مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

فارسی زبانان ویلودیل

پنجشنبه  ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس

لابد شما هم تا به حال از خود پرسیده اید که غیر از شرکت در تظاهرات چگونه میتوانیم به انقلاب مردم ایران کمک کنیم. بسیاری از افراد دریافته اند که پرهیز از جدل های بی حاصل همیشگی، درحفظ اتحاد، همبستگی، بخصوص همصدایی، کمک موثری خواهد بود.

ارائه پیشنهاد و طرح های نوین، همچون «ارتش قلمداران مدافع انتخابات کاملن آزاد دوره ای» (اقماکاد)، درخواست های اتحاد بین هماهنگ کننده های تاثیرگذار، ائتلافی از اپوزیسیون متشکل از چهره‌های داخل و خارج از ایران پیشنهاد طرح های مختلف برای جمع آوری کمک های مالی، اجرای برنامه های گوناگون هنری و غیره، همگی نشان و حاصل شکوفائی و خلاقیت در زمان های اینچنینی میباشند.

هر کس نسبت به تشخیص و توان خود سعی میکند که در این حرکت جمعی خاص سهمی داشته باشد.

عده ای هم بدون آنکه از تلاش های خود بکاهند، خاموشی در مجامع و محیط های عمومی را برگزیده اند تا صدای آنکه رساتر است، بهتر شنیده شود. آنکه در جایگاه هدایت قرار گرفته است، بیشتر دیده شود.

قصد ندارم از آنهاییکه به راه همیشگی خود روند و به نظر میاید که هنوز انقلاب در وجود آنها جرقه ای نزده باشد، سخنی به میان بیاورم. از اینرو به همین بسنده میکنم تا آنها هم نادیده گرفته نشده باشند.

اینکه چگونه میتوان تحولی که در کامیونیتی بوجود آمده است را به جریانی دائمی مبدل کرد، سئوالی است که چه بسا برای بسیاری مطرح شده و به دنبال راه حلی برای آن هستیم.

تا جاییکه من اطلاع دارم و به حرفه ام مربوط میگردد، میدانم که هنوز افزودن به تابلوهای کنار خیابان، بیلبوردهای عظیم، چاپ و پخش رایگان برچسب هایی برای نصب بر روز شیشه مغازه و اتومبیل ها ادامه دارد. از اینرو سایتی را بوجود آورده ایم تا تهیه و امکان چاپ و پخش اینگونه ابزارها که در تثبیت تصویری انقلاب مردم ایران در اذهان عمومی تاثیر گذار میباشند میسر باشد.

اینروزها و در رابطه با چنین رویدادهاست که میتوانیم به اهمیت کنگره در هماهنگ کردن فعالیت ها و اطلاعات پی ببریم. شبکه ارتباطاتی هر کدام از ما هر چقدر هم گسترده باشد، باز نمیتواند مانند شبکه ارتباطاتی نهادی که شناخته شده است و مدت طولانی از موجودیتش گذشته باشد عمل نماید. بخصوص اگر این نهاد از اعتباری برخوردار باشد.

مسلم نوری، رئیس کنگره ایرانیان در رابطه با "سوالات و گمانه‌زنی‌هایی در مورد واکنش کنگره ایرانیان کانادا به وقایع اخیر ایران" مطلبی را در سوشیال مدیا به اشتراک گذاشته و در رابطه با نحوه عمل، کندی و تاخیر در واکنش هییت مدیره، توضیح میدهد.

یک از نکاتی که توجه من را به خود جلب نمود، توجیه بر پایه "دوری از مسائل سیاسی ایران" است. درست است که خیزش و انقلاب در ایران آغاز شده است ولی همین خیزش باعث گشته تا در سراسر جهان، بخصوص در تورنتو تحولاتی صورت بگیرد که تا به حال سابقه نداشته است. توجه کردن، مشارکت و همکاری با آنچه در کامیونیتی ایرانی در کانادا در حال شکل گرفتن است، ورای جنبه های سیاسی آن، اگر در حوزه فعالیت های کنگره نباشد، پس وجود کنگره، به چه درد کامیونیتی ایرانی می خورد؟.

کنگره ایرانیان، شاید نتواند مانع دو قطبی شدن کامیونیتی گردد ولی جانبداری و قرار گرفتنش در یکی از دو جناح، به این تبعیض و دوپارگی میافزاید. بیدلیل نیست که در این ایام، کنگره و بخشی را که همسو مینامیم، خاموشی را برگزیده و کناره گیری کرده اند.

در واکنش به مطلب مسلم نوری، نظر خود را اینچنین مطرح نمودم:

"من خودم را همیشه در کنار اقلیت ها یافته و به آنها احساس نزدیکی بیشتری کرده و میکنم. بیشتر از هر زمان دیگر، آن بخش از کامیونیتی را که به عنوان همسویان نام میبریم، در اقلیت میبینم. از اینرو احساس نزدیکی با آنها کرده و اصلن نمیخواهم که حرفی بر زبان بیاورم که آنها را بیازارد.

حدود دوسال است که در مقام ریاست کنگره قرار دارید. مطمئنن کامیونیتی و کنگره را بهتر از قبل میشناسید. شاید با من هم عقیده باشید که تا به حال این نهاد اینچنین منفعل نبوده است. من آنرا به گردن هییت مدیره نمیگذارم، بلکه علت اصلی را سراسری شدن نادرست این نهاد میدانم.

ایران و کامیونیتی در موقعیت خاصی قرار دارند. قبل از اینکه فردا، هر چه که میخواهد باشد، از راه رسد، بیاییم فاصله ها را کمتر،  سوء تفاهمات را برطرف و خطاها را جبران کنیم.

چند ماهی بیشتر به انتخابات کنگره نمانده است. برای منافع کامیونیتی و این نهاد هم که شده، بیاییم از خودگذشتگی، که همیشه برخاسته از شهامت که آن نیز به نوبه خود برخاسته از فهم و شعور برتر است، از خود نشان دهیم. بیاییم در این موقعیت خاص، دست به دست هم دهیم، همصدا شویم و در رابطه با کنگره، به گونه ای دیگر که مفید و کارساز باشد، عمل کنیم.

بیایید شجاعانه، به جای اینکه تا پایان دوره دو ساله صبر کنید، هم اکنون بصورت جمعی استعفاء داده و صادقانه از کامیونیتی دعوت کنید تا انتخاباتی را که هدفش، رودرویی جناحی نباشد، از هم اکنون تدارک ببیند."

آنچه که این اواخر در تورنتو شاهد هستیم، میبایستی تا حالا ما را به فکر واداشته باشد که این نیروی عظیم تا به امروز چگونه بی استفاده باقیمانده است؟ این مردم تا به حال کجا بوده اند؟ آیا تا امروز، هیچ موردی که ارزش آنرا داشته باشد که برایش ابراز وجود کرده باشیم وجود نداشته است؟ حمایت از یک پناهجو، مقابله با بیعدالتی های اجتماعی، جامعه سازی، تضعیف و تخریب دموکراسی که در مقابل چشمان ما آشکارا درحال صورت گرفتن است، سوء استفاده بساز و بفروش ها از بحران مسکن، افزایش تعداد بیخانمان ها که مجبور هستند در سرمای زمستان کانادا در خیابان به سر برند، و ده ها مورد دیگر را چگونه تا به حال نادیده گرفته ایم؟

با مشاهده آنچه که اینروزها در ایران میگذرد، باید بپذیریم که ما ایرانیان در کانادا دارای امکاناتی هستیم که متأسفانه آنها را نادیده گرفته ایم. از نظر توانایی، شبکه ارتباطاتی، انساندوستی، اتحاد، همبستگی و همصدایی، این اواخر معجزه آفریده ایم، پس چرا نتوانسته ایم در کانادا جایگاهی در شان خود و سهم بیشتری در حکومت داشته باشیم؟ چون در آنصورت، بیشک میتوانستیم با قدرت بیشتری عمل کنیم، و خیلی زودتر رژیم را از افزایش نفوذ و حضور عاملان خود در کانادا منصرف سازیم.

سئوال اینجاست که با وجود چنین امکاناتی، چرا و چگونه همسویان موفق شدند که متشکل گردند و به تسخیر و تخریب نهادهای مدنی ما بپردازند؟ نهادهایی را در حمایت و همسویی با رژیم برپا و همچنان در جهت منافع جمهوری اسلامی لابیگری کنند؟

در حیرتم که چگونه میتوان این نیروی رها شده، این بیداری و این جریانی که باعث شگفتی دنیا شده را در مسیری قرار داد که پایدار بماند!

در این راستا، بخصوص با مشاهده عدم حضور فعال ایرانیان در انتخابات شهرداری، و به عکس، با مشاهده تظاهرات عظیم در حمایت از انقلاب مردم ایران، بر آن شدم که شاید با بوجود آوردن گروه فارسی زبانان ویلودیل در سوشیال مدیا، بتوانیم اولین قدم ها را در برطرف کردن این شکاف و تضاد برداریم.

امیدوارم که ایرانیان ساکن ویلودیل با پیوستن به این گروه و به اشتراک گذاشتن مطالب مربوط به این منطقه، به یاری یکدیگر برخاسته و با یکدیگر آشنا شده، و به فعالیت های مشترک همه گونه بپردازند.

متمرکز شدن ایرانیان در نواحی ویلودیل، تورن هیل، ریچموندهیل، و آرورا که در یک راستا و به موازات خیابان یانگ قرار گرفته اند، یک موقعیت جغرافیایی و استراتژیکی را بوجود آورده اند که میتوان از جنبه های مختلف آنبهره برداری نمود. بوجود آمدن گروه هایی در رابطه با هر کدام از این مناطق در سوشیال مدیا چه بسا برای جلب توجه به این پدیده موثر قرار بگیرند.

با چند امضاء با انقلاب ملت ایران همصدا شویم

۹۷۰ امضاء

این تومار متوقف شد

۴۸۵۴۳ امضاء

حذف جمهوری اسلامی ایران از کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد

137738 آمضاء

۷۴۴۵۶۵ آمضاء

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada