مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما - 870

پنجشنبه 29 جولای ۲۰۲۱

از همصدایی تا اخلالگری

کامیونیتی ایرانی در روز جمعه ۲۳ جولای بصورت رسمی و جمعی با گردهم آمدن در میدان مل لستمن دوره کوید را پشت سر گذاشت. رضا مریدی فراخوانی در جهت حمایت از مردم تشنه خوزستان که بیش از ده نفر از آنها در اعتراضات خیابانی کشته شده اند اعلام نمود. با اینکه این فراخوان در مدت کوتاهی صورت گرفت، حدود بیش از هزار نفر در آن شرکت یافتند. یکی از برجستگی های این برنامه اعتراضی، همصدایی سازمان ها و افراد، با گرایشات مختلف سیاسی، و خانواده قربانیان پرواز ۷۵۲ میباشد که تا امروز سابقه نداشته است. باشد که حمایت از مبارزات مردم ایران و خانواده قربانیان پرواز، آنچه که تا امروز آرزوی اکثر مخالفین جمهوری اسلامی بوده، بالاخره صورت عمل به خود بگیرد.

در این گردهمایی اعتراضی، علی احساسی، نماینده فدرال ویلودیل، هان دانگ، نماینده فدرال دان والی شمالی، هر دو از حزب لیبرال، مایکل پارسا، نماینده استانی آرورا-ریچموندهیل، کوستاس منگاکیس، نماینده سابق فدرال ریچموندهیل، و مادر گلدی قمری، نماینده استانی از حوزه اتاوا، از طرف ایشان، همگی محافظه کار، حضور داشتند که هر کدام ضمن سخنزانی های کوتاهی با مردم ستمدیده خوزستان همدردی نمودند. رضا مریدی و بابک یزدی، دو تن از برگزارکنندگان این گردهمایی، عطا هودشتیان، سهیلا دالوند، نیز از سخنرانان این گردهمایی بودند. در ضمن حامد اسماعیلیون با سخنانی که از دل بر میخواست، به بهترین وجه درد و ستمی که ایرانیان به مدت بیش از چهل سال متحمل شده اند را به تصویر در آورد.

طبیعی مینماید که در حمایت از اهالی تشنه خوزستان، گرایشات و اختلافات سیاسی کنار گذاشته شوند. ولی مدتی میباشد که اکثرسازمان ها و فعالان سیاسی/اجتماعی بر لزوم اتحاد تاکید دارند. پروژه بیلبورد در حمایت از مبارزات مردم ایران، تظاهرات سواره سه روز همصدایی و بالاخره گردهمایی روز جمعه را میتوان آغاز دوره  جدیدی از فعالیت های سیاسی در جهت مخالفت با جمهوری اسلامی در کانادا به حساب آورد.

گرچه، همزمان در شهرهای مونترال، ونکوور و کالگری، تظاهراتی به همین مناسبت برگزار گردید، ولی در تورنتو میباشد که اخیرن مخالفت ها با رژیم، رنگ و بو و شدت و شور و هیجان دیگری به خود گرفته است.

در پایان این گردهمایی، بیانیه ای توسط اردشیر زارع زاده، یکی دیگر از برگزارکنندگان به زبان انگلیسی خوانده شد. در این بیانیه ضمن درخواست حمایت از مبارزات مردم ایرانی و اهالی خوزستان، از دولت کانادا خواسته شد که سپاه را در لیست تروریست ها قرار داده، و نسبت به احقاق حقوق خانواده بازماندگان پرواز ۷۵۲ شدت عمل بیشتری نشان داده شود. اجرای برنامه به عهده فرامرز پور طاهری بود.

مجید جوهری

عدم حضور مجید جوهری، نماینده فدرال لیبرال از ریچموندهیل در این گردهمایی که هدف آن حمایت از مردم خوزستان بود، نباید سئوال برانگیز باشد. بخصوص که ایشان یکی از دو نماینده فعلی پارلمان میباشد که کاندیداتوری شان هنوز توسط حزب لیبرال تایید مجدد نشده است.*** این موضوع باعث آن شده که فعالیت ها و تماس هایی از طرف اعضای کامیونیتی با جاستین ترودو در جهت مخالفت با ایشان صورت بگیرد.

(*** با خبر شدیم که مجید جوهری در تاریخ 28 جولای مورد تایید حزب لیبرال قرار گرفت.)

در این گردهمایی، سلمان سیما، یکی دیگر از برگزارکنندگان، سخنانی را در مخالفت با مجید جوهری مطرح میکند، که مورد اعتراض رضا مریدی قرار گرفته، و برخی از حضار نیز در مخالفت با اعتراض ایشان از خود واکنش نشان میدهند.

ناگفته نماند که حضور کستاس منگاکیس در این تظاهرات، غیر از حمایت از مردم ایران و اهالی خوزستان، اهداف سیاسی دیگری را به همراه دارد. در صورت تایید مجدد مجید جوهری به عنوان کاندیدای لیبرال، این دو تن در انتخابات آینده مقابل هم قرار خواهند گرفت. محبوبیت منگاکیس در نزد ایرانیان از یک طرف، و برخی از فعالیت های مجید جوهری در هشت ساله گذشته که تصویر ناخوشایندی در اذهان عمومی به جا گذاشته، از هم اکنون ایشان را در وضعیت سختی قرار داده است. البته چه بسا که ایشان مورد تایید قرار نگرفته و کاندیدای دیگری از طرف حزب لیبرال معرفی گردد.

اخلال، آشوب و تفرقه

نکات مثبت، سازنده و استثنایی به کنار، این گردهمایی هم از جریانات تفرقه آمیز و آشوب در امان باقی نماند. متاسفانه این تفکر در بعضی از افراد وجود دارد که در چنین برنامه هایی، میکروفون میبایست بصورت آزاد در اختیار همگان قرار گیرد. غافل از اینکه اگر هر کدام از شرکت کنندگان در این نوع گردهمایی ها بخواهند فقط یک جمله به زبان بیاورند، زمان کافی برای همه نخواهد بود. قابل درک است که فردی که خود را در اقلیت میبیند،‌ انتظار داشته باشد که نسبت به او توجه بیشتری شود. با وصف این، باید پذیرفت که این خود مشکلاتی را برای برگزاری اینگونه گردهمایی ها بوجود خواهد آورد.

نادیده گرفتن هدف اصلی این گردهمایی که همانا انساندوستی و همدلی با هموطنانی میباشد که پشت سر گذاشته ایم، ایجاد هر حرکتی که باعث تفرقه و به نانظمی گردد بی انصافی است. بخصوص که اگر این رودررویی یکطرفه بوده، و کمونیست های کارگری که در برگزاری این تظاهرات سهم چشمگیری را داشته اند، نخواهند به مقابله با حملات و توهین های سلطنت طلبان برخیزند. همکاری، عدم مقابله به مثل، و اینکه در این تظاهرات بر خلاف رسوم و عادات خود، از تعداد پرچم های سازمانی کمتری استفاده نمودند، قابل تقدیر است.

ایکاش مشکلات و موانع در برگزاری این تظاهرات به این دو مورد خاتمه مییافت. متاسفانه فردی که در برگزاری تظاهرات «سه روز همصدایی»، شاهکار آفرید، درکمتر از یک هفته بعد از آن،‌ در این گردهمایی به گونه ای عمل میکند که باعث شرمساری یک کامیونیتی میگردد. بخصوص که در این گردهمایی، نمایندگان پارلمانی غیر ایرانی هم حضور داشتند. ماموران انتظامی و رهگذران غیر ایرانی مشاهده کرده و از همه جا بی خبر، فقط فریاد و روردرویی های فیریکی را میدیدند. درست است که قوانین دموکراتیک یک کشور تا زمانی که نا امنی بوجود نیاید، اجازه میدهد که تظاهرات مختلف در کنار هم برگزار گردند، ولی اخلاق و منافع جمعی چه میگویند؟ عده ای تدارک میبینند، فراخوان میدهند، و موفق میشوند که مورد استقبال بیش از هزار نفر قرار گیرند. بهره گیری از این تجمع، آنهم در همان مسیر و همان اهداف برای مطرح کردن خود، و آنهم زمانی که به آشوب و زد و خورد میانجامد، به هیچ وجه قابل توجیه نبوده، و جز بی اعتباری برای خود و کامیونیتی، حاصل دیگری نخواهد داشت.

از آنجاییکه این فرد را از زمان آغاز فعالیت های اجتماعی اش از ژانویه ۲۰۱۸ میشناسم، در صداقت و شهامتش شکی ندارم، به اخلاق و رفتار تند و غیر قابل قبول ایشان آگاهی کامل دارم، چشم امید به همراهان ایشان دوخته ام، تا به یاری فردی برخیزیم که میتواند برای کامیونیتی، بخصوص در مخالفت با رژیم و هواداران و عواملش در کانادا بسیار مفید قرار گیرد. متاسفانه اکثریت کامیونیتی سیصدهزار نفره ما را کسانی تشکیل میدهند که به دلایل مختلف نسبت به بی عدالتی های رژیم در ایران و فعالیت های عوامل و هوادارانش در کانادا ساکت و یا بی تفاوت میباشند. از طرفی میبایست قدر کسانی را دانست که مانند این فرد، از خود گذشتگی هایی نشان میدهد که قابل تقدیر میباشند، ولی در مقابل، گهگاه، رفتاری از خود نشان میدهد که باعث سرافکندگی همگان میگردد. خوشبختانه ایشان به ضعف های خود آگاه بوده و بار ها طلب پوزش نموده است. کامیونیتی مانند یک خانواده میماند. تنها گذاشتن، طرد و توهین کردن، نه تنها راه حل نیست، بلکه بر مشکلات میافزاید. باشد که اگر قادر به ساقط کردن رژیم نیستیم، حداقل با فهم، درک و همیاری متقابل، مانع بوجود آمدن تفرقه، اخلال و آشوب درمیان خود گردیم.

سخنان حامد اسماعیلیون

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada