Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance protocols Elections By-Law Legal AbstractsCharter
 E-mails  Hambastegi ICC Club For Democracy

 

مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

 


www.signshopclosing.ca


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1

 

 

محمد رضا آزاد شد

پنجشنبه  ۲۷ اکتبر ۲۰۲۲
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس


چه تصویری زیباتر از دیدن چهره یک جوان خندان که با در دست داشتن یک جعبه شیرینی به محل کار شما میاید تا رهایی خود رااز ترس و نگرانی، با شما در میان بگذارد. در این لحظات است که آدمی از خود میپرسد که چرا در این مسیر بیشتری گام بر نمیدارم تا دلهای بیشتری را شاد سازم؟!

به محمدرضا، شش ماه فرصت داده شد تا اقدامات لازم جهت اقامت خود در کانادا را انجام دهد. همانطور که خودش میگوید، در همین مدت کوتاه درگیری، بسیار آموخته است. دوستان را بهتر شناخته، به اشتباهات خود بیشتر پی برده، قدر آزادی و دموکراسی را دانسته و حال با نگاه دیگری به زندگی مینگرد.

واقعن که در هر حرکت، حکمتی نهفته است و بعضی موارد را فقط از طریق دشواری ها میتوان آموخت.

جای دارد که از طرف محمدرضا از همه آنهاییکه که به انواع مختلف، امضاء کردن تومار، شرکت در تظاهرات، ملاقات در بازداشتگاه و اطلاع رسانی، با او همدلی کردند تشکر نمایم. از جمله مجید جوهری که در این مورد، کوتاهی نکرد.

در رابطه با پناهجویان، مشکلاتی که با آنها مواجه هستند و آنچه کامیونیتی میتواند و جای دارد برای آنها انجام دهد، حرف برای گفتن بسیار دارم. از آنجا که هفته پر خبری را پشت سر گذاشته ایم، مجبورم که سخن را کوتاه و فهرست وار به آنها بپردازم.

انتخابات شورای شهر به پایان رسید. جان توری بدون رقابت جدی، برای دور سوم در جایگاه شهردار تورنتو، بزرگترین شهر کانادا، قرار گرفت.

از آنجاکه من در منطقه ویلودیل، زندگی و کار میکنم، انتخابات آنرا، از نزدیک دنبال کرده ام. ویلودیل، یکی از مناطقی است که میان کاندیداها، برای جایگزینی جان فیلیون که بیش از دو دهه نمایندگی آنرا به عهده داشت، رقابت شدیدی صورت گرفت. سرانجام، لیلی چِنگ موفق گردید (۸۳۳۷ رای) با اختلاف چشمگیری، مارکوس برایان فهر (۶۷۰۹) و دانیل لی (۴۶۱۷)  را پشت سر بگذارد.

لیلی چنگ بدون وابستگی حزبی، بدون حمایت شخصیت های برجسته سیاسی و غیر سیاسی، و رسانه ها، فقط با اتکاء به شبکه ارتباطاتی که از طریق فعالیت های اجتماعی چندین ساله اش بوجود آورده است، به شورای شهر راه یافت.

با در نظر داشتن برنامه های انتخاباتی، مشاهده فعالیت های گذشته، نحوه عمل و برخورد با مشکلات و مردم، میتوان امیدوار بود که ایشان قادر است که تغییرات چشمگیری را در شهرداری بوجود آورد. با رابطه دوستانه ای که با حامیان و یا حتی آنهاییکه به او رای نداده اند، بوجود آورده است، میتوان انتظار داشت که تعداد زیادی از اهالی ویلودیل از فعالیت هایش پشتیبانی نمایند. مشکل میتوان تصور نمود که بدون پشتیبانی مردمی، در جو و نظام حاکم کنونی، نماینده ای بتواند در شهرداری، تغییر و تحولی بوجود آورده و یا به معنای واقعی در جهت منافع مردم حرکت کند.

یکبار دیگر جای تاسف است که در ویلودیل، فقط ۱۹۹۸۱ نفر معادل ۲۶٪ کسانیکه حق رای دارند در انتخابات شرکت کردند.

تومار تقاضای اخراج دیپلمات های ایرانی - به یاد داریم که در سال ۲۰۱۶ کنگره ایرانیان کانادا، به همراهی مجید جوهری تومار پارلمانی برای بازگشایی سفارت راه اندازی نمودند. از طریق این تومار موفق شدند با تلاش و هزینه های مالی، در چندین ماه ۱۶۰۰۰ امضاء جمع آوری کنند که بی نتیجه ماند.

اعضای گروه تازه شکل گرفته "ایرانیان مدافع عدالت و حقوق بشر" با تنظیم توماری که هفته های اول خود را میگذارند، موفق شده اند که حدود ۷۰۰ هزار رای جمع آوری کنند. در این تومار، از هفت کشور صنعتی بزرگ جهان،  بریتانیا، کانادا، امریکا، ژاپن، آلمان، فرانسه و ایتالیا، تقاضا شده که سیاستمداران ایرانی را از کشورهای خود اخراج و برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران اقدام نمایند.

در کنار هم قرار گرفتن این تومار و فعالیت های دیگری که با شعار "زن، زندگی و آزادی" ابعاد جهانی به خود گرفته اند، میتوان این نوید را به خود داد که پدیده ای که در حال شکل گرفتن است، به مرزهای ایران محدود نمیگردد.

تظاهرات برلین، با شرکت بیش از ۸۰ هزار نفر، با فاصله چند هفته از تظاهرات ۵۰ هزار نفره تورنتو، رویدادهای عظیمتری را نوید میدهد که یکی از آنها انقلاب دوم و سقوط جمهوری اسلامی است. چنین به نظر می رسد، جریانی که از قاره ای به قاره دیگر کشیده می شود، در حال ایجاد مسیری متفاوت است که با مقصد و مقصودی از نوع دیگر همراه باشد.

طبیعی است که ما ایرانیان گریخته از ظلم و ستم، در دل و در فکرمان، سقوط رژیم و بازگشت به وطن را در نظر داشته باشیم. به همین دلیل، از مشاهده ابعاد وسیعتر این جریان که در نوع خود بی سابقه است،نباید غافل بمانیم. اما بصورت واضح میتوان دید که این حرکت همانگونه که دارد پیش میرود، چگونه آنچه را که به آن نیاز دارد، در مسیر خودش می آفریند.

دادگاه آی سی ژورنال - همزمان شدن رسیدگی به شکایتی که سه سال پیش شکل گرفته، و ماهیت آن از آنچه که امروز در رابطه با مقابله با حضور وابستگان رژیم و خانواده هایشان در کانادا مطرح است،  دور نیست بصورت نمادین هم شده، قابل تعمق است. 

به دلیل ظرفیت محدود اطاق دادگاهی که قرار است به شکایت شهرام تابع محمدی علیه آی سی ژورنال، بیژن احمدی، مهران فرازمند، مهدی صمدیان و محسن خانیکی، رسیدگی کند، جمعه گذشته، ۲۱ اکتبر، زودتر از ساعت مقرر ۹( صبح) در محل حضور یافتم.

فرصتی پیش آمده بود که به گذشته ها بنگرم. به زمانی که به اتفاق بیژن احمدی، شهرام تابع محمدی و دیگر فعالان اجتماعی، در سال ۲۰۱۵ در کمپین "من هم یکی ایرانی کانادایی هستم"، با هدف در مسیر صحیح قرار دادن کنگره ایرانیان، صادقانه فعالیت میکردیم. همه ما رفته بودیم تا کنگره را از انحصار آنهاییکه از این نهاد در جهت اهداف سیاسی خود، استفاده ابزاری مینمودند رها سازیم.

 طولی نکشید که مسیرها از هم جدا، و بیژن احمدی با قرار گرفتن در جایگاه رهبری، نه تنها کنگره، بلکه با برپایی رسانه مجازی آی سی ژورنال در سال ۲۰۱۸، و مدتی بعد، نهاد "صلح و دیپلماسی" مسیری را در پیش گرفت که برای هیچکدام از ما نمیتوانست قابل پیش بینی و یا مورد قبول باشد.

حتی اگر هم لازم باشد که قاضی، حق و ناحق را مشخص کند، مسیری را که در هفت سال گذشته هر کدام از ما طی نموده ایم، میتواند نمایانگر انگیزه، صداقت، اهداف پنهان و آشکار هر کدام از ما، در آنزمان باشد. جای شک و تردید نیست که کنگره ایرانیان، تحت رهبری بیژن احمدی و نهادهایی که ایشان مدیریت آنرا به عهده داشت، در جهت خلاف آنچه که امروز کامیونیتی و ایرانیان در سراسر جهان، متحد و همصدا پیش گرفته اند، حرکت میکرده و میکند.

زیر نقاب انسانی - بعضی از مواقع، اتحاد و همبستگی، سکوت را میطلبد. چه باید کرد که سکوت در مقابل بعضی از رفتارهایی که آدمی را از انسان بودن خود شرمسار میسازد،غیرممکن می شود؟! بخصوص اگر از افرادی سر بزند که مادام تلاش می کنند تا خود را کاسه داغ تر از آش نشان دهند.

خوشبختانه در جامعه ای دموکراتیک و ایمن زندگی میکنیم که حتی اگر در ماهیت ما نباشد، مجبور هستیم از خشونت فیزیکی پرهیز کنیم. وگرنه چه بسا که اینگونه رفتارها فاجعه بیافرینند.

به عمد، از کسی نام نمیبرم. این بخش را برای خودم مینویسم تا هم آرام بگیرم و هم اصول خود را زیر پا نگذاشته باشم. به این اکتفا میکنم که یکبار دیگر توجه عمومی را به افرادی جلب کنم که مادام در پی بوجود آوردن اغتشاش و تفرقه هستند و با منزوی شدن بیشتر، بر خشونت خود میافزایند.

 

 

 تومار تقاضای اخراج سیاستمداران ایرانی

 

 


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 27/10/2022 - For all comments on this site info@signandprint.ca