انقلاب، رفتار انقلابی میطلبد

پنجشنبه  ۱۲ ژانویه ۲۰۲۳
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس

دیگر میدانیم که در سالروزهای مراسم فاجعه پرواز۷۵۲، آخر هفته ای بخصوص، سالی متفاوت تر از سال دیگر خواهیم داشت.

انقلاب در حال شکل گیری مردم ایران، بخصوص اعدام های ناجوانمردانه، یکی بعد از دیگری، یکشنبه گذشته، به سومین سالروز هشتم ژانویه، تب و تاب دیگری بخشید.

در صفحه فیسبوکی خصوصی ویلودیل که به همت لیلی چنگ، نماینده شورای شهر از ویلودیل برپا شده، و حدود ۳۵۰۰ عضو دارد، و برای مشاهده مطالب آن میبایست حتمن عضو و در این منطقه زندگی کرد، خانمی مطلبی را روز شنبه گذشته به اشتراک گذاشته بود.

به سر و صدای تظاهرات در میدان مل لستمن که اخیرن تعداد آنها افزایش یافته، معترض شده و میپرسید که اینبار برای چیست؟ چرا به زبان انگلیسی شعار نمیدهند تا دیگران نیز از آن مطلع گردند؟

خانم دیگری در ادامه گفتگو اظهار میدارد که این تظاهرات غیر قانونی بوده و به همین دلیل، رسانه های کانادایی آنها را پوشش نمیدهند.

من، مقاله سی بی سی در رابطه با اعدام محمدمهدی کرمی و محمد حسینی که در روز شنبه گذشته در ایران اعدام شدند را به اشتراک گذاشتم و اضافه کردم که دور هم جمع شدن، شعار دادن، تقاضای کمک از جامعه ای که در آن زندگی میکنیم، و دولتمردان، تنها راه آرام کردن خشم ماست.

و در رابطه با مشکلاتی که این تظاهرات برای اهالی محل بوجود میاورند، از طرف کامیونیتی پوزش خواستم.

لحن گفتگوهای آنها تغییر کرد و بعد از همدردی، تشکر از اطلاع رسانی و پوزش خواهی، آن خانم مطلب خود را حذف نمود.

در مطلبی جداگانه، مستندی که سی بی سی اخیرن از فعالیت های مسیح علینژاد تهیه و پخش کرده را به اشتراک گذاشتم. انقلاب ایران را یک انقلاب زنانه به رهبری زنان خواندم و از اهالی ویلودیل دعوت کردم که به مشاهده این مستند بپردازند که چه بسا در تظاهرات بعدی، به ما پیوسته و با ما همصدا شوند.

این مستند و این حکایت را در صفحات متعدد فارسی زبانی که در آنها حضور دارم نیز به اشتراک گذاشتم و به این نکته اشاره نمودم که شاید میبایست بیشتر در صفحات انگلیسی حضور داشته باشیم و با اطلاع رسانی، جامعه بزرگتر را در جریان انقلاب ایران بگذاریم.

زمانی که تظاهر کنندگان ایرانی در بخش بالایی و کنار خیابان یانگ در حال شعار دادن بودند، در بخش پایین به همت لیلی چنگ و با حضور علی احساسی، نماینده فدرال، استن چو نماینده استانی، و ویدانگ پی، نماینده شورای مدارس، صدها نفر در حال اسکیت روی یخ بودند.

همانطور که علی احساسی در سخنرانی کوتاه خود اعلام نمود، چنین برنامه ای برای اولین بار در ویلودیل به اجرا در میامد.

چه خوب میشد که علی احساسی و استان چو، به سخنرانی قناعت نمیکردند و به دیگران بر روی یخ میپیوستند. و یا اینکه چه بهتر بود که علی احساسی، لباس گرمتری به تن میداشت و مدت بیشتری در میان اهالی منطقه ای که نمایندگی آنرا به عهده دارد باقی میماند، و این فرصت را به آنها میداد که در آغاز سال نو، خوش و بشی با او داشته باشند.

علی احساسی بی شک میدانست که اکثر آنهاییکه در این مراسم شرکت کرده بودند، چه بسا پل ساگیل، رقیب انتخاباتی اِستان چو از حزب لیبرال، که به همراه خانواده اش حضور داشت، از حامیان لیلی چنگ میباشند. امیدوارم که علی احساسی با مشاهده این برنامه به منظور من از اینکه حمایت سیاستمداران و افراد سرشناس از کاندیداها به گونه ای مداخله در انتخابات است، پی برده باشد. بخصوص حمایت ایشان از مارکوس برایان فهر، که به پیروزی لیلی چنگ ختم شد، میتواند در روابط میان ایشان با نماینده شورای شهر، و اهالی منطقه اثرات ناخوشایند گذاشته باشد.

در روز شنبه گذشته در میدان مل لستمن، تصویر زنده ای از آنچه در پس شعار زن، زندگی، آزادی نهفته است، در حال نمایش بود. برای اولین بار، به همت یک زن، چنین برنامه ای با کمترین هزینه تدارک دیده میشود. برچسب هایی تدارک دیده شد با نام افراد بر سینه ها که اجازه میداد تا همدیگر را به نام، مخاطب قرار داده و با هم محلی های خود، آشنایی بوجود آوریم.

تیم هورتن، نوشیدنی گرم، و سینما امپرس واک، پاپکورن، رایگان در اختیار حضار قرار میدهند. یک نهاد غیر انتفاعی محلی نیز کمک های مردم را برای بانک غذا جمع آوری میکرد.

مگر زندگی و آزادی غیر از این است؟ مگر مردم ایران غیر از این میخواهند؟

تا به حال، توجه دولتمردان کانادایی تا این حد به کامیونیتی جلب نشده است. از طرفی، فعالیت های بینظیر و چشمگیر خانواده قربانیان پرواز ۷۵۲ و از طرف دیگر، انقلابی که در ایران در حال شکل گرفتن است، و رقابتی که میان دو حزب لیبرال و کانسرواتیو پیرامون این دو مورد بوجود آمده است، مناسبترین موقعیت را فراهم کرده که با اتحاد، همصدایی و درایت سیاسی، اعتبار از دست رفته را بازیافته و جایگاه جدیدی در جامعه بزرگتر برای خود بیابیم.

گردهم آوردن جاستین ترودو، نخست وزیر، ملانی جولی، وزیر امور خارجه، پییر پوالی ور، رهبر حزب کانسرواتیو، و مقامات بلند پایه دیگراز هر دو حزب، جان توری، شهردار تورنتو، و تعدادی از نمایندگان شورای شهر از جمله لیلی چنگ نماینده ویلودیل، زیر یک سقف را میبایست به حق مدیون فعالیت های انجمن خانواده قربانیان پرواز بدانیم.

جای دارد که با پیوستن و حمایت از این انجمن، نه تنها در عدالتخواهی با آنان همدل و همصدا شد، بلکه در بوجود آمدن تشکل، ساختار و جریانی فراتر از عدالتخواهی آنها ما هم همت کنیم.

تایید و یا محکوم کردن های جمعی اعضای انجمن در سومین سالروز، در مرکز هنری مریدیان نورت یورک با ظرفیت هزار نفر، نمایانگر آمادگی بخش قابل توجهی از کامیونیتی در فعالیت های مشترک است.

لابد همگی متوجه شده ایم که انجمن خانواده قربانیان سخت تلاش میکند که از اهدافی که سرنوشت به اجبار برای آنها تعیین کرده است، دور نشوند. در عین حال، متوجه مسئولیت، وظیفه و انتظاراتی که مردم از آنها در رابطه با انقلاب مردم ایران و براندازی رژیم که خواه ناخواه ورود به عالم سیاست است، آگاه میباشند.

در چنین موقعیتی، نیاز به نهادی که بتواند رابطی میان این دو جریان باشد، به شدت حس میشود. ایکاش اعضای هییت مدیره کنونی میتوانستند به اهمیت استعفای جمعی که در نوع خود یک حرکت انقلابی است، پی می بردند. درست و یا غلط، کامیونیتی، آنها را در جایگاهی مخالف خواسته اکثریت مردم، که سقوط جمهوری اسلامی است میدانند.

حمایت از اتحاد، همبستگی و همصدایی، که تنها راه موفقیت انقلاب مردم ایران و رهایی از چنگال وحشیگری های رژیم است، در بعضی از مواقع، سکوت و خاموشی را الزامی میدارد. به همان صورت که گذشت، و دست به اعمالی زدن که میتوانند لطمات شخصی به همراه داشته باشند، ولی در جهت منافع جمعی میباشند، راهی برای از میان برداشتن شکاف، کنار گذاشتن اختلافات، و چه بسا سوء تفاهمات گذشته، و همقدم و همصدا شدن در مسیری است که مطمئنن پشیمانی به همراه نخواهد داشت.

میتوان باور داشت که انقلاب در کامیونیتی صورت گرفته است و خواه ناخواه انتخابات و هییت مدیره بعدی کنگره ایرانیان، شکل دیگری به خود خواهد گرفت. اگر به تاخیر انداختن انتخابات، ادامه در بی ثمر نگاه داشتن این نهاد در این زمان حساس باشد، استعفای جمعی، نشان از تمایل و همکاری در فردای این نهاد با نحوه عمل و برخوردی از نوع دیگر است.

وجود امنیت، آزادی و دموکراسی در کانادا، مسئولیت ما نسبت به اعدام ها و آنچه در ایران میگذرد را بیشتر مینماید.

صفحه اصلی