دموکراسی ۳-۲-۱  

پنجشنبه ۶ نوامبر ۲۰۲۵
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس

بازگشت به صفحه اصلی

دموکراسی و مشارکت دو روی یک سکه ‌اند. بدون مشارکت دموکراسی معنا نداشته و رو به زوال میرود. دموکراسی که به افزایش مشارکت مردم نیانجامد نیاز به درمان دارد.

اخیرن، در تمام دنیا شاهد مشارکت بخشی از جامعه هستیم که در گذشته کمتر دیده و شنیده میشدند. حضور این بخش را حتی درون حکومت و نیرو‌های انتظامی هم مشاهده میکنیم. روی کار آمدن تدریجی جناح افراطی راست سفید که با سرکار‌آمدن ترامپ، روح و جان تازه‌ و سرعت چشمگیری به خود گرفته است، از طرفی نشان از تغییر و تحولات جهانی در نظم حاکم، از نوعی فراتر از آنی که بعد از دو جنگ جهانی شاهد بوده‌ایم، میباشد. از طرف دیگر نشان از پایان تمدنی میباشد که طول عمر آن نسبت به تمدن‌های دیگر طولانی تر بوده است.

دو پدیده که بیشتر توجه من را به خود جلب میکنند،‌ یکی وحشتی میباشد که بعضی از برخورد‌ها، مانند نحوه عمل خشونت‌آمیز و دستگیری‌های غیر قانونی مامورین اداره مهاجرت در آمریکا میباشد. به نظر میاید که شکستن با تبر شیشه‌های اتومبیلی با سرنشین، توسط این افراد بیشتر برای بوجود آوردن وحشت و ترغیب مردم به کناره‌گیری است. همزمان دعوتی به ورود در صحنه افرادی است که فطرتن برای ایفای چنین نفش‌های خشن و فاشیستی آمادگی دارند.

پدیده دیگر، جایگزینی دوره خبر و اطلاعات با دوره سرگمی و تفنن است. سوشیال مدیا، ابزار‌ ارتباطاتی که از حد ابزار گذشته و خود به پدیده جدیدی مبدل شده، این امکان را برای همگان بوجود آورده که به تولید محتوا بپردازند. توجه اکثریتی و جمعی هم به سویی میرود که هیجان، تفریح و لذت در آن باشد، و نه مانند اخباری که به خشونت‌های دولت افراطی/مذهبی اسرائیل، و درد و ستم یک قرن مردم فلسطین مربوط میگردند.

یکی از ضعف‌های کامیونیتی اطلاع رسانی است که هنوز نتوانسته‌ایم راه حلی برای آن پیدا کنیم. در مطلبی در سوشیال مدیا، تحت عنوان دموکراسی ۳-۲-۱ از همگان دعوت کرده‌ام که با سه حرکت بسیار ساده، خود را در موفقیت همه برنامه‌ها سهیم سازیم. انگیزه و حس تعلق را در خود برانگیزیم، عالم را به خانه خود مبدل سازیم، طعم وحدت و یگانگی را بچشیم، و به بنی آدم اعضای یکدیگرند جامه عمل بپوشانیم. و مهمتر از همه به دموکراسی که پلی میان آدمیت و انسانیت است معنا بخشیم.

این حرکت را با فستیوال فیلم دیاسپورا که از همین پنجشنبه ۶ نوامبر آغاز و تا یکشنبه ۹ نوامبر در تورنتو برگزار میشود آغاز کرده ام. شهرام تابع محمدی، چهره سرشناس در فعالیت‌‌های در ارتباط با کنگره ایرانیان، بنیان‌گزار این فستیوال است که نفش اول را از سال ۲۰۰۰ تا امروز در آن ایفاء میکند.

۱- مشارکت در اطلاع رسانی،
۲- مشارکت با حضور در برنامه‌ها،
۳- مشارکت در گفتگو‌ها قبل و بعد از برنامه‌ها، با وجود سوشیال مدیا شاغی نیست که نیاز به درنگ ویا تدارک خاصی باشد.

روزی یکدقیقه با دموکراسی – هفته پانزدهم –  نه باغ ایرانی و نه دموکراسی

دوشنبه – فستیوال فیلم دیاسپورا

سومین گردهمایی، با هوایی آفتابی را به فال نیک بگیریم. ایا واقعن هدف اصلی باغ ایرانی است؟ و یا فعالیت پیرامون یک پروژه مشترک؟ خود پروژه اهمیتی ندارد، خواه حمایت از یک نشریه باشد، یا حمایت از یک حرکت جمعی، حمایت از پناهجویان، حمایت از تیرگان، از انجمن اعضای خانواده قربانیان پرواز، و یا حمایت از فستیوال فیلم دیاسپورا که همین هفته به مدت چهار روز، از پنجشنبه تا یکشنبه ادامه خواهد داشت.این فستیوال را شهرام تابع محمدی یک تنه، البته با کمک داوطلبان، مدت ۲۵ سال است که پیش می برد. وقتی یک نفر به تنهایی میتواند اینگونه عمل کند، فقط تجسم کنید که ۴۰۰ هزار نفر چه ها که نمیتواند انجام دهد!

سه شنبه – پایداری

با برگزاری گردهمایی در بنیاد پریا در رابطه با دموکراسی آغاز کردم که با استقبال روبرو نشد. عده‌ای مشکل را در انتخاب محل، خود من، و یا ضعف در اطلاع‌رسانی میدانستند. ولی به نظر من، مشکل خود موضوع دموکراسی است که از هر لحاظ با آن بیگانه‌ و ارزش آنچنانی برای آن قائل نیستیم.

 باغ ایرانی برای من موقعیتی بوجود آورد که همان فعالیت‌ها را در فضای باز ادامه دهم.

خیلی مایلم که با آن ده دوازده نفری که در اولین گردهمایی در پریا و آن ده دوازده نفر دیگر که در اولین گردهمایی باغ ایرانی شرکت داشتند، گفتگویی داشته باشم. چه شد که به همکاری خود ادامه ندادند؟ چرا تلاش ننمودند که این گردهمایی ها را بسویی که تمایل داشتند سوق دهند؟

چهار شنبه - عدم کارایی کنگره ایرانیان

کنگره ایرانیان را داریم که به نظر من میتواند در این روند گره گشا باشد.
متاسفانه به عکس، بخشی از عدم همبستگی در کامیونیتی را خود این نهاد ایجاد میکند. بنیاد پریا و تیرگان هر دو بیش از ۲۰ سال سابقه دارند. حدود ۲۵ سال از طول عمر فستیوال فیلم دیاسپورا و کانون کتاب میگذرد. هر کدام از نشریات فعلی و یا آنهاییکه که دیگر چاپ نمیشوند کم و بیش همین مدت عمر کردند. ولی چرا کنگره ایرانیان که ۱۸ سال از عمرش میگذرد، در هیچ زمانی نتوانسته خدمتی به کامیونیتی انجام دهد. جز اینکه به ما نشان دهد که چقدر با دموکراسی بیگانه هستیم. جالب اینکه بنیانگزارانش همین افراد موفق در مدیریت‌های فردی بوده اند.

 پنجشنبه –  فردای دموکراتیک ایران

به عنوان یک پنجاه و هفتی میدانم که با چه مشکلاتی بعد از انقلاب دوم در ایران روبرو خواهیم شد. مطمئن هستم که اینبار مشکلات حتی حادتر از بعد از انقلاب اول خواهد بود. از طرفی هم شاهد هستیم که دموکراسی چگونه در جهان در خطر و به بازی گرفته شده است. اگر دلمان به فردای ایران و یا اینکه آنچه در جهان میگذرد میسوزد، باغ ایرانی از آن پروژه‌هایی میباشد که میتوانیم ، کار مشترک و دموکراسی را از طریق آن تمرین کنیم. شاهد هستیم که هر ماه و هر هفته جلساتی در کامیونیتی در رابطه با فردای ایران برگزار میگردد. همگی آنها از فردای دموکراتیک ایران میگویند. این عزیزان چرا خود را در محک عمل قرار نمیدهند؟

جمعه – الزامات زمانی و مکانی

من شخصن امیدی به بشریت ندارم. اگر هم در گذشته چنین امیدی درمن وجود داشت، از نادانی، توهم، خیال و خوش بینی بوده است. ماهییت آفرینش به گونه‌ایست که قوی‌تر، که در تاریخ بشری شکل‌های قابل پذیرش مختلف به خود گرفته، به تسلط و حیات خود ادامه دهد تا خلقت که مقصد و مقصودش چیز دیگریست به اهداف خود برسد. دموکراسی، آزادی، برابری حقوق زنان، رد نژادپرستی، و ملغی شدن برده داری را من به حساب دست‌اوردهای بشری نمیگذارم. بلکه الزامات زمانی و مکانی بوده‌اند تا زندگی ما انسان‌ها بر روی کره زمین ادامه پیدا کند. چون و چرای آن ورای فهم بشر امروز است. با این امید که هوش مصنوعی در فهم آن به ما کمک کند.

بی معنایی دموکراسی بدون مشارک

روی کار آمدن جناح افراطی راست سفید

دوران وحشت و خشونت

جایگزینی دوران خبر با سرگرمی

ضعف در اطلاع رسانی

فستیوال فیلم دیاسپورا

هدف مشارکت است

ادامه فعالیت‌ها در فضای باز

کنگره ایرانیان ریشه بخشی از مشکلات

انقلاب دوم با مشکلاتی حادتر

آفرینش اهداف خود را دنبال میکند

روزی یک دقیقه با دموکراسی - هفته یازدهم –  انجمن اعضای کنگره ایرانیان

بازگشت به صفحه اصلی