|
اولین مناظره انتخاباتی حضوری
شورای شهر در ویلودیل
پنجشنبه ۲۹
سپتامبر
۲۰۲۲
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس

با به سکوت رفتن ابدی مهسا امینی، فریادی در جهان برخاسته است
که هر روز نه تنها بر وسعت، بلکه بر رسایی اش افزوده میگردد.
دیگر نیاز به اطلاع رسانی گسترده
از قبل نیست تا چند ده و یا چند صد نفری، گرد هم آمده و
تظاهرات نمادینی را برگذار کنند. فقط کافی است که ندایی از کسی
بر خیزد تا هزاران نفر، با دل و جان حضور یابند و با تمام
وجود، فریاد مهسا گردند. آنهم کسانی که تا به حال کمتر در
فعالیت های جمعی و اجتماعی دیده شده اند.
فاجعه مهسا امینی، آتشی در وطن بر افروخته و میرود تا
در جهان هم به پدیده ای هنوز ناشناخته مبدل گردد، که فعلن زن و
حجاب، تصویر ظاهری آنند. فعلن آنچه که در اعماق خود این جنبش
وجود دارد که ماهیت آن است را هر کس میبایست در درون خود به
دنبال آن باشد.
درست است که نقش اول را آنهایی ایفاء میکنند که در صف اول قرار
دارند، و با رفتن در خیابان و سینه سپر کردن، جان خود را در کف
دستشان گذاشته اند. ولی ما نیز که در کمال ایمنی و رفاه، با
رفتن در تظاهراتی که بیشتر جنبه نمادین دارند، تلاش میکنیم با
عزیزان در ایران همصدا و همگام گردیم، نقش و مسئولیتمان کمتر
از آنها نیست.
آنها، دیکتاتور را در مقابل و ما دموکراسی را در کنار خود
داریم که هر دو در حال کمرنگ شدن هستند.
میرود که بالاخره سرزمین مادری ما، از شر دژخیم اهریمنی رها
گردد، و متاسفانه شاهد هستیم که همزمان با آن، دموکراسی هم در
جهان در تزلزل است.
این روزها که با پرپر شدن گل زندگی مهسا امینی، جنبش زن،
زندگی، آزادی، در ایران و توسط ایرانیان در سراسر جهان برگزار
می شود، چنین می نماید که آینده ای روشن به رهبری زن خواهیم
داشت.
در ایتالیا، سومین قدرت اقتصادی اروپا، زنی در انتخابات
پیروز
میگردد که رهبری دست راستی ترین گروه ها را در آن کشور عهده
دار است.
شاید لازم باشد که ما که در کشوری مانند کانادا، یکی از
دموکراتیک ترین جوامع دنیا زندگی کنیم، از خود بپرسیم که در
چهل و چند سال حضور خود در این کشور، در رابطه با دموکراسی،
آزادی و عدالتخواهی، چه کرده ایم و چه آموخته ایم و امروز در
کجا قرار گرفته ایم؟
در انتخابات امسال شورای شهر، تعداد
خیلی کمی
از ایرانیان شرکت کرده اند و به همین دلیل، فعالیت چشمگیری در
این رابطه در کامیونیتی دیده نمیشود. در انتخابات چهار سال
قبل، در منطقه ویلودیل
پنج ایرانی
حضور داشتند و ما یکی از بیشترین فعالیت ها را در این رابطه
داشتیم که البته موفقیتی به همراه نداشت.
بعد از سه دهه حضور در سیاست، با کناره گیری جان فیلیون،
نماینده فعلی در شورای شهر از ویلودیل، و نامزدی لیلی چنگ که
در انتخابات قبلی، در مقام دوم قرار داشت، طبیعی است که امسال
تعداد کمتری وارد صحنه رقابت شوند. مارکوس برایان فهر، دستیار
جان فیلیون که در انتخابات قبلی نیز نامزد شده و با بازگشت جان
فیلیون در حمایت از او کناره گیری کرده بود، امسال رقیب اصلی
لیلی چنگ به حساب میاید.
دانیل لی با اعلام نامزدی خود با شش هفته تاخیر، این گمان را
تقویت میکند که امسال قصد شرکت در انتخابات را نداشته است. چه
بسا، عواملی همچون پشتیبانی حزب کانسراتیو، و یا مخالفت چند
انجمن محلی و یا شرکت های ساختمانی با طرح ساخت ۵۹ واحد مسکونی
برای بی خانمان ها در تغییر عقیده ایشان بی تاثیر نبوده باشد.
از آنجاکه انتخابات شورای شهر غیر حزبی است، میتوان آنرا
دموکراتیک ترین انتخابات در کانادا دانست. ولی متاسفانه افراد
سرشناس وابسته به احزاب، با پشتیبانی علنی خود، نه تنها این
اصل را زیر پا میگذارند بلکه به گونه ای در انتخابات هم مداخله
میکنند.
وابستگان حزب لیبرال
بصورت غیر مستقیم ولی علنی، از مارکوس و کانسرواتیوها از دانیل
پشتیبانی مینمایند. اخیرن نیز
جان توری
شهردار فعلی تورنتو با پشتیبانی از مارکوس، از هم اکنون شبکه
اعمال قدرت خود در شورای شهر را در دوره آینده تقویت میکند.
در رابطه با دانیل لی، جای تعجب نیست، چون ایشان تا به حال دو
بار به عنوان کاندیدای کانسرواتیو در انتخابات فدرال شرکت
داشته است. ولی پشتیبانی افراد سرشناس و وابسته به حزب لیبرال
از مارکوس فهر را میتوان به حساب جان فیلیون گذاشت.
اولین مناظره حضوری کاندیداهای ویلودیل پنجشنبه گذشته به همت
انجمن محلی بی ویو/کامر، در کلیسایی واقع در ۲۸۸ خیابان کامر
به مدت سه ساعت و با حضور حدود صد نفر برگزار گردید. با اینکه
یکی از انتقادات ساکنین ویلودیل به نمانیده فعلی و شورای شهر،
عدم اطلاع رسانی و امکان مشارکت در موارد مختلف است، پایین
بودن تعداد حاضرین و یا علاقمندان به مشاهده ویدئوهای ضبط شده
در این رابطه، خلاف آنرا ثابت می کند.
در رابطه با بسیاری از موضوعات مورد توجه ساکنین ویلودیل، از
جمله
مالیات بر ملک،
ترافیک،
حمل و نقل عمومی،
مدارس،
مسکن،
امنیت،
شهرسازی،
قوانین راهنمایی،
کمکهای مالی به والدین
و بخصوص در رابطه با دو موضوع بحث برانگیز و مشکل آفرین
بی خانمان ها
و
پناهجویان
سئوالاتی مطرح شدند.
به هر کدام از کاندیداها پنج دقیقه فرصت داده شد که خود را
معرفی نمایند. و در پایان نیز به مدت یکساعت حضار سئوالات خود
را مطرح نمودند. قابل ذکر اینکه الهام شهبان، کاندیدای چهارم،
در این مناظره شرکت نداشت.
با توجه به کف زدن ها میتوان گفت که اکثر افراد را کسانی تشکیل
میدادند که برای پشتیبانی کاندیدای مورد نظر خود در این مناظره
حضور داشتند. برای آنهاییکه هنوز مردد هستند و حتی برای
آنهاییکه هیچ شناختی از کاندیداها ندارند، این مناظره بسیار
مفید بوده و برای تصمیم گیری کافی میباشد.
اگر سه
عامل اصلی، تخصص، تحول، و صلاحیت را در نظر داشته باشیم،
میتوان اذعان نمود که در کل، مارکوس در رابطه با تخصص و لیلی
در رابطه با تحول در رده اول قرار گرفتند.
دانیل هم بدون آمادگی لازم در این مناظره شرکت کرده است.
رسانه
تورنتو استار
در نظرسنجی ای که به عمل آورد، در وضعیت فعلی، لیلی چنگ را با
۳۲٪، مارکوس برایان فهر را با ۳۱٪ و دانیل لی را با ۲۵٪ رتبه
بندی کرده است.
قابل ذکر اینکه ورود دانیل لی به صحنه رقابت، کفه ترازو را به
نحو چشمگیری به نفع مارکوس جا به جا کرده است. مخالفین جان
فیلیون، بخش قابل توجهی از حامیان لیلی ودانیل هستند که در
وضعیت فعلی، تقسیم شده اند.
بخشی دیگری از حامیان این دو نفر را مخالفین با طرح ساخت ۵۹
واحد مسکونی برای بی خانمان ها و طرح اقامت پناهجویان در هتل
نووتل تشکیل میدهند. جای تاسف است که رای دادن ما به فردی که
میبایست به مدت چهار سال ما را نمایندگی کند، بر پایه مخالفت
با کسی باشد که دیگر در صحنه نیست، و یا در مخالفت با چند طرح
صورت بگیرد.
با در نظر گرفتن اینکه موضوعات و مشکلات، ما را در مقابل هم
قرار میدهند ولی ارزش ها میتوانند ما را با یکدیگر همصدا و
متحد سازند، چه بهتر می شد که اگر بر پایه اصولی همچون
جوابگویی، شفافیت، صداقت، یکپارچگی، ابتکار عمل و رهبریت تصمیم
گیری میکردیم.
میتوان این تصور را داشت که آنچه در دیگر مناطق در رابطه با
انتخابات شورای شهر در حال صورت گرفتن است، کم و بیش مشابه
همانی است که در ویلودیل به شرح آن پرداخته ایم.
طبق روال همیشگی، مناظره بصورت کامل، ضبط ویدئویی تهیه شده است
و در بخش های کوتاه، در اختیار
همگان
قرار دارند.
|