February 01, 2018
با تشکر از شهرما  

 در تشریح عمل خود از مشکلی که با آن فروشگاه در گذشته داشته میگوید، و به حکم دادگاه اشاره میکند که نزدیک شدن ایشان را به آن فروشگاه ممنوع ساخته است. با این وصف ایشان تظاهرات در مقابل آن فروشگاه را و بخصوص به صورت خشونت آمیز محکوم میکند.

"شورای حمایت از مبارزات انقلابی مردم ایران – تورنتو" که با آغاز جنبش مردمی اخیر در حال شکل گرفتن میباشد، شنبه گذشته تظاهراتی را در میدان دانداس برگزار میکند. با وجود سرما، باد و باران حدود حدود سی نفر در این تظاهرات یک ساعته شرکت داشتند. در ضمن روز یکشنبه گذشته گردهمائی چهارم در سیویک سنتر نورت یورک با حضور حدود سی نفر از اعضای شورا برگزار گردید. آنطور که از نام این نهاد در حال تشکل برمیاید، هدف اصلی حمایت از خیزش مردم در ایران میباشد، ولی تا به امروز مشخص نشده است که این حمایت ها جز برگزاری تظاهرات به چه صورت هائی خواهند بود.

 در این رابطه گردهمائی در روز یکشنبه ۴ فوریه ساعت ۲ تا ۶ بعدازظهر در سیویک سنتر نورت یورک اتاق شماره 3، تدارک دیده شده است تا پیرامون چگونگی، اتخاذ سیاست، و راه کار هائی که میتوان از طریق آنها خیزش سراسری ایران را حمایت کرد، گفتگو به عمل آید. این گردهمائی سخنران مشخصی نداشته، و از تمامی افرادی که مایلند دراین بحث و گفتگو ها مشارکت داشته دعوت به عمل آمده، و از افرادی که میخواهند نقطه نظرات و پیشنهادات خود را با دیگران درمیان بگذارند تقاضا شده است که از طریق ایمیل  Shora.toronto@gmail.com  با برگزارکنندگان تماس بگیرند تا ترتیبی داده شود که در حد امکان در چهار ساعت گردهمائی، بیشترین نقطه نظرات و پیشنهادات شرکت کنندگان پوشش داده شود.

یکی دیگر از اهداف این شورا مقابله با نفوذ و حضور جمهوری اسلامی در تورنتو و کانادا که به نحوی حمایت از مبارزات مردمی ایران میباشد است. حتی اگر در نحوه مبارزه با جمهوری اسلامی و حمایت از مردم ایران اختلاف عقیده هائی وجود داشته باشند، این امید هست که در این زمینه بتوان به سادگی به توافق و تفاهم رسید. مسلمن مبارزه و حمایت از مردم ایران از راه دور بسیار محدود است، ولی در جامعه ائی که بصورت بیست و چهار ساعته حضور داشته و زندگی میکنیم، و با در نظر داشتن آزادی و دموکراسی که از آن برخوردار هستیم، محدودیت های ما وابسته به ابتکار، تلاش و شدت عمل ما خواهد بود. اگر اختلاس گران حکومتی و غارتگران سرمایه های ملی به این سادگی میتوانند راهی کانادا شوند، اگر نهاد های ما میتوانند تحت تاثیر و در تسلط آنهائیکه قرار گیرند که منافعشان با منافع رژیم همسو میباشند، اگر آقازادگان میتوانند اینجا نیز برای ما تصمیم گیرنده باشند، اگر همسویان رژیم در نظام حکومتی کانادا راه میبابند، نه از قدرت آنها بلکه از ضعف، تفرقه و کمکاری های ما میباشد.

جای شک و تردیدی نیست که حضور در صحنه و مشارکت فعال در آنچه در کانادا میگذرد نه تنها موثر ترین روش در این زمینه میباشد، بلکه بوجود آورنده اتحاد، همبستگی، کامیونیتی منسجم و قدرتمند خواهد بود. در این زمینه نیز بدون تشکل، متمرکز کردن نیرو ها، برنامه ریزی دراز مدت و داشتن نقشه راه نمیتوان به نتیجه رسید. گردهمائی روز یکشنبه آینده فرصت مناسبی میباشد تا در رابطه با این موضوعات به گفتگو بپردازیم.

قابل یادآوری میباشد که در روز جمعه دوم فوریه ساعت شش بعد از ظهر تظاهرات اعتراضی در مقابل محل برگزاری گالای سیمرغ تدارک دیده شده است. تظاهرات دیگری نیز در میدان مل لستمن در حمایت از جنبش مردم مبارز ایران در روز شنبه سوم فوریه ساعت یک بعداز ظهر برنامه ریزی شده است   

یکشنبه گذشته مراسم گرامیداشت قربانیان و درخواست آزادی بازداشت شدگان جنبش اخیر مردمی ایرانی در کامیونیتی سنتر تورن هیل با حضور بیش از دویست نفر برگزار گردید. در این مراسم ویدئوئی از پیام نسرین ستوده به ایرانیان خارج از کشور پخش گردید. در این ویدئو نسرین از دختر خیابان انقلاب میگوید. دختری که از حجاب اجباری به تنگ آمده، شال سفیدش را همچو پرچمی بر سر چوبی نهاده و خواسته اش که خواسته هزاران زن ایرانی که از اجبار به تنگ آمده اند را بیان میکند. نسرین در پایان سخنانش قضاوت اذهان عمومی را به عنوان آخرین راه حل برای مقابله با بی عدالتی میطلبد.

حکایت زونرا ایشاک دختر پاکستانی را به یاد داریم که در سال 2009 در سن بیست و نه سالگی به کانادا مهاجرت میکند. زونرا در سن پانزده سالگی با وجود مخالفت خانواده اش تصمیم میگیرد که از نقاب استفاده کرده و آنطور که اسلام الزامی میدارد چهره اش را در محافل عمومی بپوشاند. زونرا در خانواده ائی تحصیلکرده به دنیا آمده و قبل از مهاجرت به کانادا در پاکستان به تدریس در مدارس مشغول بوده است. به دلیل تغییراتی که جیسن کنی، وزیر مهاجرت کانسرواتیو در سال 2011 در قوانین شهروندی بوجود میاورد، زونرا نمیتوانست با داشتن نقاب در مراسم سوگند شهروندی شرکت کند. برای او پایبندی به اصولی که به آن باور داشت آنقدر پر اهمیت بود که شهروندی خود را به تاخیر بیاندازد.  برای به دست آوردن حقوق مسلم خود که منشور آزادی ها و حقوق شهروندی کانادا تعیین کرده، از طریق اقدامات قانونی که هم زمانبر وهم پر هزینه میباشند به مبارزه برخیزد. زونرا ایشاک پیروز میگردد و بالاخره در سال 2015 با حفظ نقاب در مراسم سوگند شرکت کرده، شهروندی خود را به دست میاورد.

قصه غم انگیز و نگران کننده دختر خیابان انقلاب که نماد و جرقه مهمی در جنبش اخیر مردم ایران میباشد، و به گونه ائی در حال مبدل شدن به جریانی بزرگتر، تحت عنوان دختران انقلاب است، در کنار قصه امیدوار کننده زونرا، که هر دو در رابطه با حجاب، آزادی و اجبار میباشند قابل تعمق اند. نسرین با مخاطب قرار دادن ما ایرانیان خارج از کشور و طلبیدن قضاوت افکار عمومی بار ما را که در جامعه ائی دموکراتیک و استوار بر قانون و عدالت زندگی میکنیم سنگین تر کرده است. اگر جنبه های سیاسی و عقیدتی را به کنار بگذاریم، در هر دو مورد آنچه بیشتر قضاوت و مسئولیت ما را میطلبد، احترام و حمایت از آزادی و حقوق آنهائیست که مخالف ما می اندیشند.

در مقاله هفته گذشته از فردی سخن گفتیم که در اعتراض به صاحب فروشگاهی در ریچموندهیل که لبنانی الاصل میباشد و پوستر خمینی را به نمایش گذاشته بود، اقدام به تهیه ویدئو و برگزاری تظاهرات کرده است. همان فرد به اتفاق ده الی پانزده نفری که او را همراهی میکنند، تظاهرات دیگری را در مقابل یکی از فروشگاه های ایرانی در مقابل پلازای ایرانیان برگزار میکند. در این تظاهرات که به مدت یکساعت بطول میکشد و اینبار به همراه لوازم صوتی قدرتمند بوده، مانند تظاهرات قبلی از همان شعار های خشونت آمیز، میکشم میکشم، مرگ بر این و مرگ بر آن، و مزدوران کثیف، ... استفاده میگردد. بیشک این افراد از آزادی بیان و حق برگزاری تظاهرات استفاده میکنند و تا زمانی که اقدام قانونی جهت جلوگیری از آنها صورت نگیرد به این حرکت غیر اخلاقی و شاید هم غیر قانونی خود ادامه خواهند داد. راستی قضاوت افکار عمومی که نسرین ستوده از آن سخن میگوید، بخصوص در جامعه ائی دموکراتیک و آزاد نمیبایست به همراه عواقب و عکس العمل هائی از طرف شهروندان دیگر باشد؟ آیا اخلاق و وظایف شهروندی ایجاب نمیکند که در قبال این نوع رفتارها حرکت های جمعی و فردی صورت بگیرند؟

قابل توجه است که در همان زمان در روز یکشنبه، خانمی با داشتن یک دسته گل، پرچم ایران و در کنار عکس رضا پهلوی آنطرف خیابان به تنهائی در حال تظاهرات میبود.

تصویر دیگری از ویدا موحد زن شجاع خیابان انقلاب به همراه فرزندش

مصاحبه با نسرین ستوده درباره "دختر خیابان انقلاب کجاست؟ - بی بی سی"