Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance Protocols Elections By-Law Hambastegi ICC Club

 

مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

از رسانه هایی حمایت کنیم که منافع جمعی را در نظر میگیرند. به مشاغلی رجوع کنیم که آگهی های خود را به چنین رسانه هایی میدهند.


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1


پپنجشنبه 19 دسامبر 2019

" از شما هم دعوت میکنم بیایید!"

یکبار دیگر مجبوریم که بخش سوم سری مقالات "توسل به قانون" را به تاخیر بیاندازیم. هفته گذشته دو اتفاق ظریف، ولی پر معنی برای آنهائیکه چشم امیدشان به حرکت های مثبت، هر چقدر هم کوچک باشند، افتاد. لازم دیدم که به آنها اشاره ای کرده باشم تا هم آنهائیکه به رسانه های مجازی دسترسی ندارند از آنها آگاه گردند و هم اینکه در حافظه جمعی ما ثبت گردند.

چند هفته پیش، نشریه "هفته مونترال"، مصاحبه ای را با بیژن احمدی تحت عنوان " مخالفت با تحریم‌ها خواستِ اعضای کنگره است | گفت‌وگوی بی‌پرده با رئیس سابق کنگره ایرانیان کانادا" را ترتیب داده و در نشریه خود منتشر کرد که با واکنش هایی در تورنتو مواجه شد. ایمان کمالی سروستانی، یکی از منتقدین کنگره ایرانیان و آدمین صفحه "باهمستان" که بیش از چهارهزارعضو دارد خطاب به این نشریه اظهار میدارد که: " یک طرفه به قاضی رفتن و راضی برگشتن هنر یک رسانه نیست." ایشان در ضمن آن نشریه را به گفتگو دعوت میکند.

ارسلان کهنموئی پور یکی دیگر از روسای مستعفی کنگره، در واکنش به همین مصاحبه اعلام میدارد که ایشان هم برای ارائه نظراتی مغایر آنچه بیژن احمدی دراین مصاحبه اظهار داشته آمادگی دارد. در ضمن اعضای دیگری از کنگره ضمن اعتراض به این نشریه به مخالفت با گفته های بیژن احمدی پرداخته، و به خلاف نامه هییت مدیره اشاره میکنند. از آن نظر که هدف این نوشتار موارد مطرحه در این مصاحبه نیست، به همین قناعت کرده و به اصل موضوع میپردازیم.

یک هفته بعد از انتشار این مصاحبه، بیژن احمدی با ایمان کمالی سروستانی تماس گرفته و آمادگی خود را جهت مناظره با ایشان و یا یکی از مخالفین دیگر که احتمالن منظور ارسلان میباشد، اعلام میدارد. در ضمن در مطلبی که در صفحه باهمستان به اشتراک گذاشته چنین میگوید: "فکر میکنم زمان آن رسیده که از فضای مجازی خارج شویم و در فضای حقیقی درباره این مسائل گفتگو کنیم‌. اتهام ها را تک به تک بررسی کنیم. عملکردها را با سند و مدرک مرور کنیم و قضاوت را به جامعه بسپاریم. به همین دلیل از آقای ایمان کمالی سروستانی که از منتقدین به عملکرد سالهای اخیر کنگره ایرانیان کانادا هستند امروز صبح دعوت به مناظره کردم. به ایشان همچنین اطلاع دادم که اگر شخص ایشان آمادگی شرکت در مناظره را ندارد میتوانیم از بین گروه همفکران ایشان با فرد دیگری برای شرکت در این مناظره صحبت و هماهنگ کنیم. منتظر پاسخ ایشان و هماهنگی این مناظره به همراه آقای سروستانی هستم."

صد افسوس و ایکاش که بیژن عزیز که چهار سال مدیریت این کنگره را در انحصار خود داشت و گفتگو را بی حاصل میدانست و تمام راه های دیالوگ را مسدود کرده بود، زودتر به این نتیجه میرسید. به هر حال انسان جایز الخطاست و اگر خطا در جوانی سرزند و راه آموختن باشد، هر خطایی بجاست. گرچه ایمان از این دعوت به مناظره استقبال کرده، ولی بعد از ده روز هنوز تاریخی برای برگزاری آن اعلام نشده است. این دعوت را باید به فال نیک گرفت و تمام تلاش را برای پر ثمر کردن آن انجام داد. حضور بیژن احمدی در مونترال، سخنرانی ایشان برای عده ای از اعضای کنگره در این شهر، مصاحبه با نشریه هفته، و نحوه عمل این فرد در گردهمایی غیر قانونی کنگره و متوقف شدن آن توسط پلیس دانشگاه، نشان دهنده آنند که گرچه بیژن احمدی دیگر سمتی در هییت مدیره کنگره ایرانیان ندارد، ولی باز هم عنان در دست اوست.

مورد دیگری که میخواهیم به آن بپردازیم باز به ایمان کمالی سروستانی، از فعالان خوشفکر، سازنده و مثبت گرای کامیونیتی است. ایشان چند روز پیش اعلام کرد که: " به اتفاق همسرم نازگل میخواهیم روز یکشنبه بیست و دوم دسامبر (اول دی) ساعت یازده صبح به میدان مل لستمن تورونتو برویم, نیم ساعتی بمانیم, به یاد چهلمین روز جانباختگان اعتراضات اخیر در ایران شمعی روشن کنیم و بعد هم برویم." بی اختیار و بدون لحظه ای درنگ به دعوت ایمان عزیز لبیک گفتم: "من هم خواهم آمد تا من و تو، ما شویم".

" ما پرچمی با خودمان نخواهیم داشت. اما اگر شما دلتان خواست با هر پرچمی که دلتان خواست بیایید یا اگر هم نخواستید اصلا بدون پرچم بیایید. اگر خوش ذوقی طرحی پیشنهاد کرد که بپسندیم و بتوانیم با یک پرینتر روی کاغذ آ چهار پرینت بگیریم شاید یک برگ بگذاریم که زیرش شمع روشن کنیم.

ما بلندگویی با خودمان نخواهیم داشت و شعاری نخواهیم داد. اما اگر شما دلتان خواست با هر بلندگویی که میخواهید بیایید و هر شعاری دلتان خواست بدهید. یا اگر دلتان نخواست اصلا مثل ما سکوت کنید. شاید هم گپ دوستانه ای با هم بزنیم.

ما عکسی نخواهیم گرفت اما اگر شما دلتان خواست عکس, فیلم, صدا یا هرچه دیگر میخواهید بگیرید.

ما سخنگوی هیچ حزب و جریانی که نیستیم هیچ, اصولا عضو هیچ حزب و سازمانی هم نیستیم. اما اگر شما هستید و میخواهید بیایید (یا حتی اگر نمیخواهید بیایید) هم هیچ اشکالی ندارد. خواستید بیایید خوشحال میشویم. نخواستید هم نیایید.

روز یکشنبه ساعت یازده تا یازده و نیم دو نفر در میدان مل لستمن خواهیم بود تا اول, خودمان فراموش نکنیم و دوم به دوستانمان که در ایران هستند بگوییم فراموششان نکرده ایم. همین. شما هم اگر این هدف را دارید یا هر هدف دیگری دارید میتوانید بیایید یا نیایید."

این گفته های ایمان است ولی حرف دل بسیاری از ماست که دوست داریم تظاهراتمان، همدلی و همدردیمان با مردم ستمدیده ایران از جنبه سیاسی به انسانی مبدل گردد. همانطور که در نوشتار هفته پیش به آن اشاره کردیم، اینگونه خیزش ها نیاز به تشکیلات و سازمان دهی ندارند. کافیست که خیزشی، تحولی در تک تک ما بوجود بیاید، همانطور که در ایمان و نازگل بوجود آمده است و میتواند به سرعت به من و شما و دیگران منتقل گردد. "از شما هم دعوت میکنم بیایید"، اینهم از گفتار ایمان است، دعوتی برخاسته از دل که به سادگی در دلها خواهد نشست. "از هیچ کس انتظاری نداریم که بیاید. دو نفر باشیم هم میرویم". نه ایمان جان، مطمئن باش که بیشتر از دو نفر خواهید بود. شاید ده ها، صد ها و چرا نه هزاران! اگر اینبار هم نیامدند، بار دیگر و بار های دیگر تا اینکه میدان مل لستمن ظرفیت در خود جای دادن ما را نداشته باشد.  

ناگفته نماند، حتی زمانی که بیژن احمدی به ناچار به گفتگو روی میاورد، ایمان، نه برای برگزاری تظاهرات بلکه برای همدلی با قربانیان خیزش اخیر مردم ایران دعوتی مغایر دعوت های دیگر میکند، عده ای هم هستند که با هویت جعلی وادعای "وطن پرستی" به تخریب ایمان، امیر، مهرداد، کاوه، شیوا و اسد ها، و دیگر فعالان اجتماعی که با کردار و نه گفتار، ماهییت و خدمتگزاری خود را به جامعه به اثبات رسانده اند، میپردازند. این عده نام خود را برانداز میگذارند ولی از حفاظت نهاد حقیری همچو کنگره ایرانیان که در وضعیت فعلی کمتر از دویست عضو دارد، عاجزند. باید هم که از عمل خود شرمسار باشند که چهره خویش را بپوشانند و در پس یک نقاب به حرکاتی دست بزنند که برخاسته از همان فرهنگیست که میلیون ها ایرانی را آواره کرده است. باشد که این عزیزان نیز این گفته ها را بشنوند، به خود آیند، و اگر ذره ای از شهامت هنوز در آنها باقیست، روز یکشنبه در میدان مل لستمن حاضر شوند و از نزدیک، چشم در چشم، حرف های خود را با ایمان در حضور دیگران در میان بگذارند.

در ضمن راهپیمایی دیگری نیز به مناسب چهلم قربانیان، در روز پنجشنبه 26 دسامبر، ساعت 11 صبح، از تقاطع یانگ و استیلز به طرف میدان مل لستمن برنامه ریزی شده است.

  


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 19/12/2019 - For all comments on this site info@signandprint.ca