|
|
جای تعجب نیست که بعد از چنین رفتاری، بهروز که بازنگری اساسنامه را وظیفه خود میدانست، در ماه های اول بخواهد این کار را دور از انظار با تنی چند در آرامش انجام دهد. و زمانی که فعالیت ها شکل دیگری به خود میگیرند، کناره گیری کرده و این وظیفه را به شخص دیگری بسپارد. غیر مستقیم به فعالیت های کمیته سیاست گذاری پایان دهد، و علنن اعلام دارد که اساسنامه تشکیل جلسات منظم و مرتبی را برای کمیته ها تعیین نکرده است. و یا اینکه قرار نیست که کمیته سیاست گذاری کار خاصی را انجام دهد. آری شاید به زبان آوردن واقعیات باعث دلسردی افراد گردد، ولی دلسردی اعضای هییت مدیره، بخصوص آن نادر کسانی که اهل کار کردن میباشند لطمه بزرگی به کنگره و کامیونیتی میباشد. بخصوص زمانی که می بینیم که یکی از عواقب آن تشکیل غیر معقول، غیر دموکراتیک و غیر اساسنامه ای زیر کمیته بازنگری میباشد که حاصلش اساسنامه ای بی اعتبار خواهد بود. حتی اگر در اساسنامه ذکر نشده است، چرا نباید به نحوی عمل کنیم که تعداد بیشتری از اعضای هییت مدیره بتوانند از امتیازات به عهده گرفتن ریاست کنگره بهره بگیرند. چرا نباید تا جای امکان رئیس کنگره را از میان افرادی برگزینیم که سال دوم عضویت در هییت مدیره را میگذرانند. اگر به تشویق اعتقاد داریم آنرا عملی کنیم. قدر زحمات آنهائی که در انجام وظایف به عهده گرفته عشق میورزند بدانیم. و به عکس نسبت به آنهائی که عضویت در هییت مدیره برای آنها فقط یک سکوی پرتاب و یا سرمایه گذاری شغلی و اجتماعی به حساب می آید، سختگیری کنیم. ریاست کنگره میبایست نظارت برعملکرد هر کدام از اعضای هییت مدیره را از وظایف خود دانسته و شهامت آنرا داشته باشد که با هر کدام آنطور که باید عمل نماید. متاسفانه شاهد آن هستیم که قصور از این عمل باعث شده آنهائی که هیچگونه فعالیتی انجام نمیدهند بی تفاوت تر شده، و آنهائی هم که برای خدمت کردن آمده اند هر روز دلسرد تر شوند.
فیلم های جلسه نوزدهم "گفت و شنود" در رابطه با اتحاد وهمبستگی در کامیونیتی و نقشی که کنگره میتواند در آن بازی کند، که شنبه گذشته برگزار شد، به تدریج در حال آماده سازی میباشند که میتوان از طریق سایت "همبستگی" به آنها دسترسی داشت. در ضمن روز شنبه آینده، 12 دسامبر ساعت شش بعد از ظهر گردهمائی برای استقبال از پناهجویان سوری در فرودگاه بین المللی پیرسون به همت گروه های فعال و مبارز اجتماعی تورنتو تدارک دیده شده است. حضور کامیونیتی بصورت جمعی در این گردهمائی، و بطور کلی در فعالیت ها و مبارزات اجتماعی جامعه بزرگتر، نه تنها بر اتحاد و همبستگی ما تاثیر گذاشته، بلکه میتواند ما را در به ثبوت رساندن جایگاه خود در کانادا کمک نماید. ایکاش که کنگره به این نکته اساسی نیز توجه کرده و در این مسیر اقداماتی نماید. اطلاعات در این رابطه را نیز میتوان از طریق سایت و صفحه فیسبوک "همبستگی" دنبال کرد.
|
هییت مدیره کنگره ایرانیان متشکل از نه نفر میباشد که همگی داوطلبانه برای مدت دو سال از طریق انتخابات و با رای اعضاء تعیین میگردند. تا پایان سال 2011 این نهاد حضور چشم گیری در کامیونیتی نداشته است، تا حدی که مجمع عمومی در آن سال به حد نصاب نرسیده، تشکیل نشده، و انتخاباتی صورت نمیگیرد. از سال 2012 توجه به کنگره افزونی یافته و انتخابات با حضور تعداد بیشتری از کاندیدا ها صورت میگیرند. به علت آنکه تا به امروز کنترل و نظارتی بر فعالیت های اعضای هییت مدیره وجود نداشته است، متاسفانه اکثر اعضای هییت مدیره را افرادی تشکیل میداده اند که هدفشان خدمت به کامیونیتی و یا شرکت در فعالیت ها نبوده است. مطرح بودن در جامعه و یا استفاده تبلیغاتی برای شناساندن خود چه در زمینه های سیاسی و یا شغلی عواملی بوده اند که بسیاری از افراد را ترغیب به حضور در کنگره میکرده است. از اینرو ریاست کنگره همیشه یکی از آن سمت هائی بوده که متقاضیان بیشتری داشته است، و سالی را نگذرانده ایم که با بحرانی در این رابطه روبرو نشده باشیم. عدم وجود اطلاعات صحیح به علت نبودن صورتجلسات، عدم شفافیت و در میان نگذاشتن مشکلات توسط اعضائی که در گیر این بحران ها شده اند، از استعفای کاوه شهروز یک هفته قبل از مجمع عمومی گرفته، تا ریاست دو ساله فرخ زندی، و یا پیوستن غیر دموکراتیک رضا بنائی به هییت مدیره، و تسخیر سئوال برانگیز پست ریاست توسط ایشان، همگی نشان از این پدیده میباشند. البته باید در نظر داشته باشیم که یک فرد نمیتواند به تنهائی چنین مواردی را کارگردانی کرده، و این گونه اتفاقات بدون مشارکت دیگر اعضای هییت مدیره نمیتوانست صورت بگیرد. به نحوی میتوان گفت که کلیه اعضای هییت مدیره ها در بوجود آمدن چنین بحران هائی به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم سهمی داشته اند. امسال نیز با اینکه شفافیت و دموکراسی بیشتری وجود داشته است ولی از این پدیده مستثنا نبوده و این بار نیز "ریاست" همچو بلائی صدمات خود را بر کنکره وارد کرده است. خوشبختانه امسال با در اختیار داشتن صورتجلسات بهتر میتوان به بررسی این عامل پرداخت. معقول مینماید که در اولین جلسه هییت مدیره، چهار عضوی که قرار است سمت های اجرائی را به عهده بگیرند انتخاب گردند. ولی شاهد بودیم که این امر، در اولین جلسه که درتاریخ اول جون برگذار شد صورت نمی پذیرد، و به جلسه بعدی که ده روز بعد برقرار شد موکول میگردد. می بینیم که چگونه در آن جلسه هر هفت عضو گروه اکثریت متفق الانظر بوده، در تعریف و اشاره به قابلیت های ارسلان کهنموئی پور برای اتخاذ چنین سمتی کوتاهی نکرده و به او رای میدهند. همانطور که آرشاک شجاعی و شهرام نامور آزاد دو عضو گروه اقلیت کنگره در بیانیه های (نهم جون) خود ابراز داشته اند، مشخص میبود که توافق ها از قبل و خارج از جلسات هییت مدیره صورت گرفته اند. چنانچه اعضای هییت مدیره بصورت مستقل، دموکراتیک و خارج از هر گونه دسته بندی عمل نمایند، مطمئنن برای سمت ریاست کسی را برمیگزینند که در رابطه با فعالیت های کنگره تجربه بیشتری داشته، و قابلیت های خود را در گذشته به آزمایش گذاشته باشد. انتخاب یکی از آنهائی که سال دوم حضور خود را در هییت مدیره میگذارند نباید بعید به نظر آید. بخصوص اگر آن شخص بهروز آموزگار باشد که در سال گذشته عامل اصلی راه اندازی کمیته ها بوده و سرپرستی کمیته سیاست گذاری، که شامل زیر کمیته های مشارکت جمعی و حقوق بشربوده، را نیز به عهده داشته است. و یا برخورد هوشیارانه او با گروه انحصار طلب اکثریت، چه از طریق نوشتن مقالات در نشریات، چه رجوع او به وکیل برای بررسی قانونی حمایت رضا بنائی از کاندیدای انتخاباتی ایتالیائی تبار، و چه با همراهی با اعضای فعالی که به مقابله با رفتار غیر دموکراتیک رضا بنائی برخاسته بودند. جای تعجب مینماید که چطور حتی یکی از اعضای هییت مدیره بهروز را جهت ریاست کنگره عنوان نکرده و اشاره ای به زحماتی که او در سال گذشته متحمل شده نمیکند. به گفتار، مادام به مثبت گرائی، تشویق و قدردانی می پردازیم ولی به کردار، به نحوی عمل میکنیم که انگاری چشمانمان نمی بیند، و یا به پندار، عاجزیم و از درک واقعیات معذور. |
|||
|
Last Edited 02/11/2018 - For all comments on this site info@signandprint.ca |