مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

پپنجشنبه 18 مارچ 2020  

فوروم، زمان و مکان وداع

سه ماه از شکل گیری هییت مدیره جدید و یکماه از بازگشایی صفحه گفتگو های اعضای کنگره ایرانیان، آی سی سی فوروم، میگذرد. قرار است که اولین نشست هییت مدیره با اعضاء در تاریخ ۲۴ مارچ از ساعت ۸ تا ۱۰ شب از طریق زوم برگزار گردد. یکی از مشکلات کنونی عدم جوابگویی هییت مدیره به اعتراضاتی میباشد که چه از طریق سوشیال مدیا و چه از طریق ایمیل برای آنها ارسال میشود. این نشست اولین برخورد حضوری خواهد بود که اعضاء بتوانند سئوالات خود را مطرح و جواب دریافت نمایند.

بیانیه هایی که با اعتراضاتی مواجه شده، یک خبرنامه، یک نظر سنجی که نتایج آن هنوز اعلام نگردیده، جشنوراه هنری ۱۴۰۰، و فعالیت های دیگری که اطلاعات زیادی از آنها در دسترس نیست، فعالیت هایی بوده اند که در سه ماه گذشته صورت گرفته اند.

این فعالیت های هر چقدر با ارزش باشند، آنطور که باید از آنها جهت فراگیری، افزایش مشارکت و جلب توجه اعضاء استفاده نشده است. تنها موردی که بیشترین توجه را به خود جلب کرده است، بازگشایی صفحه گفتگو های اعضاء، آی سی سی فوروم، میباشد که متاسفانه تا این لحظه صدمات آن بیشتر از منافعش بوده است. تعرض به حقوق اعضاء آنچنان چشمگیر میباشد که هر حرکت دیگر را تحت الشعاع قرار داده و حمایت از آنهاییکه به حقوقشان تعرض شده الزامی و در اولویت قرار میگیرد. چون اگر قرار باشد نهادی که برای دفاع از حقوق اعضاء برپا شده است، خود به تعرض بپرازد، مقابله با متعرضین، بخصوص اگر اعضای هییت مدیره باشند هر فعالیت دیگر را ناممکن میسازد.

در سی روز اول فعالیت این صفحه، در مجموع ۲۶۸ مطلب توسط ۵۱ عضو به اشتراک گذاشته شده است. امیر حسن قاسمی نٰژاد، سرپرست کمیته سیاست گذاری با ۳۸ مطلب در صدر لیست و به اتفاق دو تن از حامیان پویش که هر کدام به ترتیب ۲۹ و ۱۶ مطلب به اشتراک گذاشته اند حدود یک سوم از فعالیت ها را به خود اختصاص داده اند.

اینجانب با ۱۱ مطلب در مقام هفتم قرار داشته که اکثر مطالبم در اطلاع رسانی مقالات خود و دیگران بوده است. من نیز یک اخطار دریافت کرده و با اینکه تا به حال چندین بار تقاضای توضیح نموده ام تا به حال جوابی دریافت نکرده ام. در ضمن شورای مدیریت این صفحه که تشکیل شده از آرزو خدیر، کیهان رضوی و آدمین ناشناس میباشد، از دو روش برای دادن اخطار به مشترکین استفاده مینمایند. یکی با ذکر نام خاطی و دیگری بدون نام، که مشخص نیست مخاطب آنها چه شخصی میباشد. به نظر میاید که من اولین فردی بوده ام که بصورت مستقیم، یعنی با ذکر نام اخطار گرفته ام.

ضمن مطلبی که در صفحه فوروم به اشتراک گذاشته ام از «شورای مدیران» تقاضا کرده ام که برای مطالب من گزینش نیاز به تایید را فعال کنند تا با امنیت خاطر مطالب خود را به اشتراک بگذارم. شخصن ترجیح میدهم که مطالبم منتشر نگردند ولی با اخطار و اخراج مواجه نشوم. برای من اخطار و اخراج بدون توضیح، بد ترین توهین و بیشترین تعرض به حقوق یک مشترک و عضو این نهاد است. ما اگر در چنین موارد بسیار ساده نتوانیم به تفاهم رسیم، و یا اینکه از اعضای هییت مدیره جوابی داشته باشیم، چگونه میتوانیم به موضوعات خیلی جدی تر پرداخته و توقع مشارکت و فراگیری این نهاد را داشته باشیم.

در ضمن در بررسی فعالیت های یکماهه این صفحه، لینک یکی از مقالات خود را تحت عنوان «گپی با رضا نامداری» که در رابطه با یکی از حامیان پویش و آرزو خدیر، نایب رئیس کنگره میباشد را نمییابم. با جو مسموم و بی اعتمادی حاکم، اولین فکری که به ذهنم میرسد احتمال حذف است. با اینکه امیدی به جوابگویی ندارم، یکبار دیگر از طریق ایمیل با آنها تماس گرفته و تقاضای روشنگری نموده ام.

رضا سراج، از حامیان کارزار تغییر، با حدود ۲۹ مطلب، در مقام دوم قرار گرفته و به نظر میاید که یکی از آنهایی میباشد که بیشترین تعرض به حقوقش شده است و اولین کسی میباشد که به مدت ۵ روز در این صفحه ممنوع الکلام شده است.

ایشان به علت ضعف های مدیریتی در این صفحه در موقعیتی قرار گرفته که سعی میکند از هر فرصتی بهره بگیرد تا اعتراض خود را به گوش مسئولین برساند. واقعن که صد اافسوس که نیرو ها میبایست اینچنین بیهوده و در جهت خلاف سازندگی استفاده گردند. بعد از دو سال کشمکش های حفوقی در دادگاه، هییت مدیره جدید میبایست میدانست که در وضعیت بسیار وخیمی مدیریت این نهاد از هم پاشیده را به دست میگیرد، تا با آمادگی بیشتری در چنین جایگاهی قرار گیرد.

 ولی به نظر میاید که نه تنهاد چنین آمادگی وجود نداشته، بلکه به قصد و غرض مسیری را طی میکند که بر وخامت اوضاع بیافزاید. هییت مدیره باید بداند و از تجربه گذشته آموخته باشد که در جامعه ای دموکراتیک، آنجاییکه آزادی بیان وجود دارد نمیتوان به سادگی صدای مخالفین را خاموش ساخت. چه بهتر که هییت مدیره جوان و کم تجربه هر چه سریعتر به خود آید و به دنبال راه و چاره باشد تا وضعیت از این هم وخیم تر نگردد.

شخصن زمانیکه چنین تعرض هایی را مشاهده میکنم، حمایت از حقوق خود و دیگران، برایم نسبت به هر فعالیت دیگری مهم تر میگردد. اگر قرار باشد نهادی که در جهت دفاع از حقوق ایرانیان کانادا، بخصوص اعضایش برپا شده، خود به تعرض بپردازد، هیچ فعالیتی مهمتر از مقابله با متعرض، حتی اگر هییت مدیره این نهاد باشد وجود نخواهد داشت.

زمانی که میتوان بسادگی مدیریت این صفحه را به تشکلی از چند عضو از موافقین و مخالفین سپرد، تا باری از دوش هییت مدیره کاسته شود، مشارکت ها افزایش یابند، گفتگو و مشورت جایگزین اخطار، سانسور و حذف گردند، و در نتیجه رودررویی به فرهنگ سازی مبدل گردد، جای تعجب است که چرا باید از آن روی برگردانیم. چه قصد و غرضی وجود دارد که اعضاء از مشارکت دلسرد گردند و کناره گیری نمایند؟ هر روز شاهد هستیم که عده ای با اعلام سرخوردگی این صفحه و این نهاد را ترک میکنند.

زمانی این امید وجود داشت که با متوسل شدن به قانون، شاید بتوان بعضی از مشکلات را برطرف کرد. آیا برای موضوعات اینچنینی نیز باز میبایست متوسل به مراجع حقوقی شد؟ حدود دویست هزار دلار هزینه شد تا افراد بتوانند به حق مسلم در اختیار داشتن لیست اعضاء دست یابند. و تاره متوجه میگردیم که هییت مدیره جدید در صدد است که مبلغ پرداختی برای دریافت آنرا از ۴۰ دلار به ۲۵۰ دلار افزایش دهد تا قانون را دور بزند.

مشکل جای دیگر است. تا زمانیکه آنرا بوضوح نبینم، صداقت و شهامت لازم را برای بر زبان آوردنش پیدا نکنیم، آنرا در ذهن خود پرورش ندهیم، و به دنبال راه حل اساسی و نهایی نباشیم، به گرد خود خواهیم چرخید. فرهنگ سازی راه حل اساسی و دراز مدت است ولی در کوتاه مدت چه باید کرد؟ تا بتوان از صدمات بیشتر توسط آنهاییکه منافع خود را در رودررویی، عدم اعتماد، تفرقه و بی امنی میدانند ممانعت کرد. آیا زمان آن نرسیده که متوجه گردیم که امکان فعالیت مشترک میان اینوری ها و آنوری ها نیست؟ هنوز هم مسلم نیست که آنوری ها منافع خود را در جدایی فعالیت ها در دو نهاد مستقل ببینند. که اگر هدف افزایش حضور و نفوذ جمهوری اسلامی باشد، وخامت اوضاع را ترجیح خواهند داد.

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada