October 23,  2014
با تشکر از ایران استار و شهرما  

بعد از بحرانی که حمایت ریاست انتصابی- اعتراضی کنگره در حمایت از کاندیدای ایتالیائی تبار بوجود آورد، و باعث اعتراضات فراوان و بوجود آمدن پتیشنی که خواهان برکناری ایشان گردید، شاید زمان و شرایط آن فراهم شده که یک گردهمائی عمومی با حضور تمام علاقمندان و معترضین بوجود آورده و در رفع مشکلات از طریق بحث و گفتگو اقدام شود. بخصوص که آرشاک شجائی، عضوی از هییت مدیره، ابتکار عمل را به دست گرفته و این موضوع  در سوشیال مدیا عنوان کرده است.

فرهنگ فرید با داشتن آرائی بالا و بی سابقه در انتخابات کنگره، حضور متخصصین جوان در هییت مدیره با سخنرانی هائی با رنگ و بوئی دموکراتیک، امروزی و پر انرژی،  امیدی برای آغاز بهاری دیگر در فعالیت های کنگره مینمود. متاسفانه غیبت فرهنگ در کلیه امور و حتی در جلسه اخیر، و نحوه عمل و حضور تعدادی از اعضای هییت مدیره، ما را بر آن میدارد که به عکس اعتقادات خود، اعتراف کنیم که شاید استعفاء اعضائی که در فعالیت ها شرکت نداشته و یا حضورشان همچو تکه سنگی برای جا به جا کردن کفه ترازو و آنهم همیشه در جهتی خاص میباشد، بهتر از حضورشان میباشد.

جای دارد برای دادن پایانی خوش به این گفتار، از لغو حکم دیپورت بهروز رفیقی که قرار بود روز دوشنبه این هفته اجرا گردد سخنی به میان بیاوریم. به همت وکیل بهروز، نامه های حمایتی مقامات، افراد سرشناس، سازمان های حقوق بشری وحمایت کننده از حقوق پناهجویان و همکاری رسانه ها، و چند تظاهرات عمومی، بالاخره دادگاه فدرال در روز جمعه گذشته مانع دیپورت بهروز به ایران میگردد. ولی متاسفانه مسعود حاجیوند بعد از صدو پنج روز هنوز در بازداشت اداره مهاجرت به سر میبرد. جای تاسف بیشتری میباشد که میبایست شاهد جمع آوری و از بین بردن فلایرهائی توسط اعضای هییت مدیره کنگره به دلایل واهی در گردهمائی روز یکشنبه باشیم، که در حمایت از مسعود و دیگر پناهجویان تهیه شده بود. استفاده از لوگو یا نام کنگره و یا اینکه چرا در طرف دیگر این فلایر کاندیدا های ایرانی در انتخابات نمایندگان شورای شهر معرفی شده اند، بهانه هائی بودند تا که افرادی که مخالف با هر گونه حرکت مثبت در جامعه و درجهت همبستگی و حمایت از ایرانیان میباشد به مقصود خود برسند. قابل ذکر است که این فلایرها به همت کمیته حقوق بشر کنگره ایرانیان و با اطلاع سیما دینی عضو هییت مدیره تهیه شده بود. نکته مهمتر آنکه عامل اصلی مخالفت با این حرکت، فردی شناخته شده در بوجود آوردن این گونه موانع بوده، که هیچگونه سمتی هم در کنگره ندارد. جای تعجب دارد که چرا بعضی از اعضای هییت مدیره میبایست تحت تاثیر و زورگوئی های این افراد که تعدادشان از انگشتهای یک دست هم کمتر است قرار گیرند. حضور و موفقیت ایرانیان در صحنه های سیاسی این کشور چه خطری را برای این افراد بوجود میاورد که حاضرند به بهای در بند بودن پناهجویان و یا دیپورت آنان، با آن مبارزه کنند. شناسائی این افراد، معرفی آنان به جامعه، و بوجود آوردن آگاهی از نحوه عمل آنان، از راه هائی میباشند که میتواند خرابکاری های این افراد را خنثی نماید. این وظیفه کلیه افراد کامیونیتی، فعالان اجتماعی و بخصوص رسانه های جمعی میباشد که در این راه همکاری نموده و این گونه افراد را به انزوا بکشانند.

رعایت اصول رسانه ای اجازه این را نمیدهد که شفاف تر از این سخن به میان آورد. از کلیه افراد دعوت مینماییم که با مراجعه به صفحات فیسبوک و یا سایت های مربوطه، اولن در جهت بوجود آوردن همبستگی و اتحاد در کامیونیتی با ما همراه شوند. در ضمن میتوان از این طریق به اطلاعات بیشتر، و شفاف تر دست یافته و در گفتگوهای جمعی پیرامون این موضوعات شرکت کرد.حضور فعال تر تعداد بیشتری از افراد کامیونیتی بهترین روش برای مبارزه با هر گونه حرکت غیر دموکراتیک میباشد.

ما خواهان برکناری رضا  بنائی از
ریاست انتصابی کنگره ایرانیان هستیم

دو سال قبل هییت مدیره کنگره ایرانیان گالائی در یکی از سالن های مجلل و گرانقیمت، و با فروش بلیط هائی به قیمت نیمی از بهای تمام شده برگزار میکند و آنرا مایع افتخار، سربلندی و امکانی برای بالابردن پرستیژ کامیونیتی در سطح جامعه بزرگتر عرضه میدارد. شرکت قابل توجه مقامات رسمی و سرشناس، حضور بیش از هشتصد نفر، تعداد بیشمار فرم های عضویت پر شده، نکاتی بودند که با اتکاء به آنها برگزارکنندگان آن حرکت را موجه و موفق می نمایاندند. ولی متاسفانه تا به امروز که بیش از شش ماه از پایان سال مالی و یکسال و نیم از آن برنامه میگذرد، با اینکه بارها تقاضا شده است نمیتوان به  گزارش مالی، نام و مبلغ اهدائی افراد مربوط به آن سال دسترسی داشت. با اینکه هییت مدیره تغییر کرده، به دلایلی که حتی اعلام نمیشود از در اختیار گذاشتن آن اطلاعات خود داری میشود.

گردهمائی اخیر کاندیدا های انتخابات شهردار تورنتو که توسط هییت مدیره کنگره ایرانیان، در روز یکشنبه گذشته در سیویک سنتر نورت یورک بر قرار شد، مطمئنن از مراسمی خواهد بود که بر گزار کنندگان آنرا از افتخارات خود دانسته و آنرا در صدر کارهای موفقیت آمیز انجام شده امسال قرار دهند. چه بهتر تا زمانی که تجربیات و خاطرات آن زنده میباشند به بررسی گوشه هائی از آن پرداخته تا که شاید بتوانیم از تجربیات آن در آینده استفاده نمائیم. دعوت از کاندیداهائی که هر موقعیتی را جهت تبلیغ و کسب آرای بیشتر غنیمت میشمارند، و رسانه هائی که پروانه وار بدور آنها میچرخند، نباید کار چندان دشواری باشد. ولی اگر هدف و برنامه مشخصی در پی این حرکت وجود نداشته باشد، حاصل آن جز سرخوردگی و از دست دادن اعتبار چیز دیگری نخواهد بود.

عدم حضورافراد سرشناس و فعال اجتماعی، مورد استقبال قرار نگرفتن این حرکت از طرف کامیونیتی، مراسمی که بیش از پنج ساعت به طول کشید، و آنهم به نحوی که در آخر برنامه تعداد کاندیدا های حاضر بیشتر از شنوندگان در جلسه میبود، نشان از نبود تجربه و برنامه ریزی در این نوع فعالیت ها میباشد. از شرکت کنندگان تقاضا شده بود که سئوالات خود را کتبا ارائه دهند، ولی متاسفانه میتوان گفت که جز سئوالات کلیشه ای که بار ها کاندیدا ها در مراسم مختلف به آنها جواب داده بودند، سئوال دیگری مطرح نگردید. چه خوب است که هییت مدیره با در اختیار عموم قرار دادن آنها از طریق سوشیال مدیا، به شناخت میزان علاقه، نکات مورد توجه افراد، نیاز برقراری چنین برنامه ها و شناخت خواسته های کامیونیتی کمکی نماید. از شصت کاندیدای دعوت شده ده نفر از آنان تمایل خود را به شرکت در این جلسه اعلام نموده، که متاسفانه به علت برنامه ریزی و زمان بندی غلط، عده ائی از آنان با اینکه در سر ساعت مقرر در جلسه  حاضر شدند،  نتوانستند مانند بقیه به معرفی خود و برنامه هایشان بپردازند. باید بپذیریم که برگزاری این چنین برنامه ها گرچه به نظر ساده مینماید، کاری بسی دشوار و احتیاج به تجربه و تحقیق فراوان دارد.

برابری کمیتی بدون در نظر گرفتن برابری کیفیتی، شناخت و نگرشی از دموکراسی میباشد که با اینکه تاریخ مصرفش به پایان رسیده هنوز در افکار عمومی و اذهان مدیران جامعه تسلط دارد. دعوت از کلیه کاندیدا ها، اهمیت و وقت مساوی به همه آنها دادن، در نظر نگرفتن اینکه این جلسه در کامیونیتی خاصی برگزار میشود، نداشتن ابتکار عمل و جسارت در نو آوری، فراموش کردن اصل مطلب و توجه به فرعیات، و بسیاری نکات دیگر به ما میاموزد که دموکراسی را نمیتوان با ترازو، و تغییر و تحول را با تکرار و اجرای آنچه مرسوم است بوجود آورد.

البته این گردهمائی توانست در هییت مدیره تحولی بوجود بیاورد. برای اولین بار حضور خود را به صورت جمعی و متحد در یک فعالیت مشترک علنی نماید.