|
شهرداریها در مقایسه با دولتهای فدرال و استانی از جنبههایی
میتوانند دموکراتیکتر به شمار آیند، زیرا نزدیکترین سطح
حکومت به شهرونداناند. تصمیمگیران شهری در تماس مستقیم با
مردم قرار دارند، انتخابات معمولاً غیرحزبی است و رأیدهندگان
بیشتر بر پایه شخصیت و عملکرد افراد تصمیم میگیرند تا تعلقات
جناحی.

جلسات شوراها اغلب علنی است و تصمیمها تأثیر مستقیم بر زندگی
روزمره دارند؛ از حملونقل گرفته تا مسکن و خدمات شهری. با این
حال، شهرداریها از نظر قدرت و منابع وابسته به دولتهای
استانیاند و میزان مشارکت در انتخابات شهری معمولاً پایینتر
از سطح ملی است. بنابراین میتوان گفت دموکراسی محلی، اگرچه از
نظر نزدیکی و شفافیت غنیتر است، اما از نظر عمق و گستره
مشارکت همچنان شکننده و نیازمند تقویت نهادی است.
برای درک بهتر آن لازم است که در یکی از
جلسات
مشورتی بودجه
۱۹میلیاردی
شهرداری تورنتو شرکت کرد. همانی که من در روز چهارشنبه گذشته
در ویلودیل انجام و ویدئوهای زنده آنرا در گروه فیسبوکی
فارسی زبانان ویلودیل
به اشتراک گذاشتم.
۹٪
مجموعه درآمدهای حاصل منطقهای
به شهرداری تورنتو، ۴۴٪ به حکومت استانی و ۴۷٪ به حکومت فدرال
تعلق میگیرند. بیشترین درآمد شهرداری تورنتو که ۳۴٪ کل آنرا
تشکیل میدهد از طریق مالیات بر املاک تامین میگردد. ترانزیت و
پلیس
هر کدام با بیش از یک میلیارد دلار بیشترین مخارج شهرداری
میباشند.
بعد از این دو
آتشنشانی و مسکن در صدر قرار میگیرند.
بعد از حدود یکساعت سخنرانی و توضیح در باره
بودجه
شهرداری توسط کارمندان،
شلی کارول،
رئیس کمیته بودجه ۲۰۲۶ که همزمان نمایندگی منطقه ۱۷ دانیولی
شمالی را نیز عهده دار میباشد، و اولیویا چاو، شهردار
تورنتو، گفتگو میان حدود ۱۴۰ شهروند حاضر آغاز گردید.
نکته جالب، حضور
چشمگیر
کارمندان
ارشد شهرداری در این گردهمایی است که در تمام مدت
۲
ساعت ایستاده یا به
سئوالات حاضرین پاسخ
میدادند و یا اینکه به گفتگوهای حاضرین گوش میدادند.
در مجموع حدود ۱۵۰ شهروند عادی به گرد ۱۴ میز در این گردهمایی
شرکت کردند. بر سر هر میز یک داوطلب توضیحات لازم را داده و
گفتگو ها را هدایت میکرد.
گفتگوها، نظرات و پیشنهادات در سه بخش صورت گرفتند:
۱- گفتگوی جمعی و ثبت نظرات بر روی کاغذهای بزرگ از قبل چاپ
شده که روی هر میز قرار داشت. نتایج آن در کنار هم بر روی
دیوار جهت اطلاع همگان نصب گردید.
۲- تعیین اولویتهای بودجهای توسط افراد از طریق گذاشتن
برچسب روی لیست بخشهای مختلف که بر روی دیوار نصب شده بود.
۳- درج سئوال، پیشنهاد و نظرات بر روی کاغدهای کوچک زرد رنگ
که در پایان بر روی دیوار نصب گردید.
به نظر من، بطور کلی شهرداریها در تقسیم درآمد ملی میبایست از
سهم بیشتر، و از نظر حکومتی از استقلال بیشتری برخوردار باشند.
متاسفانه شاهد هستیم که برخورد حکومت استانی انتاریو با مواردی
که به شهرداری مربوط میگردند، همچون خطوط عابرین
دوچرخهسوار و یا
رادارهای
کنترل سرعت، بصورت سیاسی برخورد میکند.
لیلی چنگ نماینده ویلودیل در شورای شهر، و سه شهروند ایرانی،
از جمله عاطفه جوادیان، همکار لیلی، در این گردهمایی که به
مدت دو ساعت طول کشید حضور داشتیم.
روزی یکدقیقه با دموکراسی – هفته چهاردهم – باغ ایرانی و
دموکراسی
دوشنبه
– انگیزه و احساس تعلق
انگیزه احساس تعلق بوجود میاورد و احساس تعلق انگیزه.
لیتل ایران میبایست احساس تعلق را در ما ایرانیان زیاد تر
کرده باشد. پلازای ایرانیان هم به همان دلایل بوجود آمد.
تابلوی آنرا هم صاحبین مشاغل ساخته و نصب کردند. و این پلازا
یکی از محلات ایرانی شناخته شده در تورنتو و ورای تورنتو
گردید.
مسافرینی داشتیم که زمانی که به تورنتو مسافرت میکردند سراغ
پلازای ایرانیان را میگرفتند. ما برای لیتل ایران تلاش زیادی
نکردیم. و اگر لیلی چنگ را در ویلودیل نداشتیم این پروٰژه
بوجود نمیآمد.
باغ ایرانی هم به همین صورت خواهد بود اگر در خود انگیزه کافی
بوجود نیاوریم که برای آن تلاش کنیم.
سه شنبه - دموکراسی را نادیده نگیریم
دموکراسی فقط در رابطه با نحوه مدیریت و حکومت نیست. تا
زمانیکه به محیط، فضا، نهاد و تشکلی که به ما پیوستهایم،
احساس تعلق نداشته باشیم، نخواهیم توانست روابط و رفتار
دموکراتیک داشته باشیم.
از مشکلات حاد کشورهای مهاجر پذیر همین احساس عدم تعلق است که
انگیزه بوجود نمیاورد. با افزایش تعداد مهاجرین به کانادا شاهد
هستیم که احساس همبستگی هم کمتر شده است. یکی از سیاستها برای
افزایش آن برنامههایی مانند لیتل ایران و باغ ایرانی است.
البته ما هم باید از آنها استقبال کرده و برای رفاه، روحی و
روانی و سهیم شدن در قدرت و ثروت و حضور چشمگیر در جامعه
میزبان تلاش کنیم.
چهارشنبه – جبران گذشته
لیتل ایران و باغ ایرانی مواردی هستند که از طریق آنها
میتوانیم، هم جوان بودن و هم تاخیر و کمکاریهای خودمان را در
این کشور جبران کنیم. از چنین طرحهایی بیشتر استقبال کنیم تا
در این راستا قدم های بیشتری برداشته شوند. این پروژهها را
بسویی سوق دهیم که هم به ما کمک کنند و هم در نگرش جامعه
بزرگتر تاثیر گذار باشند.
با طرحهای ابتکاری، نو آور، زنده و تاثیر گذار در رابطه با
مشکلاتی که جامعه امروز با آنها درگیر است، هم پیشنهاد دهیم و
هم در اجرای آن همت کنیم. بیشک نه تنها جایگاه مناسبتری برای
خود پیدا خواهیم کرد بلکه حس تعلق و انگیزه را بیشتر خواهیم
کرد.
پنجشنبه
–
خانه مشترک
مگر دموکراسی غیر از مشارکت است. مگر نه اینکه مشارکت حس تعلق
و انگیزه بوجود میاورد. مگر نه اینکه حس تعلق و انگیزه باعث
میگردند که محیطی که در ان زندگی میکنیم را خانه خود بدانیم.
از طریق بوجود آوردن محلههای ایرانی توانستهایم به این مناطق
رنگ و بوی ایرانی دهیم. از طریق لیتل ایران آنرا رسمیت
شناساندهایم. حاصل آن هدیه باغ ایرانی به کامیونیتی ماست.
قدرشناس باشیم و آنرا به خانه مشترکی تبدیل کنیم که جامعه
بزرگتر را هم به خود جلب کند.
در بارهاش گفتگو کنیم، به دنبال طرحهایی باشیم که به مهاجرین
کمک کنند که این شهر و کشور را خانه خود بدانند.
جمعه – اهمیت دیدارهای حضوری
یکی از مشکلات مهاجرین، ریشهکن شدن از سرزمین، اقلیم، خانه،
محله، دوست و خانواده است. حاصل چنین تغییرات فاحش، خشک شدن،
پژمردن، و مشکلات روحی و روانیاند؟ پس باغی بسازیم که محلی
برای دیدار، گفتگو، و از میان برداشتن شکافها باشد. بخصوص در
میان فرهنگهای مختلف تا از این طریق به مولتی کالچرالیسم معنا
دهیم.
یک گروه فیسبوکی زنده، برای ارتباطات حضوری. محلی که قدم
گزاردن در آن به معنای
استقبال از دیدار و گفتگوست. لایک کردنها به لبخند، کامنت ها
به گفتگو، و به اشتراک گذاشتنها دعوت از دیگران برای پیوستن
به این محیط مشترک باشد.
گردهمایی سوم در روز شنبه ساعت ۱۲ تا ۲ در باغ ایرانی را در
خاطر داشته باشیم. |
نزدیک ترین
سطح حکومتی به مردم
عدم استقلال
کافی شهرداری
تقسیم بودجه
۱۹ میلیاردی شهرداری
حضور چشمگیر
کارمندان ارشد شهرداری
سه بخش نظر
سنجی، مشورت و گفتگ.و
نیاز به
شهرداری توامندتر و با استقلال بیشتر
تلاش برای به
واقعیت پیوستن باغ ایرانی
پروژههای شهری
برای افزایش احساس تعلق
جبران
کاستیهای گذشته
محیطی که در
آن زندگی میکنیم را به خانه خود مبدل کنیم
هر شنبه ۱۲
الی ۲ در باغ ایرانی
|