قدردانی از افسر تحقیقات و پاسخگویی به یک برانداز(۲)

پنجشنبه ۱۸ می ۲۰۲۵
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس

بازگشت به صفحه اصلی

یکساعت از ارسال نامه به رهبران و شهروندان نگذشته بود که از اداره پلیس منطقه ویلودیل با من تماس گرفته میشود. این نامه در ارتباط با حکایت واقعی بود که کریم، یکی از ایرانی تبار‌های شهرما باعث بوجود آمدن آن در محل کارم شد، که منجر به حضور پلیس و دست‌بند زدن من گردید. شرح این حکایت را در مقاله هفته گذشته منتشر نمودم. در ادامه این حکایت به نامه‌ای میپردازم که جهت قدردانی برای افسر تحقیقات، آندریو لیپکوس ارسال داشته‌ام.

جالب توجه اینکه یکی دیگر از ساکنین ویلودیل که با پلیس مشکل پیدا کرده، نظر بسیار متفاوت و منفی نسبت به این افسر پلیس دارد که در آینده به آن خواهم پرداخت.

آندریو عزیز،

احساس وظیفه اخلاقی می‌کنم که از صمیم قلب از شما تشکر کنم. گفت‌وگوی یک ساعت و چهل و پنج دقیقه‌ای ما در روز پنجشنبه ۱۱ سپتامبر ساعت ۷:۳۰ صبح ــ که در آن شما فیلم دوربین افسر مورد نظر را برایم مرور کردید، خطاها و سوءرفتار او را توضیح دادید، از رفتار او ابراز شرمندگی و بیش از یک‌بار صمیمانه عذرخواهی نمودید ــ دقیقاً همان چیزی بود که بعد از احساسات سخت و تحقیر ناشی از این حادثه به آن نیاز داشتم.

کاملاً واقفم که پلیس بودن دشواری‌های خاص خود را دارد. اما این موضوع نمی‌تواند بهانه‌ای برای توجیه ضعف‌ها، کمبود آگاهی و آموزش ناکافی افسران جوان و بی‌تجربه باشد.

به لطف شما، اکنون اطمینان بیشتری دارم که تلاش‌هایم برای کمک به بهبود نهاد پلیس ــ نهادی که همه ما به آن متکی هستیم ــ تحت‌الشعاع اشتباه یک افسر قرار نخواهد گرفت. افراد آگاه و باوجدانی مانند شما به من یادآوری می‌کنند که نباید اعتماد خود را به تصویر کلی از دست بدهم.

همچنین قدردان خواهم بود اگر همان‌طور که من را مطمئن ساختید، به آن افسر نیز اطمینان دهید که هیچ کینه یا احساس بدی نسبت به او در دل ندارم. بخودم این باور را اجازه می‌دهم که او شاید همین حالا هم از رفتار خود پشیمان شده باشد، به‌ویژه پس از دیدن دوباره ویدیو و تأمل بر گفت‌وگوی ما.

ممکن است در جریان باشید که این حادثه در شبکه‌های اجتماعی مورد بحث قرار گرفته و بسیاری از افراد نظر‌های منفی خود را مطرح کرده‌اند. من احساس می‌کنم وظیفه من، به‌عنوان کسی که مستقیماً تحت تأثیر قرار گرفته، این است که تمام تلاش خود را برای بوجود آنوردن تغییر در این نگاه انجام دهم. سوءرفتار یک افسر پلیس نباید باعث شود که تصویر بزرگ‌تر را فراموش کنیم. به همین دلیل، به اشتراک گذاشتن تجربه بسیار مثبت خود با شما بخشی از این تلاش است ــ تلاشی که حتی نگاه شریک زندگی‌ام را هم تغییر داد. او در جلسه ما حاضر شد چون در ابتدا از آمدنم به اداره پلیس نگران بود، اما در نهایت با حسی تازه از اعتماد از آن محل خارج شد.

امیدوارم سایر افراد نیز تجربه‌های مثبت و منفی خود را با پلیس به اشتراک بگذارند. به این ترتیب می‌توان گفت‌وگوهای سازنده‌ای ایجاد کرد و در نهایت کمک کرد تا پلیس بیشتر شبیه به عضوی واقعی از خانواده محله ما شود.

در پایان، مایلم بدانم که آیا این حق را دارم که نسخه‌ای از ویدیو و همچنین گزارش سه افسر حاضر در حادثه را دریافت کنم؟ علاوه بر این، سپاسگزار می‌شوم اگر مرا راهنمایی کنید که چگونه می‌توانم درخواست کنم این واقعه ــ که در آن بدون اتهام بازداشت و به من دست‌بند زده شد ــ از پرونده پلیس من پاک شود.
با تشکر مهدی شمس.

با تمام دردسر‌ها و سرخوردگی‌هایش این حکایت واقعی میتواند در رابطه با فعالیت‌های من در کمیته دموکراسی بسیار آموزنده باشد.

روزی یکدقیقه با دموکراسی – هفته هفتم – پنج دقیقه دوم با بهرنگ رهبری

دوشنبه – پاسخگویی/شفافیت

پاسخگویی و شفافیت، دست در دست، از اصول دموکراسی میباشند. در بخش دوم پنج دقیقه با بهرنگ رهبری قصد دارم که به درخواست ایشان، تکلیف خود را با چهار مورد جمهوری اسلامی، بازگشایی سفارت، سپاه، و تحریم‌ها روشن‌سازم. البته لازم می‌بینم که در رابطه با مهاجرت بگویم.

اولین مهاجرت من در هجده سالگی و به قصد تحصیل به کشور فرانسه بود. من مزه عدم احساس تعلق را در آن سن تجربه کردم. دلیل مهاجرت دوم من به کانادا گریز از جمهوری اسلامی نبود. من نه فقط به خاطر دموکراسی بلکه از بدو ورود احساس تعلق به این سرزمین را حس کردم.

سه‌شنبه – جمهوری‌اسلامی

به نظر من تمام کسانی که ایران را ترک کرده‌اند به گونه‌ای به جمهوری اسلامی نه گفته‌اند. حتی کسانی که ما آنها را تحت عنوان همسویان با منافع جمهوری‌اسلامی میشناسیم. بعید میدانم که حتی رادیکال ترین این افراد بیعدالتی، فساد، زندان، شکنجه و تجاوزات رژیم را تایید کنند. سکوت آنها در قبال این موارد غیر انسانی دلیل بر تایید نیست. همانطور که سکوت اکثر ما در قبال جنایاتی که در خاورمیانه صورت میگیرند دلیل تایید آنها نیست.

نگاه بخش رادیکال کامیونیتی که بسیاری از آنهاییکه تحت عنوان برانداز میشناسیم را شامل میشود، به گونه‌ای سرپوش گذاشتن بر ضعف‌ها و مطرح کردن آنهاست.

چهار‌شنبه – بازگشایی سفارت

در دنیای امروز قطع روابط  وامکان گفتگو به هرعنوانی بر خلاف منافع کشور‌هاست. حتی برخی از کشور‌های در حال جنگ هم روابط دیپلماتیک خود را با یکدیگر حفظ کرده‌اند. قطع روابط دیپلماتیک کانادا با ایران بیشتر یک بازی سیاسی در زمان کانسرواتیو‌ها و در حمایت فرمایشی/نمایشی از اسرائیل بود و منافعی برای کانادا نداشت.

البته بازگشایی سفارت‌ها، آنهم اگر تحت فشار و حمایت ما ایرانیانی‌ها مهاجر در کانادا صورت بگیرد، پیام غلطی را به دولتمردان کانادایی خواهد داد. باز بودن سفارت و حضور سیاستمداران ایرانی در کانادا میتوانست کامیونیتی را پویا تر و منسجم تر در مخالفت با رژیم نگاه دارد. که یکی از نتایجش میتوانست عدم تشکل همسویان باشد.

پنجشنبه – لیست تروریستی

از واقعه‌ی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ ـ که سالگردش همین امروز است ـ لیست‌های «تروریستی» پر و بالی گرفتند. آنهم بیشتر برای خاموش کردن صدای مخالفان داخلی و توجیه محدودیت‌های جدید. برای اعمال سیاست‌های فشار، نیاز به چنین بهانه‌هایی نیست؛ پیش از رسیدن به این مرحله، معمولاً تمام ابزارهای فشار مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

امروز که قوانین بین‌المللی عملاً به هیچ گرفته می‌شوند، این لیست‌ها نه تنها آزادی‌های مدنی را تضعیف میکنند، بلکه دست ابرقدرت‌ها را برای تسلط فرامرزی بازتر کرده‌اند. دستاوردهای بشری به سادگی با چنین ترفندهایی خنثی می‌شوند.

متاسفانه شهروندان، در این روند از دولت‌ها هم پرشورتر عمل میکنند؛ در داغ کردن آش، از آشپز جلو میزنند.

جمعه – تحریم‌ها

به عراق، ایران، روسیه، افریقای جنوبی و کوبا که تحت بیشترین تحریم‌ها قرار گرفته‌اند بنگریم تا به ماهییت و سیاست در پس آن   پی ببریم. تحریم‌ها هر چقدر هم سنگین تا امروز باعث فروپاشی هیچ رٰژیمی نشده‌اند. ولی شرایط را برای سوء استفاده و حتی دور زدن آنها توسط خود کشور‌هایی که آنها را وضع کرده‌اند مهیا ساخته اند.

آنچه مسلم است قربانی اصلی تحریم‌‌ها مردم عادی میباشند که هزینه‌های سنگین تحریم‌ها را میپردازند. نمونه‌اش جمهوری اسلامی است. تحریم‌ها باعث تقویت سپاه و تضعیف مردم شده است که بصورت غیر مستقیم توان مقابله با رژیم را از آنها گرفته است.

امیدوارم که بهرنگ هم همینطور پاسخگو باشد.

تماس فوری افسر تحقیقات

نظر های منفاوت در ارزیابی پلیس

انجام وظیفه اخلاقی

دشواری حرفه‌ای نمیتواند نوجیه کننده باشد

کینه شخصی وجود ندارد

تغییر در نحوه نگاه شهروندان به پلیس

پلیس به عنوان یک عضو خانواده بزرگ

چند تقاضا در دسترسی به مدارک

پاسخگویی و شفافیت دو اصل دموکراسی

مزه احساس عدم تعلق

هر کسی که ایران را ترک کرده به رژیم نه گفته

سرپوش بر ضعف ها

قطع روابط کانسرواتیو‌ها با ایران در حمایت از اسرائیل بود

لیست‌های تروریستی با هدف خاموش کردن صدای داخلی

تسلط فرامرزی از طریق لیست تروریستی

تحریم باعث فروپاشی نخواهد شد.

هزینه سنگین تحریم‌ها را مردم عادی می‌پردازند.

دوشنبه - سوءاستفاده از خلاها
سه شنبه - دروغ در بحران آفرینی
چهارشنبه - ترس و فشار بر صاحبان کسب‌وکار
پنجشنبه - هزینه اجتماعی رفتار فردی
جمعه - وظیفه شهروندی

روزی یک دقیقه با دموکراسی - هفته هشتم –   قصه من، کریم و افسر پلیس

بازگشت به صفحه اصلی