه نگرش ما نسبت به دموکراسی و انتخابات را دارد. بوجود آوردن محدودیت در دفعات نمایندگی بی بهره نخواهد بود.

مداخله چهره های سرشناس، نهاد و رسانه ها در تایید حمایتی از کاندیدا ها، که اکثرن بر پایه روابط میباشند، نیز از طرفی نابرابری هایی را بوجود میاورند. و از طرفی هم باعث میگردند که در عدم حضور احزاب، گروه بندی و رودررویی ها بوجود آمده و شایستگی ها کمتر مد نظر قرار گیرند. در انتخابات گذشته جان فیلیون مارکوس فهر و لیلی چنگ، و تورنتو استار لیلی چنگ را تایید میکنند. در انتخابات امسال علی احساسی، نماینده فدرال از ویلودیل و جان فیلیون، مارکوس را تایید میکنند. خواسته و ناخواسته تایید یکی، نفی غیر مستقیم دیگریست.

دلایل بوجود آورنده مشکلات هر چه باشند، و مسببین بوجود آورنده آنها هر کسانی باشند، راه حل ها در اختیار مردمند. البته اگر مشارکت جمعی اکثریتی، آنهم آگاهانه وجود داشته باشد. حمایت و رای بر پایه روابط و نه شناخت کافی، کناره گیری، بی توجهی، بی تفاوتی، و دسته بندی های نامربوط، اگر هم ریشه اصلی مشکلات نباشند، عواملی هستند که بر وخامت  وضعیت کنونی میافزایند. در صورتیکه اگر رای دهندگان خواسته های بجا و مشروع خود را مطرح و در تصمیم گیری مد نظر قرار دهند، مسببین مجبور خواهند بود که نحوه عمل خود را تغییر دهند.

در شرایط کنونی انتخابات بر پایه رقابت، رودررویی و در جوی خصومت آمیز برگزار میگردند. حادتر ساختن وضعیت دو قطبی جامعه باعث خواهد شد که تعداد کمتری از شهروندان به شرکت در انتخابات راغب باشند. ما رای دهندگان در ویلودیل باید این قدرت را داشته باشیم که از لیلی چنگ و مارکوس فهر، دو کاندیدای اصلی این انتخابات بخواهیم که کمپین های خود را بر پایه همکاری، تفاهم و بالابردن مشارکت مردم بنا نهند. حضور در شورای شهر با تایید فقط حدود 11% رای دهندگن واجد شرایط، علاوه بر اینکه شکستی برای نماینده و اهالی منطقه به حساب میاید، باید همچون هشداری از اینکه دموکراسی در خطر است، تلقی گردد.

این مورد میبایست یکی از نکات اصلی برای ما رای دهندگان و کاندیدا ها که منافع دراز مدت جامعه را در نظر داریم باشد. مگر اینکه راهیابی به هر قیمت به شورای شهر در جهت بهره گیری از مزایای آن در کسب قدرت، شهرت و ثروت برای عده ای خاص مد نظر باشند.

تخصص و تجربه در مرور زمان به دست خواهند آمد و در هر سازمان کارمندانی با سابقه وجود دارند که بتوانند نمایندگان را در امور تخصصی و فنی یاری دهند. در نمایندگی از مردم آنچه بیشتر اهمیت دارد اولویت دادن به نظرات مردم است. برای این منظور اطلاع رسانی، مشورت، آموزش، بوجود آوردن آگاهی جمعی، درگیر ساختن و افزایش مشارکت حیاتی میباشند. باید مطمئن بود که فقط با تفاهم و همکاری میتوان به آن دست یافت.

دوقطبی شدن کل جهان، از جمله کانادا و ویلودیل نشان از نابسامانی در تمام سطوح جامعه است. ما مردمان عادی اگر در بوجود آوردن تغییرات در رده های بالا توانایی نداریم، میتوانیم حداقل در سطح منطقه و محله تاثیر گذار باشیم. بالابردن میزان مشارکت مردم در انتخاباتی که در پیش داریم میتواند یکی از قدم های اولیه در این مسیر باشد که همکاری کاندیدا ها را میطلبد.

  

 

 

 


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 26/07/2022 - For all comments on this site info@signandprint.ca