January 24, 2018
با تشکر از شهرما  

مهراس، نیز فرصت را برای شستن رخت های نشسته گذشته و انتقام جوئی مناسب دیده، بیشتر به تعریف و تمجید از خود میپردازد.

درست است که تعداد افرادی که در این سنگسار شرکت داشتند از تعداد انگشتان یک دست هم بیشتر نیست، ولی این نباید در ما این باور را ایجاد کند که فقط اقلیتی در کامیونیتی ما وجود دارند که چنین عمل میکنند. همانطور که مهراس در گفته هایش  اظهار میدارد، حضورش در صحنه اجتماعی و برنامه هایش برای ورود به سیاست باعث شده که در گذشته به من "هجوم" نیاورد.

بسیاری از اوقات غافلیم که بعضی از هم پاشیدن ها به نوعی جای خود را یافتن است. فقط از طریق این رودرروئی هاست که میتوان به آتش زیر خاکستر پی برد و با بیرون ریختن خشم و کینه و نفرت است که شاید بتوان به آرامش درون نزدیک شد. ایکاش راننده جوانی که در خیابان یانگ یکی از بدترین فجایع را بوجود آورد، در سوشیال مدیا حضور بیشتری داشت، بیشتر میخروشید، بیشتر تهمت میزد، ناروا میگفت، فحاشی میکرد، یقه من و شما را هم میگرفت، ولی آنچه را که کرد نمیکرد.

بخش اخیر را نیز مقدمه ای بر مطلب دیگری که قصد دارم به آن اشاره کنم به حساب آوریم. میخواهم از صدق و خلوص بگویم چون به نیاز تغییر و تحول در فرد اولویت بیشتری میدهم.  در اذهان عمومی و فرهنگ عامیانه صدق، صداقت و راستگوئی را تداعی کرده و آنرا بیشتر در رابطه با دیگران میبیند. نمیدانم تا چه حد آنی که آگاهی ندارد که خلاف واقعه را میگوید و عمل میکند را، میتوان راستگو و صادق دانست. در ضمن عمل این فرد بیشتر از جهالت است تا عدم صداقت.

 صدق، صداقت با خود است. برای محک زدن آن نیز میبایست خود را خوب شناخت، و به نظر نمیاید که بتوان از طریق کتاب و یا نگاه دیگران به آن دست یافت. میگویند اگر میخواهی کسی را بشناسی با او سفر کن. سیر، سفر با خود و در خود است که راهنمائی جز سلوک که همانا رفتار های اجتماعی میباشند را ندارد.

خلوص نیز اخلاص، بی آلایشی، پاکی، سادگی، صفا، صمیمیت، و یکدلی را تداعی میکند و زمانی که به "خود" مربوط میگردد عدم وابستگی، یگانگی و به گونه ای نیستی را طلب میکند.

به نظر میاید که فعالیت های اجتماعی داوطلبانه بهترین زمان و مکان برای شناخت خود است. تعمق درانگیزه مشارکت، مشاهده نحوه عمل و رعایت اصول، چگونه از پس آزمایش ها برآمدن، رنجاندن و رنجیدن ها، زمانی که آگاهانه و با حضور همراه بوده را شاید بتوان همسفری با خود دانست. خوشبختانه سوشیال مدیا این سفر را رنگین، ساده و مکتوب کرده است. به راحتی میتوان به عقب بازگشت، در گفته و کرده های خویش تعمق کرد، آموخت و در نهایت تحول را در خود شاهد بود.

من در این رابطه تا جای امکان، اطلاعات، وقایع و گفتگوها را جمع آوری، ثبت و دسترسی به آنها را برای همه امکان پذیر ساخته ام. همچنان تلاش خود را برای پذیرش دوربین فیلمبرداری، همچون شاهدی بر آنچه که گفته و شنیده میشود، ادامه میدهم. به شفافیت، آنچنان وسعت معنا داده ام که فکر کردن، صریح گفتن و نوشتن با صدای بلند برایم امری عادی و طبیعی شده است. در رابطه با تمام این موارد نیز هدف اصلی و اولیه ام بوجود آوردن تغییر و تحول در شخص خودم است. از این روست که صدق و خلوص را در رابطه با "خود" می بینم، چون در غیر این صورت، خودم را فریب داده ام. نوشته های من، به خاطر صراحت و صداقتی که دارم، عده ای را می رنجاند، ولی به قول معروف:

آینه چون نقش تو بنمود راست

خود شکن، آینه شکستن خطاست

شبی همسایه ملا نصرالدین او را در نزدیکی خانه اش میبیند که  به دنبال چیزی بر روی زمین میگردد. جویا میشود. ملا میگوید که کلید خانه اش را گم کرده است. همسایه به کمک ملا میشتابد ولی بعد از مدتی که کلید را نمییابند از ملا میپرسد که آیا مطمئن است که آنرا آنجا گم کرده است. ملا در جواب میگوید که کلید را در مقابل درب خانه گم کرده ولی چون آنجا تاریک بوده ترجیح داده در جائی که نور هست به دنبال آن بگردد.

این داستان که بر ما فعالان اجتماعی نیز صادق است را هر چند بار که بشنویم باز شنیدنی بوده و هر بار با تعمق بیشتر میتوانیم چیز جدیدی از آن بیاموزیم. بسیاری از کنشگران بعد از مدتی که متوجه میشوند بوجود آوردن اتحاد و همبستگی در کامیونیتی از طریق کنگره ایرانیان اگر غیر ممکن نباشد کار بسیار مشکلیست، دست از آن شسته و به فعالیت های دیگر میپردازند.

در فرهنگ عامیانه، ملانصرالدین شخصیت داستانی و بذله‌گو میباشد ولی اگر عارفانه به آن بنگریم ملا میتواند فرزانه احمق و دیوانه ای به حساب آید. حماقتی که انسان را به تعمق وامیدارد و دیوانه ای که اندیشه را از منطق شرطی رها میسازد. اما بطور کلی آیا تعمق ما را به اصل نزدیک و یا دورتر میکند؟ و یا رهائی از قالب ها، هستی را برای ما راحت و یا مشکل تر میسازد؟

این بخش را به عنوان مقدمه مطرح کردم تا با نگرشی عمیق و وسیع تر به تهمت و برچسب زنی، عارضه ای که گریبانگیر کامیونیتی ما میباشد بپردازم. یکی از قربانیان آن خود من میباشم که توسط آی سی ژورنال مورد اتهام قرار گرفته، و با همکاری مشهود ناصری به آن دامن زده شده که در مقاله هفته پیش به شرح آن پرداختم و این هفته قصد دارم به بررسی جنبه های دیگر آن ادامه دهم.

ماری،  در ساسکاچوان زندگی میکند و به احتمال زیاد اینجانب را نه دیده و نه میشناسد. در سوشیال مدیا و زیر مطلب به اشتراک گذاشته مشهود ناصری در متهم ساختن من به وابستگی به مجاهدین خلق، از حماقت من میگوید، از اینکه چگونه میتوان جلوی من را گرفت میپرسد، و رضایت خود را از اینکه مشخص شده درآمد من از کجا تامین میشوند را اعلام میکند. آیا واکنش ماری با عمل کسانی که به قضاوت حاکم شرع اطمینان کرده و در سنگسار متهمی شرکت میکنند شباهت ندارد؟ آیا ماری به این جنبه عملکرد خود فکر کرده و به آن واقف است؟ شناخت ایشان از آی سی ژورنال و مشهود ناصری که در اینجا نقش حاکم شرع را بازی میکند تا چه حد است که سنگ اول را برداشته و پرتاب میکند؟ ایکاش ماری با داستان مسیح و سنگسار زن زناکار آشنائی داشت و یا با تعمق در عمل خود، شناخت بهتری از خود پیدا میکرد.

با اشاره به گذشته ها، سنگ دوم را گلوریا پرتاب میکند. فعالیت ها و همکاری های مشترک را فراموش، و فرصت را برای مطرح کردن اختلافی در گذشته، و ابراز خشم و کینه به جای مانده در دل، مناسب میبیند. انگاری خود را یکبار دیگر بر صحنه نمایش یافته، از هیاهوی بوجود آمده بهره گرفته و جویای کف زدن  و هورا کشیدن ها میشود. به جای اینکه با به یاد آوردن ظلم های ناروائی که به زنان و اقلیت ها از جمله  خود او شده، در حکم حاکم شرع شک و تردید کند،  تا جائی که میتواند سنگ پرتاب میکند. در مخالفت از اتهام زدن فریاد میکشد ولی بیشتر از هر فرد دیگر در این تهمت زنی شرکت میکند. حدی برای خود قائل نشده، نشریات را نیز متهم به دریافت وجه برای چاپ مقالات کرده،  سرخوردگی و کناره گیری خود را از کامیونیتی ابراز میدارد.

برای محمد، حضور در هر تجمعی برای فحاشی، تهمت زدن، به میان کشیدن افراد خانواده، لعنت بر زمین و زمان امری طبیعی و مبدل به یک نیاز شده است. در این یک مورد شکی نیست که ایشان بخوبی میداند که دروغ میگوید و شرمی هم از آن ندارد.

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada