Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance Protocols Elections By-Law Hambastegi ICC Club

کمیته فرهنگی و

 

 یا ستاد مبارزاتی

 

February 12, 2015
با تشکر از ایران استار و شهرما
 

ایکاش به جای این گونه رفتار هائی که باعث بدبینی، تفرقه وسخنرانی دکتر علی نیکجو نیز با اینکه بسیار جالب و شنیدنی مینمود از طرفی به علت کمبود وقت و از طرفی دیگر به علت آنکه بیشتر به مشکلات پرداخته تا ارائه راه حل، نتوانست آنطور که میبایست ارتباط با حضار را بر قرار کند. از این رو در قسمت سئوال و پاسخ مشارکت آنچنانی از حاضران دیده نشد. این سخنرانی توسط بابک یزدی و "حمایت و همبستگی" فیلمبرداری شده که بزودی در اختیار همگان قرار خواهد گرفت.

 ضعف کامیونیتی میگردند، بیشتر به فکر خدمت و کمک رسانی به یکدیگر میبودیم. گفتار اهانت آمیز و تبعیض گرایانه چنگسون لیونگ، نماینده فدرال کانسرواتیو در حوزه ویلودیل، و عکس العمل سریع، شدید و یکصدای کامیونیتی که توانست در ظرف فقط چند روز جناب نماینده را مجبور به عذرخواهی نماید، نشانگر نیروی نهفته در اتحاد و همبستگی میباشد. با اینکه همگی به این موضوع واقف میباشیم، جای تعجب است که چرا از این تجربیات بهره نگرفته و در راه بوجود آوردن  سازمانی همچو کنگره ایران که میتواند و میبایست سخنگوی ما باشد، به حرکت در نمی آییم. جای بسی تاسف است که حتی در یک چنین حرکتی بدیهی و طبیعی، گروه اکثریت هییت مدیره این اجازه را بخود میدهد، که با سکوت و سکون به حمایت از کسی بر خیزد، که بطور مستقیم به کامیونیتی ما اهانت و به حقوق تک تک ما تعرض نموده است. اگر در کشوری آزاد، به سیاست مدارانی که با رای ما انتخاب میگردند، اجازه توهین و تحقیر خود را بدهیم، دیگر چه انتقاد و توقعی میتوانیم از رژیمی داشته باشیم که به صراحت چهره شیطانی و دیکتاتوری خود را نمایان میسازد.

بی شک اگر میان ما اتحاد، همبستگی، همدلی و همصدائی وجود داشت، مسعود حاجیوند و دیگر پناهجویان این چنین مورد شکنجه های روحی، روانی وحتی جسمانی قرار نمیگرفتند. خانواده هائی این چنین از هم نمی پاشیدند. جای تاسف بیشتری وجود دارد که در کشوری پیشرفته همچو کانادا، احترام و اجرای مو به موی قوانینی که ما خود وضع کرده ایم، بیشتر از حقوق طبیعی افراد اهمیت داشته باشد. صد و بیست مهاجر و پناهجو، که مسعود یکی از آنان میباشد، در بازداشتگاه لیندزی در بند نگاهداری میشوند، که تنها گناه آنها فرار از ظلم و ستم میباشد. تجمع اعتراضی به بازداشت های نامحدود، و حمایت از این افراد در روز دوشنبه که مصادف با روز خانواده میباشد برنامه ریزی شده است. چه خوب است که با شرکت در این تجمع، مسعود، شادی و ملیکا، همسر و دختر مسعود و دیگر پناهجویان و خانواده هایشان را تنها نگذاشته و آنان را عضوی از خانواده خود بپنداریم.

فدراسیون پناهندگان، و گروه "نه به بازگشت های اجباری به ایران"، که مایل و معتقدند که فعالیت های حمایتی از پناهجویان میبایست به عهده و زیر چتر کمیته حقوق بشر کنگره ایرانیان صورت گیرد، در این تجمع حضور داشته و از کلیه انساندوستان و مدافعین حقوق بشردعوت مینماید که با آنان همراه شوند. این تجمع در روز دوشنبه ساعت چهار بعد از ظهر در مقابل بازداشگاه لیندزی که در صد و بیست کیلومتری تورنتو واقع میباشد، برنامه ریزی شده است. لوازم ایاب و ذهاب فراهم میباشد، که میتوان با تماس با ایرج رضائی و مهدی شمس در این رابطه، و همچنین در رابطه با چگونگی پیوستن به کمیته حقوق بشر کنگره ایرانیان و شرکت در فعالیت های حمایتی از پناهجویان اطلاعات لازم را بدست آورد.

برای بوجود آوردن تغییر و تحول در جامعه، نیاز به مشارکت جمعی است. برای بوجود آوردن صدائی نیرومند نیار به سازمانی میباشد که تا فعالیت ها را همسو نماید. کنگره ایرانیان تنها نهادی میباشد که میتواند از عهده این امر مهم برآید. با پیوستن به آن و مشارکت فعال خود، سعی کنیم با رفع ناهنجاری های موجود که حاصل بی تفاوتی های تک تک ما میباشد، این نهاد را بهبود و نیرومند سازیم. 

www.endimmigrationdetention.com

به نظر میآمد که ممانعت از فیلمبرداری در گردهمائی های کنگره، بعد از جلسه معرفی کاندیداهای شهرداری که در ماه اکتبر سال گذشته صورت گرفت به پایان رسیده است. در آن جلسه سهیلا خداخواه سعی مینماید که مانع فیلمبرداری "همبستگی و حمایت" از آن گردهمائی شود، که با مداخله آرشاک شجاعی یکی از اعضاء هییت مدیره سعی ایشان بی نتیجه میماند. از آن به بعد، فیلمرداری از اولین جلسه سخنرانی کمیته فرهنگی، و گردهمائی ماه دسامبر کنگره بدون مشکلی صورت گرفته است، که ویدئو های هر دوی آن از طریق یوتوب در اختیار همگان قرار گرفته است. در جلسه دوم کمیته فرهنگی که در روز یکشنبه گذشته برگزار شد، بار دیگر سهیلا خداخواه با جسارتی بیشتر اعلام مینماید که در جلساتی که ایشان حضور دارند، "حمایت و همبستگی" حق فیلمبرداری ندارد. شهلا غفوری سرپرست کمیته فرهنگی در حمایت از سهیلا دلیل از این ممانعت را ایمیل هائی اعلام میدارد که در میان اعضاء کمیته فرهنگی رد و بدل شده است. با تفهیم به نامربوط بودن این دو مورد، برای ایشان راهی جز کوتاه آمدن باقی نمانده  و بالاخره فیلمبرداری صورت میگیرد. برای رفع سوء تفاهمات و شایع پراکنی هائی که در رابطه با ایمیل ها آغاز شده است، کلیه ایمیل ها بزودی در دسترس همگان قرار خواهد گرفت.

شاید لازم باشد که کمیته ای تحت عنوان گزارش و خبر سازماندهی شود که بطور رسمی به تهیه گزارش و فیلمبرداری از گردهمائی های کنگره بپردازد. یا اینکه هییت مدیره طبق بیانیه ای فیلمبرداری از گردهمائی های خود را که از طرفی نشان از شفافیت، دموکراسی و آزادی بوده و از طرفی دیگر باعث اطلاع رسانی و معرفی کنگره میباشد، بلا مانع اعلام دارد. طوری رفتار نماید که رعایت و نظارت براینگونه امور حساس توسط اعضاء هییت مدیره صورت گرفته، و داوطلبین به همکاری و یا هر کس دیگر این اجازه را به خود ندهد که از خود قانون وضع کرده، تبعیض قائل شده، جلوی فیلمبرداری ها را گرفته، یا دستور اخراج افراد را از جلسات بدهند. قابل ذکر میباشد که نسبت به فیلمبرداری بابک یزدی در این جلسه هیچگونه ممانعت و اعتراضی به عمل نیامد.  

برای کسی که از امور کامیونیتی بی خبر بوده و گرایشات افراد را نمیداند، شرکت شصت نفر در این جلسه میتواند نشانی از استقبال جامعه از این سخنرانی تلقی شود. ولی آنچه در کمیته فرهنگی میگذرد و حضور افرادی همچو طاها حسنیانی، حسین قلی پور، بابک یزدی، نسرین الماسی، شهرام نامور آزاد، آرشاک شجاعی، مهدی امین، شهلا غفوری، چهار تن از اعضاء گروه اکثریت هییت مدیره، و بسیاری از همراهان عقیدتی این افراد در این گردهمائی و در این کمیته، آنرا بیشتر به یک ستاد مبارزاتی مبدل کرده تا فرهنگی. با این گردهمائی اینطور به نظر میاید که جناحی که گروه اکثریت در هییت مدیره به آن تعلق دارد، مبارزات خود را برای انتخابات سال آینده از هم اکنون آغاز کرده اند. در این رابطه بی مورد نخواهد بود اگر اشاره ای هم به عکسهائی شود که در صفحه فیسبوک کنگره به اشتراک گذاشته شده، و هدف آنرا دارد که بیشتر تعداد حاضرین در جلسه را به نمایش بگذارد.

دعوت مجدد از شهرزاد شهریاری به عنوان یکی از دو سخنران این جلسه از نکات سئوال برانگیز این گردهمائی میباشد. ایشان تنها سخنران اولین سمینار کمیته فرهنگی بوده که در ماه نوامبر برگزار گردید. دعوت مجدد از ایشان بدون آنکه با اعضای کمیته فرهنگی در میان گذاشته شود، تکرار نکات ارائه شده در سخنرانی اول بدون آنکه اطلاعات و موضوعات جدیدی در سخنرانی دوم ارائه گردد، و تغییر زمان سخنرانی بعد از اعلام آن در نشریات، نکات مبهمی دلیل بر عدم شفافیت در برنامه ریزی و انتخاب سخنرانان در این گردهمائی میباشند.

Last Edited 02/11/2018 - For all comments on this site info@signandprint.ca