|
اولین گردهمایی حضوری کنگره ایرانیان از زمان سراسری شدن آن در
سال ۲۰۲۰، شنبه گذشته در بنیاد پریا با حضور حدود ۸۰ نفر از
جمله فرانک اسکارپیتی، شهردار مارکهام و احمد تبریزی،
بنیانگذار پریا برگزار گردید. این گردهمایی که قرار بود ساعت
۳۰:۴ اغاز گردد با حدود یکساعت تاخیر تا ساعت ۸ شب ادامه داشت.
محیطی گرم، دوستانه و حضور کودکان خردسال بیشتر به آن حال و
احوال خانوادگی داده بود.
این گردهمایی در بزرگداشت زبان فارسی توسط کمیته فرهنگی کنگره
ایرانیان به سرپرستی آسوده نوین و با همیاری داوطلبان از جمله
اعضای هییت مدیرههای سابق با پذیرایی چشمگیری صورت گرفت.
کمیته فرهنگی در ماه
جون
امسال در بزرگداشت زبان فارسی، ضمن فراخوانی از غیر ایرانیانی
که با زبان فارسی آشنایی دارند دعوت نمود تا با ارسال ویدیویی
از پیام و یا اجرای برنامه هنری به زبان فارسی در این مسابقه
شرکت کنند. البته منیژه بابایی در سخنان آغازین و خوشآمد گویی
آغاز این برنامه را در ماه آپریل یعنی در دوره هییت مدیره سابق
اعلام نمود. از آنجاییکه از ماه
مارچ امسال صورتجلسهای منتشر نشده است، دسترسی به اطلاعات
صحیح وجود ندارد.
در مجموع
۲۰ ویدئو
تا زمان تعیین شده اول دسامبر ارسال که به سه منتخب هییت
داوران هر کدام یک قالیچه هدیه داده شد. به تمام شرکت کنندگان
تقدیرنامه و به آنهاییکه در این گردهمایی حضور داشتند، جوایزی
اهدا شد.
باید
خشنود
باشیم که با تمام پرسش و ابهامات پیرامون اینگونه فعالیتها
در کنگره ایرانیان، مهمانان غیر ایرانی در این گردهمایی که
اکثرن اعضای خانوادههایی بودند که از ازدواج با یک غیر ایرانی
شکل گرفتهاند، تصویر زیبای دیگری از مهمان نوازی ایرانیان به
خاطرات خوش آنها افزوده شد. محیطی بود گرم، مملو از صفا و
صمیمیت و عاری از رودرروییهای مرسوم این نهاد، با پذیرایی
غیر قابل انتظار در یک دورهمی آزاد و رایگان که به همت عدهای
داوطلب شکل گرفته بود.
البته به چشم فردی مانند من که به لایه های زیرین نیز دسترسی
دارد
حکایت
چیز دیگری میباشد. هر چقدر بزرگداشت زبان فارسی پر اهمیت باشد،
من با نقش رسانهای، بخصوص در رابطه با کنگره ایرانیان، با
اهداف دیگری در این گردهمایی حضور داشتم. آنجا بودم که وضعیت
فعلی کنگره را از طریق این برنامه بسنجم، چون از زمان تشکیل
هییت مدیره جدید تا به امروز
صورتجلسهای انتشار نیافته است. رفته بودم تا با اعضای
قدیم و جدید هییت مدیره و فعالان قدیمی ملاقات کنم و دریابم که
آنها در چه جایگاهی قرار دارند.
با حضور در این گردهمایی به چند مهم
بیشتر پی بردم:
۱- اهمیت گردهماییهای حضوری و لطماتی که مجازی شدن آنها از
زمان کوید به ماهییت و کیفیت ارتباطات مردم وارد کرده است.
۲- خطای بزرگ و نابخشودنی سراسری کردن کنگره که آنهم به
گونهای دیگربه ارتباط میان افراد و فعالیتها صدمه وارد کرده
است.
۳- برباد و از یاد رفته شدن کنگره که از حد یک نهاد گذشته و به
یک پدیده مبدل شده است.
۴- و بالاخره برداشت شخصی من که هر چقدر هم غیر ممکن بنماید،
تنها کسی میباشم که شاید بتواند آب رفته را به رودخانه
برگردانم.
من تنها فردی از مخالفین بودم که در این گردهمایی شرکت کردم.
یکی از عزیزان زمانی که متوجه گردید که قصد دارم در این
گردهمایی شرکت کنم، سخت متعجب شد. پرسید تو که با هییت مدیره
این نهاد دعوا داری چگونه حاضری با شرکت در این گردهمایی، آنها
را تایید و حمایت کنی. به آن عزیز باید بگویم که بسیاری از ما
با هییت مدیرههای چند سال اخیر اختلاف نظر داریم ولی با کسی
دعوا نداریم. حق هم با من بود، چون همانطور که انتظار داشتم
بدون استثناء برخورد همه افراد در این گردهمایی با من خیلی
دوستانه و صادقانه بود.
در ما انسانها این توانایی وجود دارد که ورای حواس پنجگانه، و
بدون اتکاء به ذهن، به طریقی به ارزیابی محیط، شرایط، و روابط
با دیگر موجودات، از جمله انسانها بپردازیم. تجربه به من ثابت
کرده است که امکان خطا در اینگونه تشخیصها به مراتب پایین تر
است. در روابط مجازی نه تنها از این توانایی بهره نمیگیریم،
بلکه دهنیات و توهمات برداشتهای ما را تحت تاثیر قرار میدهند.
نیاز به توضیحات بیشتر و اشاره به جزییات است تا بتوانم منظور
خود را روشتر بیان کنم. سعی کردم که این مقاله بیشتر جنبه
گزارش داشته باشد. در مقاله بعدی با مخلوطی از طنز و نقد،
نظرات و مشاهدات خود را مطرح خواهم نمود.
من برای اولین بار با
آرزو خدیر، رئیس سابق کنگره و همان فردی که در رقابتهای
انتخاباتی ۲۰۲۰، من و خانوادهام را مجاهد معرفی میکرد، ملاقات
و گفتگوی خیلی مختصری داشته و حکایتی برای گفتن دارم
.
دیدار رضا نامداری، یکی دیگر از اعضای سابق هییت مدیره و از
مهرههای پیشبرنده اصلی فعلی، بیشتر از همه به من اثبات نمود
که شناختهایی که بصورت مجازی شکل میگیرند، تا چه اندازه
میتوانند منحرف کننده باشند.
شیلا دعایی، سرپرست کمیته زنان،
منیژه بابایی
مجری گردهمایی اخیر همراه سهیلا مقدم، مونا قاسمی رئیس فعلی
کنگره، و مهرداد گیوی که نام خود را به مدیریت فوروم کنگره به
عاریه داده است را نیز برای اولین بار در این گردهمایی ملاقات
کردم.
هر کدام از دیدارها همراه با نکات ظریفی بودند که در مقاله
بعدی به آنها خواهم پرداخت.
محمد سلیمانی، سعید سلطانپور، شعله خلیلی که به گفته رضا
نامداری مادر کنگره صدا زده میشود، مهرداد قرکانی، محسن
خانیکی، مجید زاهدی، بابک تفرشی، رضا نامداری، منیژه بابایی،
مهرداد فرازمند، مونا قاسمی، شیلا دعایی، آسوده نوین، به علاوه
آنهاییکه از قلم افتادند را در این گردهمایی ملاقات و با هر
کدام از آنها گفتگو و بازگویی از خاطرات گذشته داشتیم.
از نکات سئوال برانگیز پیرامون این گردهمایی، عدم اطلاعرسانی
آن، حتی در فوروم کنگره میباشد. در صورتیکه بعد از گردهمایی
اطلاعات،
عکس
و
ویدئوهای
آن در گروههای دیگر منتشر میگردند. جملهای هم در پوستر
اطلاعرسانی این گردهمایی توجه من را به خود جلب نمود. مشخص
نیست منظور از واژه پیشینه در این جمله چیست :« جشنی برای همهٔ
دوستداران این زبان، فارغ از ملیت و پیشینه». درنظر داشته
باشیم که این گردهمایی برای بزرگداشت زبان فارسی میباشد.
انتظار میرود که حداقل زمانی که توجه را متمرکز زبان میکنیم
در انتخاب واژهها حساسیت بیشتری نشان دهیم. بگذریم که در
صحنه، حضار و سخنرانان در مخلوط کردن واژههای فارسی و انگلیسی
بسیار ولخرج بودند.
ویدئو کامل گردهمایی
عکسهایی از گردهمایی
برگرفتههایی از گردهمایی (عکس)
ویدئو های ارسالی شرکت کنندگان در مسابقه
برگرفتهّایی از گردهمایی (ویدئو)
|
اولین
گردهمایی حضوری کنگره سراسری
بزرگداشت زبان
فارسی
ماه جون و نه
آپریل
سه نفر اول سه
قالی
نمونه دیگری
از مهمان نوازی ما ایرانیان
حکایت چیز
دیگریست
سه برداشت مهم
دعوایی در
میان نیست، همهاش اختلاف نظر است
تواناییهای
دیدارهای حضوری
اول گزارش بعد
نقد و طنز
دیدار برای
اولین بار با آرزوی خدیر
دیدار برای
اولین بار با رضا نامداری
دیدارهای
مترقبه برای اولین بار
دیدار و گفتگو
با قدیمیها
سئوالات
پراکنده پیرامون گردهمایی
|
