February 15, 2018
با تشکر از شهرما  

چه لفظی و چه کتبی نیز در بیشتر مواقع از اسم کوچک و آنهم بدون استفاده از کلمه آقا و خانم استفاده میکنیم.  در رسانه ها نیز استفاده از کلمات اقا و خانم در تیتر مطالب به هیچ عنوان دیده نمیشود. در متن نیز بستگی به نحوه نگارش افراد داشته که متفاوت میباشند. در همین خط فکری شاهد هستیم که نحوه و میزان استفاده از کلمات "دکتر" و "مهندس" ما ایرانیان در کامیونیتی، در جامعه بزرگتر، با آنچه در کانادا مرسوم میباشد متفاوت است. آیا میتوان گفت که استفاده و یا عدم استفاده از هر کدام از این پیش واژه ها، نشان از ادب، احترام و یا بی ادبی و اهانت است؟ و یا استفاده از نام کوچک نیاز به روابط نزدیک با یکدیگر دارد؟

برچسب های نرم
برچسب زدن در فرهنگ ما ایرانیان، و استفاده از آن در کامیونیتی به جائی رسیده است که تشخیص برچسب و افترا برایمان ناممکن شده است. نمونه آن شکایتیست که هم اکنون مراحل قانونی خود را در مراجع قضائی طی میکند. به نظر میاید که با برچسب زدن در ساکت کردن مخالفین و معترضین موفق تر بوده ایم. عدم توجه باعث میگردد که بعضی اوقات ناخواسته از عناوینی همچو "تسویه حساب شخصی"، که در واقع به نوعی سعی در متوقف کردن استمرار در پیگیری از مطالبات است، که متاسفانه در فرهنگ ما با آن غریب و بیگانه هستیم. و یا "داشتن اجندا"، که با هدف تخریب، بی اعتبار کردن و مشوش کردن اذهان است.

جوابگوئی
در اختیار داشتن اسلحه توسط یک افسر پلیس صد در صد امکان استفاده از آنرا برای او بوجود میاورد، ولی حق برتری به ایشان نمیدهد. این اصل میبایست بر هر قدرتی حاکم باشد. آدمین یک صفحه گفتگوی فیسبوکی نیز امکان ممانعت از عضویت، حذف مطالب، و اخراج اعضاء را در اختیار دارد، ولی آیا اجازه دارد که از این برتری به هر گونه ای که مایل است استفاده کند؟ در مثال اول قوانین و ضوابط مشخصی خارج از اختیارات افسر پلیس وجود دارند، در صورتیکه در مثال دوم تعیین کننده ضوابط، تشخیص خطا و مجری یک نفر بوده، و به گونه ای حاکم، فراش، قصاب و آشپزباشی یکیست. شاهد هستیم که نه تنها در سوشیال مدیا، بلکه در رسانه ها نیز، آنهائیکه قدرت را در اختیار دارند به ماهییت خاص فعالیت جمعی که در راس آن قرار گرفته اند واقف نیستند. انتظار هم داریم که مشکلات با ماهییت عمومی را بطور خصوصی حل کنیم، فاش گوئی را خوار بدانیم،  و نحوه تفکر خود را حاکم بر محیطی سازیم که برای برخورد عقاید، گفتگو، ترویج آزادی بیان بنا شده، و جوابگوئی را میطلبد.

فرهنگ سازی
هر ساله تعداد قابل توجهی از ایرانیان به کانادا مهاجرت میکنند. بخصوص که این افراد چهل سالی میباشد که با فرهنگی خو گرفته اند که برای مهاجرین اولیه ایرانی نیز بیگانه مینماید. قدیمی تر ها، نهاد ها، بخصوص رسانه ها نقش عمده ای در فرهنگ سازی، و مطابقت دادن دو فرهنگ دارند. حفظ ارزش های فرهنگی ما نباید بهانه و مانعی در آموختن آداب و رسوم، بخصوص نهادینه کردن ارکان اساسی جامعه ای که به آن پناه آورده ایم، یعنی آزادی و دمکراسی در اندیشه و عمل باشد.

چند سالی میباشد که مریم ناظمی سعی دارد که توجه کامیونیتی را به حمایت از حقوق کارگران فارسی زبان جلب نماید. امسال نیز مانند دوازده سال گذشته برای به خاطر سپردن استقامت و مبارزات زنهای صدمه دیده کاری، مریم، برنامه شب زنده داری، در روز جمعه 31 می از ساعت شش بعد از ظهر در مقابل پارلمان انتاریو تدارک دیده است. چه خوب، اگر ما هم در این برنامه شرکت کرده و با همراهی مریم در موسیقی، شعر و آوازخوانی، حمایت خود را از کارگران صدمه دیده اعلام نمائیم. در ضمن فردای آنروز، در اول جون نیز، از سال 1983 مراسم سخنرانی و راهپیمائی به همین مناسبت در همان محل برگزار میگردد.

مطمئنن بسیاری از شما خوانندگان مانند من از بدو تولد با تضاد های تربیتی روبرو شده اید. آنچه پدر و مادر به فرزندان در گفتار میاموزند و آنچه در عمل از آنها مشاهده میشود. آنچه در خانواده سرمشق میگردد و آنچه معلم در دبستان و دبیرستان تحت عنوان انضباط و اخلاق تدریس میکند. آنچه این مجموعه تربیتی همچو پروتوکلی برای جامعه تعیین و تکلیف میکند، و آنچه در کوچه و بازار با آن مواجه میباشیم. برای ما مهاجرین قصه به اینجا پایان نمییابد. بعد از مهاجرت تازه در میابیم آنچه به عنوان فرهنگ پذیرفته ایم، قواعد اجتماعی بیش نیستند که میتوانند از فردی به فرد دیگر، خانواده ای به خانواده دیگر، مدرسه ای، جامعه ای، شهری و کشوری دیگر متفاوت باشند.

در کنار هم زیستن نیاز به قواعدی دارد که همزمان که زندگی را برای ما راحت و ممکن میسازند، میتوانند بند هایی به حساب آیند، و یا اینکه عارضه هایی را به همراه داشته، که با بوجود آوردن جهنم درونی در ما، ریشه بروز بسیاری از بحران های روانی و بیماری های جسمانی گردند. بطور مثال اگر احترام را در پیش واژه های "آقا" و یا "خانم" پذیرفته و به آن باور داشته باشیم، بیشک بسیاری از افراد را در کانادا، که با این رسم آشنائی ندارند بی تربیت خواهیم دانست. اگر غذا خوردن را فقط با قاشق و چنگال صحیح بدانیم، حتمن بیلیون ها انسان را که با دو قطعه چوب، و یا انگشتان غذا میخورند را وحشی به حساب خواهیم آورد.

زمانی که به کانادا مهاجرت کردم با اینکه با فرهنگ و زبان فرانسوی آشنائی زیادی داشتم، تورنتو را برگزیدم که به زبان انگلیسی سخن گویم، بیاندیشم و امرار معاش کنم. چون یکبار قبل از آن، با تجربه غنی آنچه زیستن در کشوری دیگر به همراه دارد آشنائی داشتم. ناخواسته تغییراتی در ما بوجود میاید، و از بندهایی که زمانی آنها را اصول فرهنگی دانسته و سفت و سخت به آنها وابسته بودیم رهائی مییابیم. مذهب، وطن، ادب، اخلاق، غیرت، ناموس .... رنگ و بوی دیگری به خود میگیرند، خواسته و ناخواسته در ما تغییر و تحولی بوجود میاورند که حاصلش پی بردن به عارضه های فرهنگی، فرهنگ پذیری و فرهنگ سازی است.

شخصن بر این باور هستم که یکی از دلایل وجود بحران در روابط اجتماعی-انسانی در کامیونیتی ما، دگرگونی های فرهنگی در اثر مهاجرت است. از آن نظر که که مدت زمان حضور ما در کانادا و آمادگی مان در پذیرش و نهادینه کردن فرهنگ جدید متفاوت میباشد، میبایست مادام رفتار خود را نسبت به دیگران تنظیم کنیم، و یا اینکه آماده برخورد با سوء تفاهماتی باشیم. قصد دارم که به چند نکته که عملن در روابط روزمره ما تاثیر گذار میباشند اشاره هایی کرده باشم.

شفافیت
تعارف، سربسته سخن گفتن، عدم شفافیت.....، نه تنها در فرهنگ ما عادی و مرسوم میباشند بلکه برای خود جایگاهی هم دارند. البته در لفافه سخن گفتن در بسیاری از مواقع میتواند مانع آن گردد که مشکلاتی برای ما و دیگران بوجود آیند. ولی بیشک بدون شهامت و صداقت نمیتوان شفاف گفت و عمل کرد. زمانی که این مورد به رسانه ها و نهاد ها مربوط میگردد حالت حاد تری به خود میگیرند. بطور مثال نشریه فارسی زبانی که نقل از رسانه های انگلیسی زبان، نام یک صراف ایرانی خلافکار را منتشر میکند مورد اعتراض و تهدید قرار میگیرد. با این توجیه و بهانه که این حرکت در کامیونیتی بی اعتمادی بوجود خواهد آورد.

احترام
در کانادا به دلایل مختلف اسم کوچک خود را تغییر میدهیم. یکی از دلایل آن بوجود آوردن سهولت لفظی و کتبی در مخاطب قرار دادن یکدیگر است.

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada