Iran-Canadian Congress Members Association - ICCMA - Weekly Articles

Main Articles Photo Gallery Videos Minutes Media ICC-Pedia
 Finance Protocols Elections By-Law Legal AbstractsCharter
 E-mails  Hambastegi ICC Club For Democracy

 

مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما - ۸۸۵

 


416-512-9915

انجام کلیه امور طراحی، چاپ و تابلو

طراحی لوگو - وبسایت

_________________

_________________

اجرا و نصب تابلو های تجاری

کرافیک روی دیوار

گرافیک روی ماشین

شیشه نویسی

تابلو های ساختمانی

____________________

6186 Yonge St.,
North York, ON M2M 3X1

 

 

پنجشنبه ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱

با واکنش های مخرب خود چه کنیم؟
بخش دوم

 یکی از نکات، تجربیات و آموخته های مثبت انتخابات اخیر کنگره ایرانیان، مشخص شدن ماهیت و مقصود بخشی از خودی هایی بود که بازپس گیری و رهایی کنگره از اشغال پنج ساله همسویان برایشان اولویت نداشت. چه بسا که در میان آنها کسانی وجود داشته و دارند که نقش ستون پنجم را ایفا میکنند. اینگونه افراد که  تحت عنوان «معذوران» مقاله ای در گذشته به آنها اختصاص داده شد، و در عدم موفقیت کارزار تغییر، و پیروزی پویشی ها نقش موثری را بازی کردند، هنوز در میان ما هستند. این دیگر خطای ماست اگر به حضور آنها در جمع و در کنار خود توجه نکنیم.

هدف از این سری نوشتار که این بخش دوم آن است، بررسی و توجه به واکنش های فعالانی است که در خودی بودن و صداقت آنها شک و تردیدی نیست. این افراد، به عکس همسویان و براندازان که با اهداف سیاسی با کنگره برخورد میکنند، فعالان مدنی میباشند که به این باور رسیده اند که این نهاد، محل و ابزاری برای فعالیت های سیاسی در حمایت و یا مقابله با جمهوری اسلامی نیست. ولازم میبینند که ازهر گونه فعالیت تنش زا که تفرقه، بی اعتمادی و رودررویی در این نهاد و کامیونیتی بوجود میاورد، باید خودداری نمود.

باعث تعجب و تاسف است، اما باید پذیرفت که خود ما بیشترین لطمه را به فعالیت هایمان زده و باعث موفقیت آنهایی گشته ایم که با ما مقابله میکنند. یکی از دلایل مهم آن هم، واکنشی عمل کردن و تحت تاثیر قرار گرفتن هاست، که ابتکار عمل را از ما گرفته و بصورت غیر مستقیم، ما را آلت دست و در حالت دفاعی قرار داده است. 

خاموشی و سکون چهار سال اول این نهاد، براندازان را برانگیخت که کنگره را در سال ۲۰۱۲ در اختیار خود گرفته و از آن برای مقابله با رژیم استفاده نمایند. عملکرد این افراد، بخش دیگری از کامیونیتی را در زمانی که هنوز همسویان شکل نگرفته بودند، وادار ساخت که برای رهایی این نهاد از انحصار طلبی و عدم قانونمندی آنها اقدام نموده و به حاکمیت آنها در سال ۲۰۱۵ خاتمه دهند. تا برای اولین بار و آنهم برای مدت کوتاهی، هییت مدیره چند صدایی شکل بگیرد.

در اثر بی اعتنایی و عدم همکاری هییت مدیره در سال ۲۰۱۴، کمپین «من هم یک ایرانی-کانادایی هستم»، یکی از موفق ترین فعالیت های جمعی کامیونیتی آغاز گردید. شکل گیری خودجوش، مشارکت های عاری از هر گونه رقابت، درگیری، بدخواهی، جاه طلبی، سهم خواهی، منافع و اهداف شخصی، در جوی بسیاری صمیمانه و صادقانه باعث گردید که تعداد اعضاء‌ در مدت کوتاهی به بیش از ۱۵۰۰ نفر افزایش یابد و تعداد بیشتری از افراد هم به فعالیت های کنگره بپیوندند و آشنایی و روابط های جدیدی بوجود آید که متاسفانه به محض جابجایی کفه ترازوی قدرت،اکثر آنها ازمیان رفت.

با مشاهده آنچه بعد از آن گذشت، باید پذیرفت که موفقیت در انتخابات ۲۰۱۵ برای کل کامیونیتی، شکستی بیش نبود که مسبب اصلی آن، خود ما بودیم.

از آنجاییکه یکی از اهداف این مقالات، بررسی و ثبت وقایع کامیونیتی، بخصوص در رابطه با کنگره ایرانیان است، حال که فرصت مناسب پیش آمده، شاید بی مورد نباشد اگر با حوصله بیشتری به بررسی خطاهای گذشته خود بپردازیم و نیز عدم جانبداری را در برخورد با خود رعایت کرده، بخصوص به بخش هایی که به ضعف های شخصیتی ما مربوط میگردند اشاره ای هم بکنیم.

فعالیت های پنج ماهه کمپین، همه گیری، جو اتحاد، همبستگی، همصدایی، و افزایش تعداد اعضاء، باعث شدند که رقبای برانداز ما، قبل از انتخابات، از لحاظ روانی خود را شکست خورده بدانند. فردی که بیراهه رفته، دموکراسی را دور زده، قوانین را زیر پا گذاشته، با زدوبند به هییت مدیره پیوسته، در مقام ریاست قرار گرفته و مسبب اصلی شکل گیری کمپین شده بود، از شرکت در انتخابات خودداری کرد. اگر آنها افرادی را در لیست کاندیداهای خود قرار دادند که نمیتوانستند در موفقیتشان کمکی باشند، ما از آن امتیاز برخوردار بودیم که هر که را در لیست خود قرار میدادیم، میتوانستیم مطمئن باشیم که در انتخابات، پیروز خواهیم بود.

کوتاهی ما در انتخاب صحیح افراد، ناشی از بی توجهی، عدم شناخت کافی خود و یکدیگر، و عدم آشنایی کافی با مشکلات چنین نهادی، باعث گردیدند تا نادانسته از همان ابتدا، خشت اول را کج نهیم و دیگران را مقصر بدانیم. البته تلاش هایی هم بی نتیجه  صورت گرفتند که میتوانستند کل ماجرا را دگرگون سازند.

هنوز بر این باور هستم که این ما بودیم که از بعضی از آنهایی که دیروز در کنار خود داشتیم، همسویانی ساختیم که در مقابل ما بایستند و بیشترین لطمات را به خود، به این نهاد و به کامیونیتی وارد سازند. این ما بودیم که شرایط را آنچنان مهیا ساختیم که ماموران و معذوران بتوانند از بی تجربگی و ضعف های نفسانی آنها، سوء استفاده نموده و کاری کنند که آنها نه خود خورند و نه به ما دهند، بلکه گنده کنند و به سگ های هار دهند.

هر آنکه در هییت مدیره ۲۰۱۵ حضور داشته، باید بداند که انتقامجویی، زیرکی، سادگی، ساده لوحی، جاه طلبی، و عدم کفایتش، بیشترین لطمه را به این نهاد و کامیونیتی وارد ساخته است. آنکه قدم پیش گذاشت و بار سنگین تر از توانش را بر دوش گرفت، خودش مقصر است. آنکه خود را آلت دست این و آن قرار داد و اجازه داد که هر لباسی را بر تنش کنند، شریک جرم شد. آنی که دیروزش و فردایش را فراموش کرد، برای همیشه بازنده است. البته، آنی هم که ندانست چرا آمد و چرا رفت، به اندازه جهالتش،  هم بیگناه و هم گناهکار است. و بالاخر، آنی که جاه طلبی اش کورش ساخت، در ته چاه افتادن، هم پاداش و هم جزایش شد.

نیازهای نفسانی، ماهیت و شخصیت ها به کنار، پدیده هایی همچون تصویر و اعتبار اجتماعی، الیت گرایی و خودبرتر بینی های ما، زمانی که در جایگاه مدیریت و رهبری قرار میگیریم، میتوانند به عوامل مخربی مبدل گردند که جریانی را فلج کرده و به بیراهه کشانده و یا باعث شکست آن گردند. عدم شفافیت، تعارفات، حجاب های اخلاقی، تملق، جانبداری و دروغ های ما نیز اجازه نمیدهند که حقیقت بر زبان آید و تا یکبار برای همیشه هم که شده، از خواب غفلت بیدار شده، خود را بشناسیم و اشتباهات گذشته را دیگر تکرار نکنیم.

تشابهات میان آنچه در زمان انقلاب در ایران و آنچه در سال ۲۰۱۵ در کنگره صورت گرفت، قابل توجه اند. تظاهرات اعتراضی به بزرگذاشت خمینی، مراسم عاشورا که برای اولین بار در تورنتو برگزار شد، بازبینی اساسنامه، واکنش خودی ها در هییت مدیره و آنهاییکه در خط اول فعالیت ها حضور داشتند، نقاط عطف نادیده گرفته شده ای بودند که در تغییر مسیر و رسیدن به وخامتی که امروز گریبانگیرمان شده، موثر بوده اند.

واقعن که جای تاسف است، همانطور که در سال های اول انقلاب، امکان آن وجود داشت که به سادگی سرنوشت ملتی به گونه ای دیگر ترسیم گردد، در کامیونیتی نیز اگر در دوره ۲۰۱۵، ابتکار عمل بیشتری از خود نشان میدادیم، کمتر واکنشی و تحت تاثیر خلق و خوی و ضعف های شخصیتی خود قرار میگرفتیم، چه بسا که امروز در چنین وخامتی قرار نداشتیم.

در مجموع، در فعالیت های اجتماعی اگر شکستی در میان باشد، خرد جمعی ایجاب میکند که به دنبال برطرف کردن ضعف های خود باشیم.چون، قدرت آنها ناشی از ضعف های ماست. آنچه مسلم است، واکنشی عمل کردن و در بند خصوصیات شخصی بودن، می توانند از آن ضعف های جبران ناپذیر باشند.

 


 

 

 


 

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
  
www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada

Last Edited 10/11/2021 - For all comments on this site info@signandprint.ca