Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance protocols Elections By-Law Legal AbstractsCharter
 E-mails  Hambastegi ICC Club For Democracy

 

مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

 


www.signshopclosing.ca


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1

 

محمدرضا همچنان در بازداشت

پنجشنبه  ۱۳ اکتبر ۲۰۲۲
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس


حدود سی نفر از انساندوستان و آشنایان، شنبه گذشته در تظاهرات اعتراضی در حمایت از محمد رضا که از تاریخ سه شنبه ۴ اکتبر در بازداشت اداره مهاجرت  است شرکت کردند. آنها با قرار گرفتن در مقابل پنجره های اقامتگاه پناهجویان و با سر دادن شعار های "نه به بازگشت های اجباری به ایران" و "نه به دیپورت محمدرضا" پیام خود را به پناهجویان در بند،  مامورین امنیتی که در مقابل آنها صف کشیده بودند، رهگذران و اتومبیل های در حرکت، رساندند.

با علم بر اینکه با هر امضاء، ایمیلی به وزیر امور مهاجرت ارسال میشود، میتوان مطمئن بود که ۱۱۰۰۰ ایمیل ارسالی تا این تاریخ، مسئولین را متوجه این مورد ساخته است.  بخصوص که دولت کانادا در سایت رسمی خود در روز یکشنبه ۹ اکتبر اطلاعیه ای در رابطه با وخامت اوضاع در ایران صادر و حتی از شهروندان خود خواسته که ایران را ترک نمایند.

"اعتراضات خشونت آمیز از ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ در سراسر کشور در جریان بوده و انتظار می رود که ادامه یابند. نیروهای امنیتی بصورت خشونت آمیز سعی در متفرق کردن جمعیت نموده که منجر به کشته و زخمی شدن تعداد زیادی شده است.

امکان اختلال در خدمات مخابراتی، از جمله دسترسی به اینترنت همراه، وجود دارد."

در چنین وضعیتی بعید به نظر میاید که محمدرضا آنطوری که برنامه ریزی شده است، در روز شنبه ۱۵ اکتبر به ایران دیپورت شود. با وصف این محمدرضا، خانواده و آشنایان نمیتوانند از نگرانی های روحی و روانی در امان باشند.

حتی اگر محمدرضا دیپورت نگردد نمیتوان مطمئن بود که تا چه زمانی در بازداشت باقی خواهد ماند. بخصوص که تا به حال دوبار تلاش برای آزاد ساختن او از طریق ضمانت و وثیقه های مالی بی نتیجه باقیمانده است. نمیتوان فراموش کرد که مسعود در سال ۲۰۱۵ زمانیکه کانسرواتیو ها حکومت را در اختیار داشتند، بیش از ۱۲ ماه در بازداشت باقی ماند.

تظاهرات حمایتی و یا فرصت طلبی

با مشاهده آنچه شنبه گذشته در میدان مل لستمن درادامه تظاهرات اعتراضی به قتل مهسا امینی، و حمایت از خیزش مردم در ایران گذشت، راه حلی برایم وجود نداشت جز اینکه آرزو کنم که ایکاش دو روز شنبه در هفته، و یا دو میدان مل لستمن در تورنتو میداشتیم، تا گروه هایی که نمیتوانند حتی در این شرایط خاص همصدا شوند، هر کدام بصورت مجزا، بدون آنکه مزاحم یکدیگر و سردرگمی مردم گردند به مبارزات خود علیه جمهوری اسلامی ادامه دهند.

اکثرن از انقلاب میگوییم بدون آنکه تعمق کنیم و از خود بپرسیم که چه فرقی میان این جریان، و جریاناتی که در چهل سال گذشته صورت گرفته وجود دارد که اینبار از واژه انقلاب استفاده میکنیم. مگر نه اینکه انقلاب صورت نمیگیرد مگر اینکه هر کدام از ما آمادگی لازم را پیدا کرده باشیم تا در نحوه تفکر و اعمالمان تغییری بوجود آید؟

با اینکه کم و بیش این عزیزان را میشناسم، باز به خود اجازه نمیدهم که یکبار دیگر در رفتار و مقاصد بعضی از آنها شک و تردید کنم. با این فرض که خالصانه عمل میکنند باز در تعجبم که چگونه در برنامه ریزی و زمان بندی عاجز و در نزدیک شدن به یکدیگر و تدارک یک برنامه مشترک اینچنین ناتوانند.

در وضعیت استثنایی و حساس کنونی که نیاز به بیشترین همبستگی و اتحاد میباشد، ترجیح میدادم که اصلن در رابطه با چنین نابسامانی ها سخنی به میان نیاورم. ولی چه میتوان کرد که چه بسا نادیده گرفتن آنها یکپارگی و پایبندی به اصول ما را زیر سئوال خواهد برد.

از آنجاییکه اینبار نیز، باز همان چهره های آشنا در راستای همان مسیر تخریبی گام برمیدارند، وظیفه خود دانستم که برای ثبت در تاریخچه کامیونیتی هم که شده جویا گردم و بدون آنکه آب به آسیاب دشمن بریزم کار خود را انجام دهم.

به صفحه شخصی فیسبوکی این فرد مراجعه میکنم و درمییابم که گردهمایی خود را ساعت ۱۱ صبح همانروز اعلام کرده است. در صورتیکه گروه دیگر برنامه خود را از یک هفته قبل به دفعات اعلام نموده است.

جای تعجب نباید باشد که با اینکه این روز ها تجمعات چندهزار نفری برگزار میگردند، مجموع حاضرین در این دو برنامه همزمان بیش از چند صد نفر نبوده است. و به جای اینکه بیشتر به آنچه در ایران میگذرد توجه شود، از تجمع برای تبلیغات حزبی خود در کانادا بهره گرفته میشود.

انتخابات شورای شهر انتاریو

دو هفته بیشتر به انتخابات شورای شهر که قرار است در ۲۴ اکتبر برگزار گردد باقی نمانده است. انتخابات زودرس از روز جمعه ۷ اکتبر آغاز و تا روز جمعه ۱۴ اکتبر ادامه خواهند داشت. در منطقه ویلودیل به دلیل پایین بودن تعداد کاندیدا ها، حضور چشمگیری از تابلوهای انتخاباتی که انتخابات را تداعی کنند وجود ندارد.  

دور دوم مناظره حضوری سه کاندیدا در ویلودیل در تاریخ چهارشنبه ۵ اکتبر برگزار گردید. با اینکه در این دوره مناظره سئوالات جنبه کلی تری داشته و در رابطه با مشکلات و موارد بحث برانگیز همیشگی نبوده اند، باز کاندیدا ها در جوابگویی مادام به آنها اشاره میکنند.

از آنجاییکه در این جلسه حضور نداشتم و از مناظره ضبط ویدئویی انجام ندادم، و ویدئو های به اشتراک گذاشته در صفحه ای میباشند که خصوصی بوده، امکان دسترسی به آنها برای همگان وجود ندارد. متاسفانه این تنها صفحه گفتگو میباشد که میتوان از طریق آن در رابطه با موضوعات مربوط به ویلودیل، از جمله انتخابات در سوشیال مدیا گفتگو به عمل آورد. ولی از آنجاییکه بر خصوصی بودن آن تاکید میشود و جدیدن بر شدت آن به گونه ای افزوده شده که حتی نمیتوان با جستجو، به حضور آن در سوشیال مدیا پی برد، این گروه به محفل خاصی مبدل شده است.

همانطور که قبلن اعلام کرده ام، اینبار سعی مینمایم که با حفظ بیطرفی، توجه عموم را بیشتر به ماهییت انتخابات، پدیده هایی که مانع از آن میشوند که انصاف و برابری رعایت گردد، و مواردی که باعث نزول مشارکت رای دهندگان از انتخاباتی به انتخابات دیگر میشود، جلب نمایم.

یکی از ان پدیده ها، کمپین های انتخاباتی خانه به خانه میباشد، که کاندیدا ها و داوطلبان با رفتن به سراغ ساکنین منطقه سعی میکنند اطلاع رسانی و جلب آراء کنند.

اگر بتوانیم در عرض چند دقیقه خود را به همسایه ناآگاهی که چه بسا از انتخاباتی که قرار است بزودی برگزار گردند اطلاع نداشته بفروشیم، و یا رای دهندگان متردد را متقاعد کنیم که به ما رای دهند، کمک مالی نمایند و از تابلو های انتخاباتی ما استقبال کنند، پس چرا میزان مشارکت در انتخابات اینقدر پایین است؟

بیاییم اینطور فرض کنیم که اینگونه کمپین ها کارایی دارند، و پایین بودن میزان مشارکت دلایل دیگری دارند. این نوع مشارکت و حمایت ها که چند روز مانده به انتخابات آغاز می شوند و پس از اعلام نتایج به پایان می رسند چه ارزشی میتوانند داشته باشند؟

و اگر این نوع کمپین ها کار نمی کنند، چرا داوطلبان، نامزدها و کل جامعه این همه زمان، تلاش و پول صرف موردی می کنند که ظاهری دموکراتیک به نظامی می دهد که هرگز قصد دموکراتیک بودن را نداشته و نخواهد داشت؟

آیا می‌توانیم کاندیدای ها در حوزه های انتخاباتی خود را ارزیابی کنیم و ببینیم کدام یک خارج از چارچوب ها فکر و عمل می‌کند و میتواند ما را نسبت به آینده امیدوار کند؟ یا شاید هم میبایست که اول از خود شروع کنیم و برخورد خود را نسبت به انتخابات، فعالیت های اجتماعی و جامعه سازی که با انتخابات آغاز و پایان نمی یابد تغییر دهیم.  

اگر تا به حال تومار محمدرضا را امضاء نکرده اید لطفن هم اکنون امضاء کنید

 

 


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 13/10/2022 - For all comments on this site info@signandprint.ca