Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance Protocols Elections By-Law Legal AbstractsCharter
 E-mails  Hambastegi ICC Club For Democracy

 

مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

 


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1

 

 

 

پنجشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۱

با واکنش های مخرب خود چه کنیم؟ (بخش اول)
 

جمعه گذشته به همت کاووس صوفی یکی از چهره های شناخته شده در کامیونیتی، دورهمی دوستانه ای  در رستوران جک استور در ویلودیل، با حضور حدود چهارده نفر که بیشتر آنان از فعالان کنگره، کارزار تغییر و تنی چند از نزدیکانشان بودند، برگزار شد.

اینجانب نیز یکی از آنهایی بودم که بصورت خصوصی، برای حضور در این دورهمی دعوت شده بودم. بارها بر این نکته تاکید نموده ام که فعالیت های اجتماعی، یکی از مهم ترین دلایلی هستند که باعث آشنایی ما با یکدیگر شده و چنین دورهمی هایی را امکان پذیر کرده، و خواسته و ناخواسته، برای بسیاری از ما موارد بحث و گفتگو را فراهم می نماید. اگر هم روابط دوستانه، شخصی، و خانوادگی به همراه داشته باشند، در همان حد باقی مانده و در گردهمایی های وسیعتر، نمیتوان انتظار داشت که همه به یک نحو عمل نمایند. به نظر من، برتری دادن به اینگونه روابط و بوجود آوردن محدودیت برای دیگران، بر این پایه، بی انصافی است.

شخصن، با اینکه بعضی از این عزیزان را به مدت نسبتن طولانی میشناسم، هنوز هم رابطه هایمان بر پایه فعالیت های اجتماعی، بخصوص کنگره همچنان باقی است.

از اینرو، در این گردهمایی که هدف اصلی دیدار دوستانه، بعد از دوری های بوجود آمده در اثر کووید بود، اینجانب در سه ساعت حضورم در این جمع، به غیر از موضوعات مرتبط با کنگره، در باره موضوع دیگری، سخنی بر زبان نیاوردم.

این مقاله و مطرح کردن پدیده هایی که بصورت مستقیم به کامیونیتی مرتبط میگردند، یکی از دستاورد های این گردهمایی است که عده ای بر جنبه خصوصی بودن آن، تاکید دارند. غافل از آنکه ما آنچنان قربانی رفتارهای تخریبی اجتماعی شده ایم که از مشاهده حساسیت، نگرانی، کناره گیری، سکوت و ترس نهادینه شده در خودمان هم، عاجزیم. چه بسا برای توجیه و نادیده گرفتن اختیاری، و با به میان کشیدن اخلاق، حقوق و خواسته های شخصی خود، با پنهان کاری ناآگاهانه، در تکمیل، باروری، و ترویج رفتارهای تخریبی مخالفین، گام بر میداریم.

از آنجاییکه محدودیت های مکانی ایجاب میکرد که در سه گروه، و به گرد سه میز با فاصله مشخص، در کنار هم قرار بگیریم، جای تعجبی نیست اگر همگان از همه گفتگوها آگاه نباشند. اینجانب از موقعیت به دست آمده بهره گرفته، مجمع عمومی و انتخابات کنگره که میبایست حدود دو ماه دیگر برگزار گردد را مطرح و از کاندیداتوری خود سخن گفتم.

روش مطرح و انتشار این خبر در سوشیال مدیا، به همراه عکس جمعی که به پیشنهاد و اصرار اینجانب برای این منظور گرفته شد، باعث بوجود آمدن عکس العمل و اعتراضاتی شده که انگیزه نوشتن این مقاله را بوجود آورد. 

حقوق و آزادی های فردی در جمع

با بیش از ده سال تجربه سوشیال مدیا، فرهنگ این رسانه جمعی که برای همه تازگی دارد، هنوز آنطور که باید در جامعه نهادینه نشده است. روزی نیست که اکثر ما به انواع مختلف از طریق این رسانه، خبر سازی و خبر رسانی نکنیم. در هر محفلی، تلفن های دستی ما مشغول گرفتن عکس، ارسال پیام، خبر و چه بسا پخش زنده مراسمی که در آن حضور داریم، هستند. با وصف این، آنجایی که مشکل چیز دگر است، انتشار عکس و یا پیامی که خوشایند ما نیست، به رفتار های غیر اخلاقی مبدل میگردند.

این همانی است که در گردهمایی اخیر صورت گرفت. عکسی که توسط دعوت کننده، قبل از اینکه این گردهمایی به پایان برسد، در محفلی کوچکتر، و فردای آنروز، توسط یکی دیگر از شرکت کنندگان بصورت عمومی، و بعد از آن توسط من، در سوشیال مدیا منتشر گردید، مشکل آفرین شد.

فردای آنشب، با استفاده از این عکس، کاندیداتوری خود را در انتخابات ۲۰۲۲ کنگره ایرانیان اعلام کردم. اطلاع رسانی این دورهمی، عده ای را نگران ساخت، انتشار عکس، عده ای را رنجاند و نحوه مطرح کردن آن، خشم بعضی ها را نیز برانگیخت.

واقعن در ذهن ما چه میگذرد؟ آیا بر این باوریم که این عکس ها فقط برای ماندن در دوربین، تلفن های دستی، و یا برای حذف در فردای آنروز گرفته شده بودند؟ بخصوص که میدانستیم که عده ای در جا، این عکس ها را در سوشیال مدیا منتشر خواهند کرد! اگر واقعن نسبت به پخش عمومی تصویر خود حساسیت داریم، چرا از ابتدا آنرا اعلام نکرده و یا اینکه از مقابل دوربین، کنار نرفتیم؟ بخصوص آنکه در رابطه با این عکس، از همه عزیزان دعوت شد که از جای خود برخاسته، در محل خاصی قرار گرفته، و از یک بیگانه تقاضا شد تا آن عکس را بگیرد.

این اولین بار نیست و آخرین بار نیز نخواهد بود، که انتشار عکس در رابطه با کنگره، مورد اعتراض قرار میگیرد. باشد که این مورد، بالاخره این آگاهی را در همگان بوجود آورد که اگر هم این عمل، غیر اخلاقی، غیر قانونی، تعرض به حقوق و آزادی های فردی باشد، به هر حال صورت میگیرد. چه بهتر که از قرار گرفتن در مقابل دوربین خودداری کرده و مانعی برای حقوق دیگران نشویم.

جایگاه اجتماعی و تاثیر گذاری

شاید بتوان با هر گونه اجحاف، تعرض و بطور کلی هر بیعدالاتی از طریق قانون برخورد نمود. ولی این به آن معنا نیست که بتوان اولن عدالت را برقرار نمود و یا اینکه عدم قانونمندی و تعرض را ریشه کن کرد. با این امید که شکایت حقوقی چهار شاکی علیه هییت مدیره گذشته، اولین و آخرین تجربه جمعی ما در این زمینه بوده، و دریافته باشیم که پیشگیری به مراتب کم هزینه تر از درمان است. عدم قانونمندی و مقابله با آن، جای خود را دارد، ولی عوارض توهین، تهمت، ارعاب، تفرقه، بی اعتمادی، رودررویی، کناره گیری، خفقان، و سکوت، به مراتب ویرانه گر ترند.

مهمتر اینکه، برخورد به مثل با چنین پدیده هایی نه تنها برطرف کننده مشکل نیست، بلکه هیزم تر بر آتش افزودن است.

عدم درک شرایط موجود و تلاش برای رسیدن به اصول ایده ال که هر کدام از ما به آن باور داریم، مانند رعایت ادب در دوئل میماند، که طرفین بر حسب ادب و رسوم و تعارفات فرهنگی، دیگری را برای شلیک اولین گلوله دعوت میکنند. شاید این مثال، احمقانه به نظر بیاید ولی متاسفانه مشابهات آنرا به عناوین مختلف در رفتارهای اجتماعی شاهد هستیم.

مهم نیست و فرقی نمیکند که آٔدمین یک صفحه فیسبوکی باشیم، هر هفته مقاله ای منتشر کنیم، در راس یک کمپین انتخاباتی قرار بگیریم، ریاست کنگره را به عهده داشته باشیم، سردبیر یک نشریه، ویا فردی شناخته شده و بخصوص اگر مورد اعتماد هم باشیم، باز جایگاه ما، حتی در یک گفتگوی فیسبوکی نیز بر رفتار و اعمال دیگران، تاثیر گذار است.

باید در نظر داشت که این ما هستیم که با عکس العمل و یا تاثیر پذیری از رفتار و گفتار دیگران، بخصوص آنهاییکه هدفمند و آگاهانه عمل میکنند، فعالیت و رفتار تخریبی آنها را بارور میسازیم. ناخواسته، نه تنها نیم کاره های آنان را به پایان میرسانیم، بلکه از درون و در محیطی که آنها امکان نفوذ به آنرا ندارند، موثرتر، در مسیری که چه بسا عوارض وخیم تری دارند، راه آنها را ادامه میدهیم و با افتخار، کنگره را که نشانی از مشارکت مدنی میباشد، برای خود پایان یافته اعلام میکنیم، عدم عضویت خود را به رخ این و آن کشیده و همچون برگ برنده ای بر زمین میکوبیم، عاجز و درمانده از این، خود را در پروازی ورای آن، میانگاریم.

قصد ندارم که به سادگی از فرصتی که پیش آمده گذر کنم. بلکه در نظر دارم که در مقاله و یا مقالات دیگر، به بررسی این مبحث مهم ادامه دهم.

 


 

 

 


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 28/10/2021 - For all comments on this site info@signandprint.ca