Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance Protocols Elections By-Law Hambastegi ICC Club

یکی از انتظارات

 ما از رسانه ها؟

November 22, 2018
با تشکر از شهرما  

به عکس آنچه من سعی دارم به اثبات برسانم ایشان به برابری در انتخابات اعتقاد دارد. از واقعیات مسلمی همچو حقوق و مسئولیت شهروندی میگوید، به شرایط و قابلیت هائی که کاندیدا ها میبایست داشته باشند و الزامی مینماید اشاره میکند، به مشارکت ضعیف ایرانیان و نتایج  به دست آمده کاندیدا ها میپردازد، ولی توجه ای به روند کلی تبعیض گرایانه انتخابات که هر هر چهار سال تکرار میگردند نمیکند.

جناب کیقباد در مقاله خود چنین میاورد:جامعه ی دموکراتیک ویژگی هایی دارد که انسان های منتخب برای اداره ی جامعه - فارغ از قومیت، نژاد ، مذهب، جنسیت، سن و غیره با تکیه بر قابلیت های شان انتخاب می کند. جامعه ی کانادا تا کنون بر این اساس ساخته و اداره شده است. رأی دادن به یک فرد به دلیل داشتن تبار ملی یا قومی خاص بدون توجه به توانایی های شخص در این جامعه به رسمیت شناخته نمی شود و بیشتر به انتخابات قبیله ای می ماند.  چنانجه گفته های ایشان صحت داشته باشد باید از خود پرسید که در چنین دموکراسی ها که قابلیت و توانائی ها تعیین کننده میباشند، چگونه اشخاصی مانند ترامپ و فورد موفق میگردند که حکومت را در دست بگیرند؟ آیا انتخابات حزبی به گونه ای قبیله ای عمل کردن نیست؟ درانتخابات شورای شهر که احزاب و وابستگی حزبی نقش موثری ندارند مگر به علت ساختار انتخاباتی غلط باز قبیله ای عمل نمیشود که سپید ها برای چندین دهه در جایگاه قدرت باقی میمانند، و زن ها و قومیت ها بصورت برابر حضوری ندارند؟ باید پذیرفت تا زمانیکه ما مهاجرین خودمان را مشکل میدانیم، نابرابری ها، تبعیض و ضعف های نظام کنونی هر چقدر هم دمکراتیک باشد از میان نخواهند رفت.

مارک گریمز، نماینده خلافکار اتوبیکوک از بدو ورود به انتخابات شورای شهر در سال 2003 رفتارهای نابجائی را به همراه داشته است، ولی یکبار دیگر موفق شد که درانتخابات اخیر جایگاه خود را حفظ کند. اگر از روش های انتخاباتی که آرای افراد بیشتری را در نظر میگرفت استفاده مینمودیم، اگر به پدیده هائی همچو آشنائی با نام (name recognitions)، در جایگاه قدرت بودن (incumbency effect)، امتیازات لیست انتخاباتی (Ballots Advantages)، را در نظر میداشتیم و در پی یافتن راه حل هائی برای آنها بودیم، بیشک به برابری در دموکراسی اهمیت بیشتری میدادیم. بطور مثال اجازه نمیدادیم که هر نماینده بصورت نامحدود در شهرداری باقی بماند، به شهروندان با اقامت دائم نیز حق رای میدادیم، برای کاندیدا ها این حق را قائل میشدیم که هر زمانی که مناسب میبینند فعالیت های انتخاباتی خود را آغاز کنند، مزایای حقوقی و مالی محدود تری به نمایندگان میدادیم و یا اینکه با خلافکاران بصورت جدی تری برخورد میکردیم.

در حد کامیونیتی خودمان نیز اگر بیشتر اطلاع رسانی کرده، به جزئیات توجه داشته، و آنها را با دیگران در میان میگذاشتیم، میتوانستیم در بوجود آوردن افکارعمومی که هم بازدارنده و هم محکوم کننده باشند بیشتر همت کنیم. در اینصورت کاندیدائی در انتخابات شرکت نمیکرد که به دلایل مختلف از جمله در صدر لیست انتخاباتی قرار گرفتن، بخواهد به کاندیدائی کمک و مانعی برای کاندیدای دیگر باشد. از عکس چند دهه خویش استفاده نمیکرد که ناشناخته باقی بماند، و یا اینکه علنن به حمایت از کاندیدای دیگر نمیپرداخت زمانی که خود بصورت نمایشی در صحنه رقابت باقی مانده است. و یا اینکه عده ائی در ظاهر دم از حمایت از کاندیدا های ایرانی و تقویت کامیونیتی نمیزدند زمانی که کمک های مالی خود را در اختیار کاندیدا های غیر ایرانی میگذارند.

برای اینکه این اطلاع رسانی ها، بررسی و نقد، به نشریات فارسی زبان راه یابند شاید لازم باشد تعداد بیشتری از افراد چشم و گوش خود را باز کرده، در فعالیت ها شرکت داشته و با تهیه و ارسال مقالات و گزارشات به همکاری با نشریات بپردازند. همانطور که حقوق وظیفه میافریند، هر انتظاری مشارکت میطلبد. دادن آگهی به نشریاتی که خدمت به کامیونیتی را مد نظر دارند نیز به گونه ای قدردانی از آنها میباشد.

خوشبختانه در کامیونیتی از نظر تعداد کمبودی از بابت رسانه ها نداریم. هر رسانه نیز خط مشخصی را یرای خود تعیین کرده و خوانندگان خود را دارد. از آنجهت که درآمد رسانه ها از طریق آگهی ها تامین میشود و بصورت رایگان در اختیار خوانندگان قرار میگیرند، مشکل میتوان با بررسی استقبال مردم به تاثیر گذاری آنها در جامعه آگاهی داشت. از طرف دیگر تعداد صفحات و یا مقدار آگهی ها نمیتوانند به تنهائی نمایانگر کیفیت و یا آنچه از یک رسانه انتظار میرود باشند.

هفته گذشته تورنتو استار و سی بی سی گزارشی را در رابطه خلافکاری دو نفر از نمایندگان شورای شهر اتوبیکوک منتشر نمودند. پلیس انتاریو مارک گریمز و جاستین دی سیانو را متهم کرده است که مبلغ چهل هزار دلار کمک های مالی انتخاباتی غیر مستقیم که در انتخابات سال 2014 توسط یک پیمانکار شهری پرداخت شده بود را در صورت وضعیت مالی خود ارائه نداده و یا اینکه ارزش واقعی آن را به حساب نیاورده اند. کاندیدای های انتخاباتی در صورت جمع آوری کمک های مالی موظف میباشند که مخارج، کل کمک های دریافتی، و مبلغ پرداختی هر کمک کننده که همگی سقف های تعیین شده ای دارند را به شهرداری تحویل دهند. صورت وضعیت مالی کاندیدا ها، از جمله مارک گریمز و جاستین دی سیانو از طریق سایت های شهرداری ها در اختیار همگان میباشد. جالب توجه اینکه بعضی از پیمانکاران شهری ایرانی نیز که حتی در مناطق تحت نمایندگی این دو نفر زندگی نمیکنند در لیست کمک کنندگان مالی این افراد دیده میشوند.

از این نوع خلاف ها که بیشتر در رابطه با اعمال نفوذ نمایندگان شورای شهر در حمایت از پیمانکاران شهری و بساز و بفروش ها صورت میگیرند بسیار دیده میشود. بطور مثال میتوان به مورد دیگری اشاره کرد که به منطقه ایرانی نشین ویلودیل، جان فیلیون نماینده فعلی آن، مایکل تامسون نماینده اسکاربورو و شرکت ساختمانی متعلق به وینس گاسپارو، کاندیدای انتخاباتی که در سال 2015 با علی احساسی و لیلی پورزند در رقابت بود مربوط میگردد. اکثر این موارد هم بعد از بررسی و تحقیقاتی که توسط کارمندان شهرداری صورت میگیرند بی سر و صدا خاتمه مییابند و در بدترین شرایط اخطاری به نماینده در جهت رعایت ضوابط اخلاقی داده میشود، مگر اینکه شاکی خصوصی پیدا شود و یا رسانه ای پا به میان بگذارد.

در هر دو موردی که از آنها نام برده ایم شروع تحقیقات با شکایت و یا اطلاع رسانی شهروندان آغاز شده و بعد از اینکه رسانه ها به آن توجه میکنند جنبه جدی تری به خود گرفته و تا جائی پیش میروند که در مورد اولی پلیس مداخله میکند. بطور کلی هم شدت عملی با خلافکاران صورت نمیگیرد، یا با پرداخت جریمه مالی منتفی میگردد، و تا جائی که اینجانب بررسی کرده ام موردی وجود نداشته که منجر به برکناری نماینده خاطی شده باشد.

آیا رسانه های کامیونیتی ما در اطلاع رسانی، بررسی و تحقیقات، و یا افشاگری، چنین نقش هائی را ایفاء میکنند؟ خوشبختانه سوشیال مدیا این امکان را برای شهروندان بوجود آورده است که بتوانند به گونه ائی رسانه ای عمل نمایند، ولی باید پذیرفت که از  رسمیت و تاثیرگذاری کمتری برخوردار میباشند.

دو هفته پیش نشریه شهروند مقاله ای از کیقباد اسماعیل پور تحت عنوان " انتخابات شهرداری های استان بریتیش کلمبیا ـ اکتبر ۲۰۱۸/یک سئوال ساده!" را منتشر میکند. ایشان نیز دلیل عدم موفقیت کاندیدای ها ایرانی در انتخابات را ضعف های آنها میداند.



www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 22/11/2018 - For all comments on this site info@signandprint.ca