مجمع عمومی، انتخابات و سمینار 2023

پنجشنبه  ۱۳ آپریل ۲۰۲۳
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس

یکشنبه گذشته، مجمع عمومی برگزار و انتخابات کنگره ایرانیان صورت گرفت. از زبان فردی که در کنار نماینده قانون، انتخابات ۲۰۲۰ را نظارت و برگزار کرد، شرح آنرا بیان میکنم تا کمتر مورد انتفاد قرار گیرم:

«خوب، مجمع عمومی سالانه کنگره، با حضور حدود ۳۰ نفر تشکیل جلسه داد و همه چیز به خوبی و خوشی پایان گرفت.

کاندیداهای با عضویت کمتر از یک سال، از تایید استثنای لازم برخوردار شدند و هر هفت کاندیدا با آرایی بین ۱۲۶ تا ۱۴۹ از بین ۱۶۳ عضوی که در انتخابات شرکت کردند، به عضویت هیئت مدیره در آمدند. تعداد کل اعضای با حق رای ۲۸۴ بود.»

با اینکه به مخاطب قرار دادن افراد با القاب تعارفی و تحصیلی حساسیت دارم، از دکتر مسلم نوری، رئیس، دکتر آرزو خدیر، نایب رئیس، دکتر احمد احساندار، دبیر و دکتر امیر حسن قاسمی نژاد تفرشی، ریاست کمیته سیاست گذاری به خاطر تلاش های دوساله شان تشکر میکنم.

در ضمن، این را یادآور میشوم که  آنها از طریق انتخاباتی که بیش از ۹۰۰ نفر در مجمع عمومی آن شرکت داشتند، حدود ۲۷۰۰  نفر رای دادند، در نهادی که بیش از ۳۵۰۰ نفر عضو داشت، به هییت مدیره راه یافتند.

آیا شباهتی میان آنچه بر سر وطن، در چهل و چهار سال گذشته و آنچه بر سر این نهاد در دو سال اخیر آمد، نمیبینیم؟ آیا هنوز هم بر این باوریم که بیسوادی و جهالت یک عده عبا و عمامه پوش، چنین بلایی را بر سر ما آورده است؟ آیا هنوز هم عدم امنیت، خشونت و استبداد حاکمان را بهترین دلیل برای مهاجرت خود میدانیم؟

در دو سال گذشته، این جوانان تحصیل کرده چه کردند و ما در کشوری امن، آزاد و دموکراتیک چه واکنشی به آن نشان دادیم؟ چگونه میتوان بر آنها خرده گرفت، زمانیکه ما بهتر از آنها عمل نکرده ایم.

بهرنگ رهبری، خبرنگار آزاد رادیو فردا، دویچه وله، رادیو آمریکا، شهروند، چنین توییت میکند:

«ایرانیان ساکن کانادا حدود ۴۵۰ هزار نفر هستند و تعداد اعضای کنگره ایرانیان کانادا کمتر از ۳۰۰ نفر! هیات مدیره کنونی، خود را نماینده ایرانیان کانادا معرفی می‌کنند.»

این جملات را امروز، فرد رسانه ای بر زبان میاورد که دو سال قبل، زمانی که امکان رهایی این نهاد از تسلط همسویان فراهم شده بود، به تخریب مخالفین هییت مدیره پرداخته و فریاد میکشید که نمیخواهد در بازی انتخابات میان بد و بد تر وارد شود.

زمانی که خودی، اینچنین میکند، با ناخودی چه باید کرد؟

مونا قاسمی، مونا برقعی، آسوده نوین، و راحله طارانی به هییت مدیره راه یافتند و در کنار آرزو خدیر برای اولین بار، هییت مدیره ای را تشکیل میدهند که اکثریت با زنان میباشد.

باشد که امسال شاهد انقلاب زن، زندگی، آزادی در هییت مدیره باشیم.

با اینکه امسال نیز حق شرکت در انتخابات، از من سلب شده بود، با برگزاری اولین سمینار سالانه عملکرد کنگره ایرانیان، موفق ترین کمپین انتخاباتی خود را پشت سر گذاشتم.

بگذریم که ایراد عضویتی چهار عضو جدید که ناشی از عدم فعالیت آنها در کنگره بود، از حضور آنها در انتخابات و پیوستن به هییت مدیره مشکلی بوجود نیاورد. ولی کمیته انتخابات، حتی به ایمیل من در رابطه با برخورداری از نظر رای دهندگان در رابطه با ایراد عضویتی من که ناشی از تعرض، غرض و عدم قانمندی دبیر کنگره بود، پاسخ داده نمیشود. 

من مدیریت گروه لِتس تاک (بیایید حرف بزنیم) را به صورت موقت در اختیار گرفتم. موفق شدیم که برای چند هفته، آن محیط را به موضوعات کنگره اختصاص دهیم. تاثیرات این جریان را حتی در فوروم کنگره مشاهده نمودیم.

هر روز، در پنلی، یکی از مشکلات اساسی کنگره را مطرح میکردم و زمینه را برای بررسی های بیشتر در طول سال آماده نمودم. عدم قانونمندی، ضعف های مدیریتی، لتس تاک/ فوروم، سکوت جمعی، ضعف های فرهنگی، بی تناسبی اساسنامه، کاستی نظارت، امتیاز/ حقوق، بیگانگی به دموکراسی، نهاد سازی/ فرهنگ سازی، بی ثباتی و نرمش های عقیدتی، فقر فرهنگ شهروندی، فرهنگ سازی که میبایست از خود ما شروع شود، صلاحیت/ مشروعیت، نافرمانی های مدنی، تعلق/ تملک، پدیده نرگس، داوطلبانه/ اختیاری، عدم صداقت، خصوصیات شخصیتی، انسجام، با اینکه همه اینها موضوعات ناشناخته و جدیدی نیستند، ولی بازبه نظر میاید که هر چقدر بر آنها تاکید کنیم، کافی نیست.

یکی از دستاوردهای این سمینار، پروژه روزشمار کنگره ایرانیان است. قصد دارم که اطلاعات کنگره را که در چند سال اخیر جمع آوری کرده ام، به گونه ای ارائه دهم که از طرفی، فهرست وار بتوان در کوتاه ترین زمان، مسیر طی شده را مشاهده نمود. و از طرفی هم، امکان دسترسی به جزییات و اطلاعات بیشتر، به سادگی برای همگان فراهم گردد.

دست آورد دیگر، احساس آمادگی برای انسجام و تشکل انجمن اعضای کنگره ایرانیان است که برای اولین بار در سال ۲۰۱۷ آنرا مطرح کردم. بوجود آوردن تشکیلاتی همچون سندیکا، اتحادیه و یا انجمن، در جهت گفتگو/مشاوره، مقابله با تعرضات و نظارت بر عملکرد هییت مدیره ها، آنهم از جایگاه قدرت، هم به ماهیت دموکراتیک این نهاد میافزاید و هم اینکه باعث میگردد تا برای اولین بار، اعضاء دارای صدا و حقوقی گردند.

تعدد اینگونه انسجام ها و تشکیلات نیز افزوده ای بر افزوده هاست و لازم نیست که حتمن زیر یک سقف صورت بگیرند.

در نظر دارم که با کمک علاقمندان، تا زمانیکه تعداد اعضای انجمن به ۵۰ نفر برسد، با گفتگو و ارائه نظرات، زمینه مناسبی را برای ثبت، تنظیم، و تعیین اهداف، منشور فکری و اساسنامه انجمن مهیا سازیم.

سپس در تلاش باشیم که تعداد اعضای انجمن را به ۱۰۰ نفر رسانده و با پیوستن به کنگره، خواهان برگزاری مجمع عمومی فوق العاده، و به اجرا درآوردن خواسته های جمعی که تا آن زمان شکل گرفته اند، اقدام نماییم.

انجمن اعضاء، میتواند راه حلی برای آنهایی باشد که بر این باورند که میبایست نهاد دیگری را راه اندازی کرد. انجمن اعضاء، میتواند قدمی در آن مسیر باشد که از دل کنگره برآمده و با تغییر و تحولاتی که از درون بوجود میاورد، نهاد فعلی را در خود حل و جذب کند.

پا را فراتر نهاده، قصد دارم که این طرح را با هییت مدیره فعلی که پنج تن از آنها زن میباشند، در میان بگذارم. انجمن را به نطفه ای که در رحم شکل میگیرد، پرورش میباید، چشم به جهان میگشاید و آینده را میسازد تشبیه، و از آنها در تحقق یافتن این طرح سازنده، یاری بطلبم.

باشد که امسال در کمیته بازنگری اساسنامه، پذیرفته شوم و موفق گردم تا دیگران را متقاعد سازم که آنچه مهم است و در اولویت قرار دارد، به وجود آوردن تغییرات در اساسنامه، در جهت رفع مشکلات حیاتی خود نهاد است که اکنون در حال اغماء و فوت بسر میبرد.

شاید که از این طریق، موفق گردیم که نه تنها با هییت مدیره کنونی، بلکه با هییت مدیره های بعدی نیز، روابطی بر پایه برابری و برادری ایجاد کنیم.

زمانیکه کنگره در تسلط براندازان بود نیز تلاش نمودیم که آنها را متقاعد سازیم تا با رعایت قانونمندی و اصول دموکراسی، این نهاد را در مسیر واقعی خود قرار دهیم. البته اگر قادر بودیم که سرنوشت شوم امروز را تصور کنیم، چه بسا که به آنها رضایت میدادیم.

لازم است که امروز نیز همان هشدار را نه تنها به همسویان، بلکه به جناح میانی بدهیم تاپیش از اینکه جهت باد بسوی افراط گری دیگری، تغییر کند، بجاست تا آموخته هایمان را بکار گیریم.

میبایست تا حالا پی برده باشیم که قطبی شدن جامعه که حالت جهانی به خود گرفته است، به احدی رحم نکرده و لطمات جبران ناپذیری را به دموکراسی و آزادی وارد میکند.

صفحه اصلی