|
در سطحی از بی اعتمادی نسبت به این هییت مدیره قرار داریم که
حتی نمیتوان مطمئن بود که از چه کسانی برای حضور در این نشست
دعوت شده است. ولی عملن شاهد هستیم که همصدایی در میان اعضای
باقیمانده، چنان است که چنین نشست هایی تدارک و برگزار
میگردند، حتا بدون آنکه مخالفین، از آن با خبر شوند.
شاید بتوان همصدا سازی در این نهاد از طریق ریزش اعضاء و سوق
دادن مخالفین به کناره گیری را، یکی از موفقیت های هییت مدیره
به حساب آورد. البته اگر این همگرایی باعث میگردید که فعالیت
های سازنده ای صورت بگیرند، در چنین حالتی،
عدم تمدید عضویت و
ممانعت
از شرکت در انتخابات فردی همچون من که کناره گیری را یکی از
بدترین راه حل ها میدانم، الزامی و قابل توجیه میگردید.
گردهمایی عمومی
۱۶ نوامبر
و مصاحبه اختصاصی
۱۳ نوامبر
با محمد وحیدی راد، به اندازه کافی نکات ظریف در خود دارند که
بتوان ساعت ها در باره آنها گفتگو و تناقض های هییت مدیره را
آشکار ساخت.
همانطور که در مقاله هفته گذشته مطرح نمودم، ما شهروندان
خبرنگار داوطلب، اگر نقش خود را آنطور که باید ایفاء کنیم،
میتوانیم از سوشیال مدیا بهره گرفته و موثرتر از نشریات
انحصاری، اطلاع رسانی کرده و به بررسی رویدادها بپردازیم.
قبل از بررسی موضوعات مطرحه در این دو نشست، سئوالات و برداشت
های خود را در سوشیال مدیا در صفحه
اصلی و
فوروم کنگره مطرح نمودم که در صورت خطا تصحیح گردند. حتا
در همین رابطه، از طریق ایمیل با هییت مدیره تماس گرفتم، که با
عدم واکنش آنهامیتوان نتیجه گرفت که صحت اطلاعات و برداشت های
من، درست باشد.
نظر سنجی، توجیهات هییت مدیره و همبستگی،
سه موردی
بودند که در گردهمایی عمومی ۱۶ نوامبر بیشتر به آنها اشاره
میشد.
به نظر میامد که هییت مدیره با برگزاری این گردهمایی، قصد
متقاعد کردن اذهان عمومی را داشته، که آنچه در ارتباط با
انقلاب مردم ایران انجام داده، مطابق با خواسته های اعضاء بوده
است.
یکی ار نتایج برخاسته از گفتگوهای به عمل آمده در گردهمایی
خصوصی ۳۰ سپتامبر با اعضاء، یک نظرسنجی بوده که نتایج آن در
گردهمایی ۱۶ نوامبر اعلام گردید.
این نظرسنجی که سه سئوال آن، در رابطه با رویدادهای اخیر در
ایران بوده، برای کلیه اعضاء که تعداد آنها اعلام نشده، پنج
بار ارسال شده است.
بنا به گفته امیر حسن قاسمی نژاد (دقیقه ۹)، سرپرست کمیته
سیاست گذاری که این نظرسنجی را تنظیم و به اجرا درآورده است،
حدود ۲۰۰ نفر به این نظرسنجی واکنش نشان داده ولی فقط ۱۲۷
نفر، حداقل به یکی از سئوالات آن پاسخ داده اند.
۱-
۶۶نفر
با ورود کنگره به مسائل سیاسی، موافق و ۶۱ نفر مخالف هستند.
۲-
۹۹نفر
با بیانیه های هییت مدیره در رابطه با اتفاقات اخیر ایران،
موافق و ۲۸ نفر مخالف بوده اند.
۳-
-
۷۴نفر
با اصولی که هییت مدیره در رابطه با فعالیت ها و ایراد بیانیه
ها در نوامبر ۲۰۲۱ اتخاذ کرده، موافق و ۵۳ نفر مخالف بودند.
جالب توجه اینکه درپاسخ به پرسش یکی از حاضرین در گردهمایی
(دقیقه ۲۵) ، اعلام میگردد که چه تعداد از اعضاء به ایمیل های
دریافتی خود واکنش نشان داده و یا اینکه به یکی از سئوالات
پاسخ داده اند. وگرنه فقط با دانستن درصد افراد، بدون دانستن
تعداد کل اعضای کنگره و تعداد افرادی که این سئوالات برای آنها
ارسال شده، این نظرسنجی، فاقد اطلاعات لازم برای ارزیابی است.
۱-
آیا همینکه بعد از پنج بار ارسال ایمیل، فقط حدود یک سوم
اعضاء به آن واکنش نشان داده و ایمیل خود را باز میکنند، گویای
بعضی از نکات نیست؟ آیا این بی تفاوتی، حاصل فعالیت های هییت
مدیره در یک سال و نیم گذشته نبوده است؟
۲-
با در نظر گرفتن اینکه اکثر مخالفین، این نهاد را ترک کرده
اند، جوابگویی فقط ۱۲۷ نفر، خود نشان از نارضایتی نیست؟
امیر حسن قاسمی نژاد که در بدو حضورش در هییت مدیره، به "کنگره
ایرانیان یکی از مشروع ترین، و
بزرگترین نهاد در نوع خود در کانادا" افتخار میکرد،
متاسفانه امروز در موقعیتی قرار گرفته است که میبایست به ۹۹
نفری که با بیانیه های هییت مدیره، اتفاق نظر دارند، احساس
خوشنودی نماید.
در مقالات آتی، به این بررسی ادامه خواهیم داد.
|